ဘုန္းဘုန္း ျမန္မာျပည္ ျပန္ၾကြသြားေတာ့ ျမန္မာျပည္က ဒကာဒကာမေတြက ဘုန္းဘုန္းကုိၾကည့္ၿပီး အားက်လုိ႔တဲ့…။ သူတုိ႔က ေန႔စဥ္ျမန္မာ့အသံနဲ႔ ျမ၀တီက လႊင့္ေနတဲ့ ကုိရီးယား ဇာတ္ကားေတြ ၾကည့္ၿပီး ကိုရီးယားကုိ အရမ္းအထင္ႀကီးေနၾကတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကုိရီးယားေရာက္ေနတဲ့ ဘုန္းဘုန္းကုိလည္း အားက်တာေနမွာပါ။ ဇာတ္ကားေတြထဲမွာျပတဲ့ တုိးတက္လွတဲ့ ကုိရီးယားႏုိင္ငံကုိၾကည့္ၿပီး ကုိရီးယား ႏုိင္ငံသားေတြ ကံေကာင္းလုိက္ၾကတာလုိ႔ ေတြးေနၾကတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံမွာ ေန႔စဥ္ေတြ႕ျမင္ ခံစားေနရတဲ့ ဆင္းရဲ႕မဲြေတမႈ၊ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းမႈ၊ ကုိယ္က်င့္တရား ပ်က္ျပားမႈ စတာေတြကုိ သူမ်ားႏုိင္ငံရဲ႕ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေတြ၊ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္မႈေတြ၊ ေခတ္မီမႈေတြ၊ လူေနမႈပုံစံျမင့္မားမႈေတြ စတာေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံကုိ ပုိၿပီးအားက်ကုန္တယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ အားက်႐ုံနဲ႔ မေက်နပ္ေသးဘူး ဘုန္းဘုန္းကုိေတာင္ အစစ္ထည့္ လုိက္ၾကေသးတယ္။ “အရွင္ဘုရားတုိ႔ပဲ ေကာင္းပါတယ္၊ ေအးေအးေဆးေဆး ေနရတယ္၊ ဘာမွပူစရာ မရွိဘူး၊ ဒုကၡၿငိမ္းတယ္၊ အဲဒီမွာလူျဖစ္ရတာေတာင္ ပုိေကာင္းေသးတယ္၊ ျမန္မာျပည္ကုိျပန္ၾကြ မလာနဲ႔ေတာ့၊ ဒီမွာဆုိ ဆင္းရဲဒုကၡေတြနဲ႔ပဲ ေတြ႕ေနရမွာ၊ ဟုိမွာဆုိေတာ့ အရွင္ဘုရားအတြက္ ဘာမွပူစရာ မရွိဘူး၊ အရွင္ဘုရားတုိ႔ကေတာ့ ဒုကၡၿငိမ္းတဲ့ ေနရာကုိ ေရာက္ေနသလုိပဲ၊ အားက်လုိက္တာ ဘုရား..” စတဲ့စတဲ့ အေျပာေတြနဲ႔ သူတုိ႔အျမင္ သူတုိ႔အေတြး သူတုိ႔အားက်မႈေတြနဲ႔ ခရားေရလႊတ္ ေျပာဆုိေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။
“အင္း…ဟုတ္မွာပါေလ၊ သူတုိ႔လည္း ပုထုဇင္လူသားေတြပဲ ဆုိေတာ့ ကုိယ့္မွာမရွိေတာ့ သူမ်ားရွိတဲ့ အရာေတြကုိၾကည့္ၿပီး အားက်မိမွာေပါ့၊ သူမ်ားေတြ ေနသလုိ၊ ၀တ္သလုိ၊ စားသလုိ ေနခ်င္၀တ္ခ်င္ စားခ်င္ၾကမွာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံကုိ အားက်ေနၾကတာ ျဖစ္မွာေပါ့၊ ကုိယ္နဲ႔ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး ကုိယ့္ဒုကၡေတြေလာက္ သူတုိ႔ဒုကၡေတြက မႀကီးဘူးလုိ႔ျမင္ေတာ့ ဒုကၡမရွိဘူးလုိ႔ ထင္ၾကမွာေပါ့…” စတဲ့ ေျဖေတြးမ်ားျဖင့္ပဲ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမန္မာမ်ားဘက္က ေတြးၾကည့္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ဘ၀ရဲ႕အလွနဲ႔ ဘ၀ရဲ႕အမွန္ကုိ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေတြအေပၚ အားက်ေနတဲ့ သူတုိ႔ကုိ ဓမၼအႏွစ္သာရမ်ားနဲ႔ ခ်ိန္ထုိးၿပီး ေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။
အမွန္ေတာ့ ေလာကႀကီး တစ္ခုလုံးကုိ ေျခအဆုံး ေလွ်ာက္သြားၿပီး ေလွ်ာက္ေနၾကည့္ၾကည့္လုိက္ပါ။ ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡၿငိမ္းတဲ့ ေနရာဆုိတာ မရွိပါဘူး။ သူ႔ေနရာ သူ႔ေဒသ သူ႔ဒုကၡနဲ႔ သူကေတာ့ ရွိေနၾကတာပါပဲ။ ျမန္မာေတြ အားက်တဲ့ ကုိရီးယားမွာလည္း ကုိရီးယားဒုကၡ၊ ဂ်ပန္မွာလည္း ဂ်ပန္ဒုကၡ၊ စကၤပူမွာလည္း စကၤပူဒုကၡ၊ ေနာက္ဆုံး တစ္ကမၻာလုံးက အထင္ႀကီးၿပီး သြားခ်င္ေနတဲ့ အေမရိကန္မွာလည္း အေမရိကန္ဒုကၡ စတဲ့ ဒီကမၻာႀကီးရဲ႕ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမဆုိ ဆင္းရဲဒုကၡေတြက သူ႔ေနရာနဲ႔သူ၊ သူလူမ်ိဳးနဲ႔သူ ရွိေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီခႏၶာႀကီးကုိက ဒုကၡအစုႀကီး ျဖစ္ေနတာပါ။ ခႏၶာ၀န္ဒုကၡႀကီး ရွိေနသမွ် သတၱ၀ါတုိင္း ဒုကၡကုိယ္စီ ရွိေနၾကပါတယ္။ ခႏၶာရွိလုိ႔ ဒုကၡရွိေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ခႏၶာအစုႀကီးကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ သတၱ၀ါမွန္သမွ် ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမဆုိ ဒုကၡကေတာ့ ရွိေနမွာ အမွန္ပါပဲ။ ေလာကႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ ၾကည့္လုိက္ရင္ သတၱ၀ါေတြ ဘာေၾကာင့္ဒုကၡ ျဖစ္ေနၾကသလဲလုိ႔ ၾကည့္လုိက္ရင္ ဒီခႏၶာအစု ရွိေနၾကလုိ႔ပဲဆုိတာ ရွင္းေနပါတယ္။ ခႏၶာရွိတဲ့အတြက္ စားဖုိ႔၊ ၀တ္ဖုိ႔ ေနဖုိ႔ ရွာေဖြလုပ္ကုိင္ ေနၾကရပါတယ္။ ဒီလုိ လုပ္ကုိင္ေနရသမွ် ဒုကၡကုိယ္စီ ရွိလာရေတာ့တာပါပဲ။ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ လုပ္ကုိင္ရွာေဖြရတာ အနည္းငယ္ သက္ေသာင့္သက္သာ ရွိတယ္၊ မပင္မပန္း ရွိတယ္လုိ႔ ထင္ေနရေပမယ့္ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာအစုကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားၾကတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အၿမဲမျပတ္ ဒီခႏၶာကုိယ္ႀကီးရဲ႕ ေဖာက္ျပန္ပ်က္ဆီးမႈ ဒုကၡေတြကေတာ့ အလြန္အမတန္ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း ရွိေနၾကတာပါပဲ။ ဒီသေဘာတရား ရွိေနလုိ႔လည္း ဗုဒၶက ဒုကၡသစၥာကုိ ထုတ္ႏႈတ္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္က “ပဋိသေႏၶေနရျခင္း၊ အုိရျခင္း၊ နာရျခင္း၊ ေသရျခင္း၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ သူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အရာတုိ႔ႏွင့္ အတူတကြ ယွဥ္တဲြေနထုိင္ရျခင္း၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ေသာသူ၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ေသာ အရာတုိ႔ႏွင့္ ေသကဲြရွင္ကဲြ ကဲြရျခင္း၊ လုိခ်င္ေတာင့္တသည့္ အရာကုိ မရျခင္းတုိ႔သည္ ဒုကၡမ်ားျဖစ္ၿပီး အခ်ဳပ္အားျဖင့္ စဲြလမ္းတတ္ေသာ ဤခႏၶာႀကီးကပင္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း“ ေဟာျပေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဒီအဖြင့္ကုိၾကည့္ရင္ နာမ္႐ုပ္ႏွစ္ခုနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ သတၱ၀ါေတြ မွန္သမွ် ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ႏုိင္ငံ၊ ဘယ္ေဒသမွာပဲရွိရွိ ဒုကၡၿငိမ္းတယ္ ဆုိတာမရွိပါဘူး။ ဒုကၡကိုယ္စီပုိက္ၿပီး ေနေနၾကသူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာ၀န္လက္စ မသိမ္းေသးသမွ် ဒုကၡၿငိမ္းဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘ၀သစ္ကုိ မျဖစ္ေစႏုိင္ေတာ့တဲ့ ကိေလသာကုန္ခမ္း နိဗၺာန္လမ္းကုိ မေရာက္ေသးသမွ် ခႏၶာ၀န္လက္စ သိမ္းႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘဲ ခႏၶာရွိေနသူမွန္သမွ် ဒုကၡၿငိမ္းတယ္ဆုိတာ မရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမန္မာမ်ားဟာ ဒီသေဘာတရားေတြကုိ ေမ့ေနၿပီး ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေၾကာင့္ အခုိက္အတန္႔ သက္သာမႈ၊ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပမႈေတြကုိၾကည့္ကာ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြအေပၚ အားက်ေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီလုိ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒုကၡက ပုိလုိ႔ေတာင္ ႀကီးေနပါေသးတယ္။ သူတုိ႔ အဓိက ရင္ဆုိင္ေနရတာက ကာယိက ဒုကၡလုိ႔ေခၚတဲ့ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဒုကၡနဲ႔၊ ေစတသိက ဒုကၡလုိ႔ေခၚတဲ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဒုကၡႏွစ္မ်ိဳးမွာ စိတ္ပုိင္ဆုိင္ရာ ဒုကၡပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ပုိင္းဆိုင္ရာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ တုိးတက္တုိးတက္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မတုိးတက္တဲ့အတြက္ တစ္ျခားဆင္းရဲၿပီး ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မျပည့္စုံတဲ့ ႏုိင္ငံေတြထက္ပုိၿပီး ဒုကၡမ်ားလွပါတယ္။ ႐ုပ္ခ်မ္းသာေပမယ့္ စိတ္မခ်မ္းသာတဲ့အတြက္ ဘယ္လုိမွ ဒုကၡမၿငိမ္းႏုိင္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း စိတ္မွာေရာဂါေတြရၿပီး ထစ္ခနဲဆုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသၾက၊ ဟုိေပၚက ခုန္ခ်၊ ဒီေပၚက ခုန္ခ်နဲ႔ ေလာကဓံလႈိင္း ႐ုိက္ခတ္မႈဒဏ္ မခံႏုိင္ဘဲ အလြယ္တကူ ဘ၀ကုိ အ႐ႈံးေပးသူေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ ဟုိတစ္ေလာက တစ္ကမၻာလုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ စီးပြားေရး ဂယက္႐ုိက္မႈ ျဖစ္တုန္းကဆုိ ကုိရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ ေျမေအာက္ဘူတာ အခ်ိဳ႕မွာ ရဲအေစာင့္ေတြေတာင္ ထားေပးထားရပါတယ္။ အဲဒီလုိ မလုပ္ရင္ ရထားလာခ်ိန္ ခုန္ခ်ၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသသူေတြ ရွိၾကလုိ႔ပါ။ ဒါဟာ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဘယ္ေလာက္ပဲ တုိးတက္တုိးတက္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မတုိးတက္ဘူးဆုိရင္ တစ္ျခားဆင္းရဲတဲ့ ႏုိင္ငံေတြထက္ေတာင္ ဒုကၡကပုိေသးတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာကုိ ထင္ရွားေစပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမန္မာျပည္ကသူအခ်ိဳ႕ ေျပာတာေလးေတြ ရွိပါတယ္။ “ဟုိမွာဆုိေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ေနရတာေပါ့…“တဲ့။ ဒီစကားကုိ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြကုိ ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကုိ ေမးၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။ “သူတုိ႔ေအးေအး ေဆးေဆးေနႏုိင္ၾကရဲ႕လား…“လုိ႔..။ အမ်ားစုကေတာ့ ညီးျပလုိက္ပါလိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံ မဟုတ္တဲ့အျပင္ လူမူေရး၊ ဘာသာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈစတာေတြ မတူညီတဲ့ ႏုိင္ငံမွာ ေရာက္ေနတာ ဘယ္လုိလုပ္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနႏုိင္ၾကမွာလဲလုိ႔ ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလုိ ႏုိင္ငံေတြ ေရာက္လာတာဟာလည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေနဖုိ႔ေရာက္ေနၾကတာမွ မဟုတ္ပဲကုိး။ မိသားစု စား၀တ္ေနေရး တစ္ခုခုေၾကာင့္ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာလာၿပီး ေငြရွာရတာဆုိေတာ့ သူမ်ားမ်က္ႏွာ ၾကည့္ေနရတယ္ေလ။ သူတုိ႔ေပးတာယူ၊ သူတုိ႔ခုိင္းတာ လုပ္ေနရတာဆုိေတာ့ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔သူတုိ႔ကုိယ္ လုပ္ခ်င္လည္းလုပ္ မလုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ေနရတာ ဘယ္လုိမွ ေအးေအးေဆးေဆး မရွိႏုိင္ပါဘူး။ အရွင္းဆုံး ေျပာရရင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားကုိ ေရာက္ေနတဲ့သူမွန္သမွ် လူပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုန္းႀကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူမွ ေအးေအးေဆးေဆး မရွိလွပါဘူး။ ဒုကၡေလးေတြ ကုိယ္စီရွိေနၾကတာပါပဲ။ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း ေနေရးထုိင္ေရး စားေရး၀တ္ေရး ဒုကၡေတြရွိၾကသလုိ လူေတြလည္း ရွိၾကတာပါပဲ။ ကုိယ္တင္ပဲလားဆုိေတာ့ အဲဒီႏုိင္ငံ အသီးသီးမွာရွိတဲ့ သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြလည္းပဲ ဒီဒုကၡေတြက ရွိေနၾကတာပါပဲ။ ေသခ်ာစမ္းစစ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဒီဒုကၡအားလုံးဟာ ေရာက္ရွိေနထုိင္ၾကတဲ့ ေနရာေဒသေတြေၾကာင့္လုိ႔ ဆုိတာထက္ သတၱ၀ါ အသီးသီး ရရွိထားတဲ့ ခႏၶာဆုိတဲ့ ေလာကႀကီးေၾကာင့္ဆုိတာ သိသာထင္ရွားလွပါတယ္။
ဒီလုိဆုိရင္ ရွင္းပါတယ္။ တကယ္ဒုကၡၿငိမ္းခ်င္ရင္ အေကာင္းဆုံးႏုိင္ငံ၊ အတုိးတက္ဆုံး ႏုိင္ငံေတြကုိ လုိက္ၿပီးသြားလာ ေနထုိင္စရာ မလုိပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမွာပဲေနေန ကုိယ့္ေလာက ကုိယ္ၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ႏုိင္ရင္ ဒုကၡၿငိမ္းတာပဲေပ့ါ။ ကုိယ့္ေလာကဆုိတာ ကုိယ့္ခႏၶာကုိေျပာတာပါ။ ခႏၶာဆုိတဲ့ ဒီအိမ္၊ ဒီေလာကႀကီးကုိ ေျပာတာပါ။ ခႏၶာေၾကာင့္ဆုိလုိ႔ ခႏၶာႀကီး မရွိေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဖ်က္ဆီးလုိက္႐ုံနဲ႔ေတာ့ အမွန္ဒုကၡ မၿငိမ္းႏုိင္ပါဘူး။ တကယ္ၿငိမ္းဖုိ႔က ဒီခႏၶာအိမ္ဆုိတဲ့ ကုိယ္ပုိင္ေလာကႀကီးကုိ တည္ေဆာက္ေပးတဲ့ တဏွာဆုိတဲ့ လက္သမားကုိ အရင္ေတြ႕ေအာင္ရွားၿပီး ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဒီအိမ္ကုိ မေဆာက္ႏုိင္ေအာင္ အၿပီးေမာင္းထုတ္လုိက္ႏုိင္မွ တကယ္ၿငိမ္းမွာပါ။ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ရေတာ္မူမူခ်င္း က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္ ရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္က “အဖန္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲလွစြာေသာေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္သူ တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကုိ ရွာေသာငါသည္ ထုိတဏွာ လက္သမား ျမင္ႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ကုိ မရေသးသျဖင့္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာမွာ လြန္စြာက်င္လည္ ခံရေလၿပီ…။ ခႏၶအိမ္ကုိ ေဆာက္လက္တတ္ေသာ ဟယ္…တဏွာ လက္သမား ငါသည္သင့္ကုိ ပညာမ်က္စိျဖင့္ ယခုျမင္အပ္ၿပီ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေနာင္တဖန္ သင္ေဆာက္လုပ္ရမည္ မဟုတ္။ သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ၿပီ။ အ၀ိဇၹာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြဋ္ကုိ ဖ်က္ဆီးအပ္ၿပီ။ ငါ၏စိတ္သည္ ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ၿပီ။ တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း အရဟတၱဖုိလ္သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီ..“လုိ႔ ဒီလုိ ဥဒါန္းစကားဆုိခဲ့ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဒီဥဒါန္းစကားေတာ္အတုိင္း အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္နဲ႔ ခႏၶာအိမ္ကို ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တဏွာကုိ အၿပီးပယ္သတ္ႏုိင္မွသာ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ခႏၶာရရွိမႈ မျဖစ္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီခႏၶာမရွိရင္ ခႏၶာဆုိတဲ့အိမ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ဒုကၡေတြလည္း မရွိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလုိနည္းျဖင့္သာ ဒုကၡၿငိမ္းရာအမွန္ ျဖစ္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာ၀န္ ဒုကၡၿငိမ္းၿပီဆုိရင္ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသမွာပဲေနေန ၿငိမ္းေနပါၿပီ။ ဒီဒုကၡမၿငိမ္းေသးသမွ်ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္ပါေစ ဒုကၡကေတာ့ ရွိေနၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီဒုကၡအားလုံးရဲ႕ တရားခံျဖစ္တဲ့ တဏွာကုိ အၿပီးပုိင္ ပယ္စြန္႔ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး တကယ့္ဒုကၡၿငိမ္းရာကုိ ရွာၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း အရင္းခံျဖစ္တဲ့ တဏွာကုိ အရဟတၱမဂ္ျဖင့္ အၾကြင္းမဲ့ပယ္သတ္ကာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္း ရဟႏၲာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္မွသာ ဒုကၡၿငိမ္းရာအမွန္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္ရွိပစၥဳပၸန္ အခ်ိန္ေလးကုိပဲ ဒုကၡၿငိမ္းေအာင္ ႀကိဳးစားလုိက္ၾကပါဟု…
“အင္း…ဟုတ္မွာပါေလ၊ သူတုိ႔လည္း ပုထုဇင္လူသားေတြပဲ ဆုိေတာ့ ကုိယ့္မွာမရွိေတာ့ သူမ်ားရွိတဲ့ အရာေတြကုိၾကည့္ၿပီး အားက်မိမွာေပါ့၊ သူမ်ားေတြ ေနသလုိ၊ ၀တ္သလုိ၊ စားသလုိ ေနခ်င္၀တ္ခ်င္ စားခ်င္ၾကမွာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံကုိ အားက်ေနၾကတာ ျဖစ္မွာေပါ့၊ ကုိယ္နဲ႔ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး ကုိယ့္ဒုကၡေတြေလာက္ သူတုိ႔ဒုကၡေတြက မႀကီးဘူးလုိ႔ျမင္ေတာ့ ဒုကၡမရွိဘူးလုိ႔ ထင္ၾကမွာေပါ့…” စတဲ့ ေျဖေတြးမ်ားျဖင့္ပဲ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမန္မာမ်ားဘက္က ေတြးၾကည့္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ဘ၀ရဲ႕အလွနဲ႔ ဘ၀ရဲ႕အမွန္ကုိ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေတြအေပၚ အားက်ေနတဲ့ သူတုိ႔ကုိ ဓမၼအႏွစ္သာရမ်ားနဲ႔ ခ်ိန္ထုိးၿပီး ေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။
အမွန္ေတာ့ ေလာကႀကီး တစ္ခုလုံးကုိ ေျခအဆုံး ေလွ်ာက္သြားၿပီး ေလွ်ာက္ေနၾကည့္ၾကည့္လုိက္ပါ။ ဘယ္ေနရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒုကၡၿငိမ္းတဲ့ ေနရာဆုိတာ မရွိပါဘူး။ သူ႔ေနရာ သူ႔ေဒသ သူ႔ဒုကၡနဲ႔ သူကေတာ့ ရွိေနၾကတာပါပဲ။ ျမန္မာေတြ အားက်တဲ့ ကုိရီးယားမွာလည္း ကုိရီးယားဒုကၡ၊ ဂ်ပန္မွာလည္း ဂ်ပန္ဒုကၡ၊ စကၤပူမွာလည္း စကၤပူဒုကၡ၊ ေနာက္ဆုံး တစ္ကမၻာလုံးက အထင္ႀကီးၿပီး သြားခ်င္ေနတဲ့ အေမရိကန္မွာလည္း အေမရိကန္ဒုကၡ စတဲ့ ဒီကမၻာႀကီးရဲ႕ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမဆုိ ဆင္းရဲဒုကၡေတြက သူ႔ေနရာနဲ႔သူ၊ သူလူမ်ိဳးနဲ႔သူ ရွိေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီခႏၶာႀကီးကုိက ဒုကၡအစုႀကီး ျဖစ္ေနတာပါ။ ခႏၶာ၀န္ဒုကၡႀကီး ရွိေနသမွ် သတၱ၀ါတုိင္း ဒုကၡကုိယ္စီ ရွိေနၾကပါတယ္။ ခႏၶာရွိလုိ႔ ဒုကၡရွိေနတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ခႏၶာအစုႀကီးကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ သတၱ၀ါမွန္သမွ် ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမဆုိ ဒုကၡကေတာ့ ရွိေနမွာ အမွန္ပါပဲ။ ေလာကႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ ၾကည့္လုိက္ရင္ သတၱ၀ါေတြ ဘာေၾကာင့္ဒုကၡ ျဖစ္ေနၾကသလဲလုိ႔ ၾကည့္လုိက္ရင္ ဒီခႏၶာအစု ရွိေနၾကလုိ႔ပဲဆုိတာ ရွင္းေနပါတယ္။ ခႏၶာရွိတဲ့အတြက္ စားဖုိ႔၊ ၀တ္ဖုိ႔ ေနဖုိ႔ ရွာေဖြလုပ္ကုိင္ ေနၾကရပါတယ္။ ဒီလုိ လုပ္ကုိင္ေနရသမွ် ဒုကၡကုိယ္စီ ရွိလာရေတာ့တာပါပဲ။ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ လုပ္ကုိင္ရွာေဖြရတာ အနည္းငယ္ သက္ေသာင့္သက္သာ ရွိတယ္၊ မပင္မပန္း ရွိတယ္လုိ႔ ထင္ေနရေပမယ့္ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာအစုကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားၾကတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အၿမဲမျပတ္ ဒီခႏၶာကုိယ္ႀကီးရဲ႕ ေဖာက္ျပန္ပ်က္ဆီးမႈ ဒုကၡေတြကေတာ့ အလြန္အမတန္ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း ရွိေနၾကတာပါပဲ။ ဒီသေဘာတရား ရွိေနလုိ႔လည္း ဗုဒၶက ဒုကၡသစၥာကုိ ထုတ္ႏႈတ္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္က “ပဋိသေႏၶေနရျခင္း၊ အုိရျခင္း၊ နာရျခင္း၊ ေသရျခင္း၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ သူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာ အရာတုိ႔ႏွင့္ အတူတကြ ယွဥ္တဲြေနထုိင္ရျခင္း၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ေသာသူ၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ေသာ အရာတုိ႔ႏွင့္ ေသကဲြရွင္ကဲြ ကဲြရျခင္း၊ လုိခ်င္ေတာင့္တသည့္ အရာကုိ မရျခင္းတုိ႔သည္ ဒုကၡမ်ားျဖစ္ၿပီး အခ်ဳပ္အားျဖင့္ စဲြလမ္းတတ္ေသာ ဤခႏၶာႀကီးကပင္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း“ ေဟာျပေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဒီအဖြင့္ကုိၾကည့္ရင္ နာမ္႐ုပ္ႏွစ္ခုနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့ သတၱ၀ါေတြ မွန္သမွ် ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ႏုိင္ငံ၊ ဘယ္ေဒသမွာပဲရွိရွိ ဒုကၡၿငိမ္းတယ္ ဆုိတာမရွိပါဘူး။ ဒုကၡကိုယ္စီပုိက္ၿပီး ေနေနၾကသူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာ၀န္လက္စ မသိမ္းေသးသမွ် ဒုကၡၿငိမ္းဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘ၀သစ္ကုိ မျဖစ္ေစႏုိင္ေတာ့တဲ့ ကိေလသာကုန္ခမ္း နိဗၺာန္လမ္းကုိ မေရာက္ေသးသမွ် ခႏၶာ၀န္လက္စ သိမ္းႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘဲ ခႏၶာရွိေနသူမွန္သမွ် ဒုကၡၿငိမ္းတယ္ဆုိတာ မရွိပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမန္မာမ်ားဟာ ဒီသေဘာတရားေတြကုိ ေမ့ေနၿပီး ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈေၾကာင့္ အခုိက္အတန္႔ သက္သာမႈ၊ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပမႈေတြကုိၾကည့္ကာ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြအေပၚ အားက်ေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီလုိ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒုကၡက ပုိလုိ႔ေတာင္ ႀကီးေနပါေသးတယ္။ သူတုိ႔ အဓိက ရင္ဆုိင္ေနရတာက ကာယိက ဒုကၡလုိ႔ေခၚတဲ့ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဒုကၡနဲ႔၊ ေစတသိက ဒုကၡလုိ႔ေခၚတဲ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဒုကၡႏွစ္မ်ိဳးမွာ စိတ္ပုိင္ဆုိင္ရာ ဒုကၡပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ပုိင္းဆိုင္ရာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ တုိးတက္တုိးတက္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မတုိးတက္တဲ့အတြက္ တစ္ျခားဆင္းရဲၿပီး ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မျပည့္စုံတဲ့ ႏုိင္ငံေတြထက္ပုိၿပီး ဒုကၡမ်ားလွပါတယ္။ ႐ုပ္ခ်မ္းသာေပမယ့္ စိတ္မခ်မ္းသာတဲ့အတြက္ ဘယ္လုိမွ ဒုကၡမၿငိမ္းႏုိင္ၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း စိတ္မွာေရာဂါေတြရၿပီး ထစ္ခနဲဆုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသၾက၊ ဟုိေပၚက ခုန္ခ်၊ ဒီေပၚက ခုန္ခ်နဲ႔ ေလာကဓံလႈိင္း ႐ုိက္ခတ္မႈဒဏ္ မခံႏုိင္ဘဲ အလြယ္တကူ ဘ၀ကုိ အ႐ႈံးေပးသူေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ ဟုိတစ္ေလာက တစ္ကမၻာလုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ စီးပြားေရး ဂယက္႐ုိက္မႈ ျဖစ္တုန္းကဆုိ ကုိရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ ေျမေအာက္ဘူတာ အခ်ိဳ႕မွာ ရဲအေစာင့္ေတြေတာင္ ထားေပးထားရပါတယ္။ အဲဒီလုိ မလုပ္ရင္ ရထားလာခ်ိန္ ခုန္ခ်ၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသသူေတြ ရွိၾကလုိ႔ပါ။ ဒါဟာ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဘယ္ေလာက္ပဲ တုိးတက္တုိးတက္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မတုိးတက္ဘူးဆုိရင္ တစ္ျခားဆင္းရဲတဲ့ ႏုိင္ငံေတြထက္ေတာင္ ဒုကၡကပုိေသးတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာကုိ ထင္ရွားေစပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမန္မာျပည္ကသူအခ်ိဳ႕ ေျပာတာေလးေတြ ရွိပါတယ္။ “ဟုိမွာဆုိေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ေနရတာေပါ့…“တဲ့။ ဒီစကားကုိ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တုိးတက္ပါတယ္ဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြကုိ ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကုိ ေမးၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။ “သူတုိ႔ေအးေအး ေဆးေဆးေနႏုိင္ၾကရဲ႕လား…“လုိ႔..။ အမ်ားစုကေတာ့ ညီးျပလုိက္ပါလိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံ မဟုတ္တဲ့အျပင္ လူမူေရး၊ ဘာသာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈစတာေတြ မတူညီတဲ့ ႏုိင္ငံမွာ ေရာက္ေနတာ ဘယ္လုိလုပ္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနႏုိင္ၾကမွာလဲလုိ႔ ေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလုိ ႏုိင္ငံေတြ ေရာက္လာတာဟာလည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေနဖုိ႔ေရာက္ေနၾကတာမွ မဟုတ္ပဲကုိး။ မိသားစု စား၀တ္ေနေရး တစ္ခုခုေၾကာင့္ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာလာၿပီး ေငြရွာရတာဆုိေတာ့ သူမ်ားမ်က္ႏွာ ၾကည့္ေနရတယ္ေလ။ သူတုိ႔ေပးတာယူ၊ သူတုိ႔ခုိင္းတာ လုပ္ေနရတာဆုိေတာ့ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔သူတုိ႔ကုိယ္ လုပ္ခ်င္လည္းလုပ္ မလုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ေနရတာ ဘယ္လုိမွ ေအးေအးေဆးေဆး မရွိႏုိင္ပါဘူး။ အရွင္းဆုံး ေျပာရရင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားကုိ ေရာက္ေနတဲ့သူမွန္သမွ် လူပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုန္းႀကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူမွ ေအးေအးေဆးေဆး မရွိလွပါဘူး။ ဒုကၡေလးေတြ ကုိယ္စီရွိေနၾကတာပါပဲ။ ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း ေနေရးထုိင္ေရး စားေရး၀တ္ေရး ဒုကၡေတြရွိၾကသလုိ လူေတြလည္း ရွိၾကတာပါပဲ။ ကုိယ္တင္ပဲလားဆုိေတာ့ အဲဒီႏုိင္ငံ အသီးသီးမွာရွိတဲ့ သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြလည္းပဲ ဒီဒုကၡေတြက ရွိေနၾကတာပါပဲ။ ေသခ်ာစမ္းစစ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဒီဒုကၡအားလုံးဟာ ေရာက္ရွိေနထုိင္ၾကတဲ့ ေနရာေဒသေတြေၾကာင့္လုိ႔ ဆုိတာထက္ သတၱ၀ါ အသီးသီး ရရွိထားတဲ့ ခႏၶာဆုိတဲ့ ေလာကႀကီးေၾကာင့္ဆုိတာ သိသာထင္ရွားလွပါတယ္။
ဒီလုိဆုိရင္ ရွင္းပါတယ္။ တကယ္ဒုကၡၿငိမ္းခ်င္ရင္ အေကာင္းဆုံးႏုိင္ငံ၊ အတုိးတက္ဆုံး ႏုိင္ငံေတြကုိ လုိက္ၿပီးသြားလာ ေနထုိင္စရာ မလုိပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမွာပဲေနေန ကုိယ့္ေလာက ကုိယ္ၿငိမ္းေအာင္ လုပ္ႏုိင္ရင္ ဒုကၡၿငိမ္းတာပဲေပ့ါ။ ကုိယ့္ေလာကဆုိတာ ကုိယ့္ခႏၶာကုိေျပာတာပါ။ ခႏၶာဆုိတဲ့ ဒီအိမ္၊ ဒီေလာကႀကီးကုိ ေျပာတာပါ။ ခႏၶာေၾကာင့္ဆုိလုိ႔ ခႏၶာႀကီး မရွိေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဖ်က္ဆီးလုိက္႐ုံနဲ႔ေတာ့ အမွန္ဒုကၡ မၿငိမ္းႏုိင္ပါဘူး။ တကယ္ၿငိမ္းဖုိ႔က ဒီခႏၶာအိမ္ဆုိတဲ့ ကုိယ္ပုိင္ေလာကႀကီးကုိ တည္ေဆာက္ေပးတဲ့ တဏွာဆုိတဲ့ လက္သမားကုိ အရင္ေတြ႕ေအာင္ရွားၿပီး ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဒီအိမ္ကုိ မေဆာက္ႏုိင္ေအာင္ အၿပီးေမာင္းထုတ္လုိက္ႏုိင္မွ တကယ္ၿငိမ္းမွာပါ။ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ကုိ ရေတာ္မူမူခ်င္း က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္ ရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္က “အဖန္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲလွစြာေသာေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္သူ တဏွာေယာက်္ား လက္သမားကုိ ရွာေသာငါသည္ ထုိတဏွာ လက္သမား ျမင္ႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ကုိ မရေသးသျဖင့္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာမွာ လြန္စြာက်င္လည္ ခံရေလၿပီ…။ ခႏၶအိမ္ကုိ ေဆာက္လက္တတ္ေသာ ဟယ္…တဏွာ လက္သမား ငါသည္သင့္ကုိ ပညာမ်က္စိျဖင့္ ယခုျမင္အပ္ၿပီ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေနာင္တဖန္ သင္ေဆာက္လုပ္ရမည္ မဟုတ္။ သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ၿပီ။ အ၀ိဇၹာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြဋ္ကုိ ဖ်က္ဆီးအပ္ၿပီ။ ငါ၏စိတ္သည္ ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ၿပီ။ တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း အရဟတၱဖုိလ္သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီ..“လုိ႔ ဒီလုိ ဥဒါန္းစကားဆုိခဲ့ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဒီဥဒါန္းစကားေတာ္အတုိင္း အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္နဲ႔ ခႏၶာအိမ္ကို ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တဏွာကုိ အၿပီးပယ္သတ္ႏုိင္မွသာ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ခႏၶာရရွိမႈ မျဖစ္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီခႏၶာမရွိရင္ ခႏၶာဆုိတဲ့အိမ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ဒုကၡေတြလည္း မရွိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလုိနည္းျဖင့္သာ ဒုကၡၿငိမ္းရာအမွန္ ျဖစ္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ ခႏၶာ၀န္ ဒုကၡၿငိမ္းၿပီဆုိရင္ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသမွာပဲေနေန ၿငိမ္းေနပါၿပီ။ ဒီဒုကၡမၿငိမ္းေသးသမွ်ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ တုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္ပါေစ ဒုကၡကေတာ့ ရွိေနၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီဒုကၡအားလုံးရဲ႕ တရားခံျဖစ္တဲ့ တဏွာကုိ အၿပီးပုိင္ ပယ္စြန္႔ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး တကယ့္ဒုကၡၿငိမ္းရာကုိ ရွာၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း အရင္းခံျဖစ္တဲ့ တဏွာကုိ အရဟတၱမဂ္ျဖင့္ အၾကြင္းမဲ့ပယ္သတ္ကာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္း ရဟႏၲာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္မွသာ ဒုကၡၿငိမ္းရာအမွန္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္ရွိပစၥဳပၸန္ အခ်ိန္ေလးကုိပဲ ဒုကၡၿငိမ္းေအာင္ ႀကိဳးစားလုိက္ၾကပါဟု…
