Facebook က အေမးတစ္ပုဒ္ (၉ )


ေမး။ Xing Xing Su Hlaing

အရွင္ဘုရား..တပည့္ေတာ္ဦးစြာရွစ္ခိုးဦးခိုက္လိုက္ပါတယ္။ 
_/\__/\__/\_ Facebook မွာ အရွင္ဘုရားရဲ႕တရားမ်ားကို အျမဲဖတ္ရႈ မွတ္သားရပါတယ္။ အရွင္ဘုရားရဲ႕တရားေတြေၾကာင့္လည္း တပည့္ေတာ္ တရားအသိတရာမွန္ ေတြအမ်ားၾကီးရပါတယ္။ အဲ့အတြက္လည္း အရွင္ဘုရားရဲ႕ေက်းဇူး ကိုအျမဲအမွတ္ရေနပါတယ္။ အခုလည္း တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာေလး တစ္ခုေလာက္ေမးေလွ်ာက္ခ်င္လို႔ပါဘုရား။ လူတစ္ေယာက္ေသျပီးရင္ေနာက္ဘ၀တစ္ခုကို ခ်က္ခ်င္းကူးေျပာင္းတယ္ လို႔ သိရပါတယ္။ ၀ိညာဥ္ဆိုတာမရွိဘူးလို႔ဆိုတယ္။တပည့္ေတာ္နားမ လည္တာက နာေရးေတြမွာေတြ႔ရတဲ့လိပ္ျပာေခၚတယ္ဆိုတာပါပဲ။ အသုဘခ်တဲ့ေန႔မွာေသသူရဲ႕လိပ္ျပာကို အိ္မ္ကိုေခၚလာရတဲ့အေလ့တစ္ခု ကိုလုပ္ၾကတယ္။ လိပ္ျပာေခၚလာတဲ့သူက စကားမေျပာရဘူးနာက္လွည့္ မၾကည့္ရဘူးလို႔ေျပာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္အဲ့လိုလုပ္ရတာလည္းဆိုတာ ရယ္၊ လိပ္ျပာတစ္ကယ္ေခၚလို႔ရသလားဆိုတာတပည့္ေတာ္သိခ်င္ပါ တယ္ဘုရား။ ဒီဘက္ဘ၀ေသတာနဲ႔ေနာက္ဘ၀တစ္ခုကိုခ်က္ခ်င္းေျပာင္း တယ္ဆိုေတာ့ေသသူရဲ႕၀ိညာဥ္ကိုဘယ္လိုေခၚလို႔ရလည္းဆိုတာကို တပည့္ေတာ္ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိခ်င္ပါတယ္ ဘုရား။ တပည့္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာကိုသက္၀င္ယံုၾကည္တဲ့ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္တစ္ေယာက္ပါ။ ခုလိုေမးတာ တရားေတာ္ေတြကိုမယံုလို႔မဟုတ္ပါဘူး။ တပည့္မသိေသး တာသိခ်င္တာ၊ အျမင္မွားေနတာကိုအမွန္ရခ်င္တာပါဘုရား။ အရွင္ဘုရားအခ်ိန္ရတဲ့အခါတပည့္ေတာ္ေမးခြန္းေလးကိုေျဖေပးပါဘုရား။ 
အရွင္ဘုရားက်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ သာသနာအက်ိဳးကိုထမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါေစ ဘုရား။


မဂၤလာပါ 
ေမးသင့္တဲ့ ေမးခြန္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဗုုဒၶဘာသာ အလုုိအရေတာ့ ႐ုပ္ဇီဝိတလုုိ႔ေခၚတဲ့ ႐ုပ္သက္နဲ႔ နာမ္ဇီဝိတလုုိ႔ ေခၚတဲ့ နာမ္သက္ခ်ဳပ္သြားတာကုုိ ေသတာလုုိ႔ ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ သတၱဝါ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ေသသြားတယ္ဆုုိတာ အဲဒီလုုိ နာမ္႐ုုပ္ခ်ဳပ္သြားတာကုုိ ဆုုိတာျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ ထင္ေနသလုုိ ႐ုုပ္သာေသၿပီး ဝိညာဥ္က မေသဘဲ တျခားဘဝ ကူးေျပာင္းသြားတယ္ဆုုိတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ဗုုဒၶဘာသာ အယူအဆမွာ ဝိညာဥ္ဆုုိတာလည္း မရွိပါဘူး။ သတၱဝါ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အဲဒီနာမ္သက္၊ ႐ုပ္သက္ခ်ဳပ္သြားတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳက္တည္း ဘဝတစ္ခုုကုုိ ကူးေျပာင္းသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဝိညာဥ္လိပ္ျပာ မရွိရင္ဘာက ကူးသြားတာလဲလုုိ႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ကံစြမ္းေတြက ဘဝသစ္ကုုိ ပုံေဖာ္ၿပီး ကူးေျပာင္းသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ မေသခင္ ျပဳလုုပ္ထားတဲ့ ကံသုုိလ္ကံ၊ အကုုသုုိလ္ကံေတြရဲ႕ အစြမ္းေတြနဲ႔ ေကာင္းကံေတြ လုုပ္တဲ့သူေတြဟာ ေကာင္းတဲ့သုုဂတိ ဘုုံေတြမွာ ျပန္ျဖစ္တာျဖစ္ၿပီး မေကာင္းကံေတြ လုုပ္တဲ့သူေတြဟာ မေကာင္းတဲ့ ဒုဂၢတိဘုုံေတြမွာ ခ်က္ခ်င္းျဖစ္ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုုိ ကံစြမ္းေတြနဲ႔ ဘဝအသစ္ကုုိ ျဖစ္တဲ့သူေတြအေနနဲ႔ ဘဝတစ္ခုု ခ်ဳပ္သြားတာနဲ႔ ေနာက္ထပ္ဘဝတစ္ခုုမွာ ခ်က္ခ်င္းသြားျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကားမွာ ဟုုိမွာေနတာ၊ ဒီမွာေနတာ၊ ဘယ္ႏွစ္ရက္ေနမွ ထြက္သြားတာ၊ ဘယ္ႏွစ္ရက္ေနမွ ကၽြတ္သြားတာ စတာေတြ မရွိပါဘူး။ 

တစ္ခါတေလ တစ္ခ်ိဳ႕သတၱဝါေတြဟာ ေသၿပီးေနာက္မွာ မိမိတုုိ႔နဲ႔ သက္ဆုုိင္တဲ့ ဝန္းက်င္နားမွာ တစ္ခုုခုု ပုုံရိပ္ျပတာတုုိ႔၊ အသံျပဳတာတုုိ႔ စသျဖင့္ လုုပ္ျပတတ္တာေတြ ရွိၿပီး သူ႔အတြက္ ကုုသုုိလ္လုုပ္ အမွ်ေပးေဝၿပီးမွာ ေပ်ာက္သြားတာမ်ိဳးေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာေတြဟာလည္း ဘဝကူးေရးအတြက္ ၾကားခံအေနနဲ႔ ဝိညာဥ္လိပ္ျပာ ပုုံစံမ်ိဳးမဟုုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ ေသၿပီးၿပီးခ်င္း ဘဝအသစ္တစ္ခုုမွာ ျဖစ္သြားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခါနီးမွာ အစဲြတစ္ခုုခုုေၾကာင့္ ေသသြားတဲ့ သတၱဝါေတြဟာ ေပတဆုုိတဲ့ တေစၦ၊ သရဲ၊ ၿပိတၱာ၊ နာနာဘာဝလုုိ ဘဝမ်ိဳးမွာ သြားျဖစ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လိပ္ျပာေကာင္ေလး၊ ဝိညာဥ္ေကာင္ေလး အေနနဲ႔ လွည့္လည္ေနတဲ့ သေဘာမ်ိဳး မဟုုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီ ၿပိတၱာဘဝကေန က်န္ခဲ့တဲ့သူေတြရဲ႕ ကုုသုုိလ္အဖုုိ႔ကုုိ အမွ်ရၿပီး ေနာက္ထပ္ဘဝ အသစ္ကုုိ ေရာက္သြားတဲ့အခါမွာ ဒီလိုတေစၦသရဲ ၿပိတၱာဘဝက လြတ္သြားျခင္း သေဘာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုုိ တစ္ဘဝကေန တစ္ဘဝကုိ ကူးေျပာင္းသြားတာဟာ ကံစြမ္းေတြပဲ ျဖစ္ၿပီး ဝိညာဥ္က ကူးသြားတာ မဟုုတ္ပါဘူး။

ဆုိေတာ့ကား ေမးခြန္းရွင္ေျပာသလုိ နားေရးေတြမွာ လိပ္ျပာေခၚတာ၊ အုုိးခဲြတာ စတာေတြဟာ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ ေရွး႐ုိးအယူအဆေတြလုုိ႔ပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လည္း လိပ္ျပာဆုုိတာ မရွိသလုုိ၊ မရွိတဲ့ လိပ္ျပာဆုုိတာလည္း ေခၚလုုိ႔ရတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ တကယ္လုုိ႔ တုုိက္တုုိက္ဆုုိင္ဆုုိင္ အဲဒီလုုိ လုုပ္ခဲ့လုုိ႔ အိမ္မွာ ထူးျခားမႈျဖစ္တာ၊ အသံျပဳတာ၊ အနံ႔နံတာ၊ ေျခာက္တာ စတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ရင္ ဒါဟာ လိပ္ျပာက သုုႆာန္က ပါလာတာမဟုုတ္ဘဲ ေပတဆုုိတဲ့ ၿပိတၱာဘဝက ေရာက္သြားတဲ့ ေသသူရဲ႕ ပုံရိပ္လုုိ႔ပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတုုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေသသူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အဲဒီလုုိ အ႐ုုိးစဲြေနတဲ့ ေရး႐ုုိးစဲြအယူအဆေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ ေသသြားတဲ့ ႐ုုပ္ေကာင္ကုုိ သရဏဂံုတင္တာတုုိ႔၊ ေသသူကုုိ မီးမသၿဂိဳဟ္ခင္ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြ ျပင္ဆင္ၿပီး ေကၽြးတာတုုိ႔၊ ေသသူအတြက္ ဘာပစၥည္း၊ ညာပစၥည္း ထည့္ေပးတာတုုိ႔ စသျဖင့္ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဒါေတြဟာ တကယ္ေတာ့ လဲြမွားေနတဲ့ ေရွး႐ုုိးစဲြ အယူအဆေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုုဒၶဘာသာရဲ႕ အယူအဆ မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဘာမွမသိေတာ့ ဒီလုုိ လုုပ္ေပးရတယ္ထင္ၿပီး ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြက ဆက္လုုပ္ေနၾကျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိလုုိ႔ေတာ့ မဟုုတ္ပါဘူး။ ေသသူအတြက္ အေကာင္းဆုုံးနဲ႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ အရွိဆုုံး အလုုပ္က အဲဒီ ပုုဂၢိဳလ္ကုိ ရည္စူးၿပီး ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈ လုုပ္ အမွ်ေပးေဝျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္မွ သုုံးရက္ေနမွ သရဏဂုုံတင္ၿပီး ကုုသုုိလ္လုုပ္ အမွ်ေဝတာတုုိ႔ ရက္လည္မွ ကုုသုုိလ္လုုပ္ အမွ်ေဝတာတုုိ႔ စတဲ့ အယူအဆေတြရွိေသးပါတယ္။ ဒီအတြက္ ရက္သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး အခ်ိန္မေရြး ေသသူအတြက္ ကုုသုုိလ္လုုပ္ အမွ်ေပးေဝႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရတာမရတာက ေသသူရဲ႕ ဘဝအသစ္နဲ႔၊ သာဓုုေခၚႏုုိင္မႈ၊ မေခၚႏုုိင္မႈနဲ႔ပဲ ဆုုိင္ပါတယ္။ 

ဒါေၾကာင့္ ေသသူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လဲြေနၾကတ့ဲ အလဲြေတြထဲမွာ ေမးခြန္းရွင္ေမးသလုုိ လိပ္ျပာေခၚတာတုုိ႔၊ ဝိညာဥ္ေခၚတာတုုိ႔ စတဲ့ အယူအဆ အလဲြေတြလည္း ရွိတတ္တဲ့အတြက္ ဒါေတြဟာ ဘုုရားေဟာတဲ့ အယူအဆ၊ ဗုုဒၶဘာသာရဲ႕ အယူအဆ  မဟုုတ္ဘဲ လဲြမွားေနတဲ့ ေရွး႐ုုိးစဲြ အယူအဆမ်ားပဲ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ အေမးၾကည့္ၿပီး အေျဖညွိေပးလုုိက္ရပါတယ္။

Read more »

လျမတ္ဝါဆို


ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကေတာ့ ၀ါဆုိလကုိ သေႏၶ၊ ေတာထြက္၊ ဓမၼစက္၊ မိန္႔ျမြက္သံခ်ိဳ၊ လ၀ါဆုိလုိ႔ အထူးျပဳ ေဖာ္က်ဴးေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ေရွးကသတ္မွတ္ခဲ့ၾကတဲ့ မဟာသကၠရာဇ္ သတ္မွတ္ခ်က္အရေတြရယ္ ဒီေန႔ေခတ္ ျမန္မာတုိ႔ သတ္မွတ္ၾကတဲ့ သကၠရာဇ္အရေတြရယ္ေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္း ပဋိသေႏၶယူတဲ့ေန႔ရယ္၊ အသက္ ၂၉ႏွစ္အရြယ္မွာ ေလာကီစည္းစိမ္ေတြကုိ စြန္႔ၿပီး ေတာထြက္သြားတဲ့ေန႔ရယ္၊ အသက္ ၃၅ႏွစ္အရြယ္မွာ သဗၺညဳတ (အလုံးစုံကုိသိတဲ့) ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္ရွိေတာ္မူၿပီးေနာက္ ပထမဆုံး တရားဦးေဒသနာ ေဟာေတာ္မူတဲ့ ေန႔ရယ္ဟာ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ဒီ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ေတြမွာပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခုႏွစ္ကြာ၊ စေန၊ တနဂၤေႏြ စတဲ့ေန႔ေတြ ကြာျခားေပမယ့္ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ဆုိတဲ့ လသတ္မွတ္ခ်က္ကေတာ့ အတူတူပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ါဆုိလဟာ အထူးသျဖင့္ ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ ဗုဒၶဘုရားရွင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ထူးျခားမႈေတြ တစ္ၿပိဳင္တည္း ျပည့္စုံေနတဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီ၀ါဆုိလကုိ လျမတ္၀ါဆုိလုိ႔ ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ပုိၿပီး ထူးျခားမႈကုိ ျဖစ္ေစတာကေတာ့ ဒီ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားဦး ေဒသနာေတာ္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရားဦး ေဒသနာေတာ္ကုိ ဓမၼစကၠ ပ၀တၱနသုတ္လုိ႔ အမည္ေပးပါတယ္။ တရားေတာ္ကုိ အေၾကာင္းအက်ိဳးစီေလ်ာ္စြာ ေရွ႕ေနာက္ဆက္စပ္ၿပီး လွည္းဘီးစက္လည္သလုိ အၾကားအလပ္မရွိ တစ္စပ္တည္း ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဓမၼစကၠ ပ၀တၱနလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာေတြကေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ဓမၼစၾကာတရားလုိ႔ ေျပာဆုိၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီတရားေဟာေတာ္မူတဲ့ ေန႔ကုိလည္း ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔လုိ႔ အထူးျပဳ ေျပာဆုိၾကၿပီး ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဒီေဒသနာေတာ္ကုိ ၀ါတြင္းကာလမွာ အထူးျပဳ ရြတ္ဆုိပူေဇာ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶက ဒီတရားေဒသနာေတာ္ကုိ ဘုရားအျဖစ္ကုိ ေရာက္ရွိၿပီး ()လေျမာက္မွာ တရားအားထုတ္စဥ္ အလုပ္အေကၽြးျပဳခဲ့ၾကတဲ့ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးနဲ႔ တရားဦးေဒသနာေတာ္ကုိ နာၾကားဖုိ႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္နၾကတဲ့ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းကုိ စတင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေဒသနာကုိ ေဟာၾကားတဲ့ေနရာက ဗာရဏသီျပည္၊ မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရားဦးေဒသနာမွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ကာမဂုဏ္အာ႐ုံေတြမွာ အလြန္အက်ဴး တပ္မက္ေပ်ာ္ပါးတတ္တဲ့ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ အက်င့္နဲ႔ မိမိကုိယ္ကုိ အလြန္အက်ဴး ညႇင္းစဲႏွိပ္စက္တဲ့ အက်င့္ျဖစ္တဲ့ အတၱကိလမထာႏုေယာဂ အက်င့္ေတြကုိ ေရွာင္ရွားၿပီး အလယ္အလပ္လမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ အက်င့္ကုိ က်င့္သုံးဖုိ႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ျမတ္ဗုဒၶမိန္႔ေတာ္မူတဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ဆုိတာ တစ္ျခားမဟုတ္ဘဲ မဂၢင္ရွစ္ပါး လမ္းစဥ္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္ဆုိရွင္းျပေတာ္မူပါတယ္။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အစြန္းမေရာက္ ေစရန္အတြက္
မွန္ကန္တဲ့အျမင္ သမၼာဒိ႒ိ
မွန္ကန္တဲ့အေတြး သမၼာသကၤပၸ
မွန္ကန္တဲ့စကား သမၼာ၀ါစာ
မွန္ကန္တဲ့အလုပ္ သမၼာကမၼႏၲ
မွန္ကန္တဲ့အသက္ေမြးမႈ သမၼာအာဇီ၀
မွန္ကန္တဲ့ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ သမၼာ၀ါယမ
မွန္ကန္တဲ့သတိရွိမႈ သမၼာသတိ
မွန္ကန္တဲ့သမာဓိရွိမႈ သမၼာသမာဓိ ဆုိတဲ့ လမ္းစဥ္ရွစ္ခ်က္ကုိ လက္ကုိင္ထားၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ဖုိ႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

ဒီေဒသနာေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ဟာ အစြန္းႏွစ္ပါးေရွာင္ရွားၿပီး အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကုိ က်င့္သုံးေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ကုိ သြားႏုိင္ေရးအတြက္ အဂၤါရပ္ရွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးကုိ အဓိကထားသြားရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိရင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ မဂၢင္ရွစ္ပါး လမ္းစဥ္အတုိင္း သြားေနရင္ မဂၢသစၥာဆုိက္မွာ ျဖစ္ၿပီး မဂၢသစၥာဆုိက္ရင္ ဒုကၡအားလုံးခ်ဳပ္ရာ နိေရာဓသစၥာျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နိေရာဓသစၥာကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳၿပီဆုိရင္ေတာ့ တြယ္တာမႈတဏွာလုိ႔ ေခၚတဲ့ သမုဒယသစၥာကုိ ပယ္ၿပီးသားျဖစ္ကာ သမုဒယသစၥာကုိ ပယ္လုိက္တာနဲ႔ ဒုကၡသစၥာလည္း မရွိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတြအားလုံးရဲ႕ အခ်ဳပ္က အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါး အက်င့္တရားပဲ ျဖစ္ေၾကာင္း အႏွစ္ခ်ဳပ္ျပျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက ၀ါဆုိလျပည့္ေန႔မွာ ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားဦး ဓမၼစၾကာ ေဒသနာရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေဒသနာေတာ္အရ သတၱ၀ါေတြ အေနနဲ႔ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာလည္း ဘာပဲလုပ္လုပ္ အစြန္းမေရာက္ဖုိ႔လုိၿပီး အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ ျဖစ္ဖုိ႔လုိတယ္ဆုိတာ နားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါတယ္။ တရားဦးေဒသနာေတာ္မွာ ျမတ္ဗုဒၶေဟာေတာ္မူတဲ့အတုိင္း မွားယြင္းၿပီး အလြန္အက်ဴး ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ အက်င့္ေတြကုိ ေရွာင္ရွားကာ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းစဥ္အက်င့္ကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းၾကဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာ သတိျပဳစရာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတိျပဳ႐ုံနဲ႔ မၿပီးဘဲ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာလည္း ဘာပဲလုပ္လုပ္ အစြန္းမေရာက္ေစဖုိ႔နဲ႔ မဇၥ်ိမပဋိပဒါျဖစ္ေစဖုိ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက တရားဦးက ေပးတဲ့လမ္းစဥ္နဲ႔ အႏွစ္သာရျဖစ္ပါတယ္။ လျမတ္၀ါဆုိလုိ႔ ဆုိရာမွာ ဒီလုိ အႏွစ္သာရ တရားေတြေၾကာင့္ အျမတ္ဆုံးျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိတာလုိ႔ ေျပာရင္ပုိၿပီး အဓိပၸါယ္ ျပည့္၀ေစပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ါဆုိလကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္ လျမတ္တစ္ခုဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ၀ါဆုိလက အစျပဳၿပီး သတ္မွတ္ၾကတဲ့ ၀ါတြင္းကာလဟာလည္း အျမတ္တရားေတြ ရယူဖုိ႔အတြက္ အေကာင္းဆုံး ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုထုဇဥ္သဘာ၀ တစ္ခါတစ္ေလ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ မရွိရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေလးမထားဘဲ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ လုပ္မိတတ္တာေတြ ရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကုသုိလ္ေရး အပုိင္းေတြမွာပါ။ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြ ရွိေနရင္ေတာ့ ဒီကာလ ဒီအခ်ိန္ေလးေလာက္ေတာ့ ႀကိဳးစားၿပီး ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းနဲ႔ အျပစ္ကင္းေအာင္ အဓိ႒ာန္ေလးေတြ ၀င္ၿပီးေနမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္အႀကံ ေလးေတြ ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့အတြက္ ၀ါတြင္းကာလမွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳၿပီး ပရိယတ္ ပဋိပတ္အလုပ္ေတြကုိ လုပ္ေနၾကသလုိ သတ္မွတ္ခ်က္ရွိမွ အလုပ္လုပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ၀ါတြင္းကာလမွာ ဥပုသ္သီလေလးေတြ ေစာင္သုံးၿပီး ငါးပါးသီလကုိ အထူးလုံေအာင္ ႀကိဳးစားကာ တတ္ႏုိင္သမွ် သမထဘာ၀နာ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာေလးေတြ လုပ္ၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အျမတ္ဆုံးကာလ အျမတ္ဆုံး အခ်ိန္ ျဖစ္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘူး၊ အိမ္ေထာင္မျပဳေကာင္းဘူးလုိ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိေပမယ့္ ကာမဂုဏ္ကိစၥေတြကုိ ေရွာင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတာက ေကာင္းပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ တစ္ျခားေန႔ေတြမွာ ကာမဂုဏ္ကိစၥကုိ မေရွာင္ႏုိင္ေပမယ့္ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္နဲ႔ ငါးပါးသီလကုိ လုံၿခဳံေအာင္ ထိန္းရင္း ဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔ေလာက္ေတာ့ တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကုိပါ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ေမထုန္အမႈကုိ မျပဳဘဲ ဥပုသ္သီလေလးေတြ လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းၿပီး ေနႏုိင္ရင္ပုိေကာင္းပါတယ္။ ဒါဟာ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကုိယ္ကုိယ့္ကုိ အျမတ္ရေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ကုသုိလ္တုိးေအာင္ လုပ္ျခင္းတစ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက ၀ါတြင္းကာလမွာ ေန႔စဥ္ ဥပုသ္မေစာင့္ႏုိင္တာေတာင္မွ ဥပုသ္ေန႔ တစ္ေန႔ေလာက္ေတာ့ ဥပုသ္ေလးေတြ ယူႏုိင္ၾကရင္ ေကာင္းမွာပဲလုိ႔ ဆုိလုိတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိသာ ႀကိဳးစားၿပီး ေနၾကမယ္ဆုိရင္ ၀ါဆုိလကုိ အစျပဳၿပီး သတ္မွတ္ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ၀ါတြင္းကာလဟာလည္း ကုသုိလ္ခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္တုိ႔အတြက္ အျမတ္ဆုံးလ၊ အျမတ္ဆုံးကာလေတြ ျဖစ္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လျမတ္၀ါဆုိရဲ႕ ထူးျခားမႈအေၾကာင္းေလးကုိ ေဖာ္ညႊန္းကာ ဓမၼစၾကာ ေဒသနာေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ပါ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔မွ ကုသုိလ္လုပ္ျဖစ္တတ္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ ၀ါတြင္းကာလဟာ ကုသုိလ္လုပ္စရာ အေကာင္းဆုံး အျမတ္ဆုံး ကာလတစ္ခု ျဖစ္တယ္ဆုိတာ တင္ျပရင္း တစ္ႏွစ္မွာ ကုသုိလ္ထက္ အကုသုိလ္က ပုိမ်ားတတ္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြအတြက္ ဒီ၀ါတြင္းကာလ သုံးလေလာက္ေတာ့ ကုသုိလ္တရားေလးေတြစုရင္း ဥပုသ္သီလေလးမ်ားနဲ႔ အက်င့္တရားမ်ားကုိ ျမင့္မားေအာင္ ႀကိဳးစားႏုိင္ၾကဖုိ႔ လျမတ္၀ါဆုိကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေကာင္းမႈတစ္ခု ျပဳလုိက္ရပါတယ္။

Read more »

အလုုိမက် ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ


ဒကာတစ္ေယာက္က ေမးဖူးပါတယ္။ “အရွင္ဘုုရား တပည့္ေတာ္ ခဏခဏ အလုုိမက် ျဖစ္ေနပါတယ္၊ တစ္ခါတေလ ဘာမဟုုတ္တာေလးနဲ႔လည္း အလုုိမက်ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိလည္း အလုုိမက် ျဖစ္တတ္သလုုိ သူမ်ားေတြကုုိလည္း အလုုိမက် ျဖစ္ရပါတယ္၊ အဲဒါ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုုိ အလုုိမက်တာေတြ ျဖစ္ရတာလဲဘုုရား”လုုိ႔ သူက ေမးပါတယ္။ ဒကာေတာ္ေရ “ အလုုိမက်ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ လုုိေနၾကလုုိ႔ပဲ”လုုိ႔ ဘုုန္းဘုုန္းက သူ႔အေမးကုုိ ျပန္ေျဖျဖစ္လုုိက္ပါတယ္။

ဟုုတ္တယ္။ အလုုိမက်ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ တကယ္ေတာ့ လုုိေနၾကလုုိ႔ပါပဲ။ မလုုိခ်င္ရင္ အလုုိမက်ျဖစ္တယ္ဆုုိတာ မရွိႏုုိင္ပါဘူး။ ဘာေလးျဖစ္ခ်င္လုုိ႔၊ ဘာေလးရခ်င္လုုိ႔၊ ဘယ္လုုိပုုံစံေလး ျဖစ္ေစခ်င္လုုိ႔ ဘယ္လုုိပုုံစံေလး ရေစခ်င္လုုိ႔ စတဲ့ လုုိခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြက ကုုိယ့္ကုိယ္ကုုိလည္း အလုုိမက် ျဖစ္ေစတတ္သလုုိ ကုုိယ္လုုိတဲ့အတုုိင္း မျဖစ္တဲ့အတြက္ သူမ်ားအေပၚမွာလည္း အလုုိမက်တာေတြ ျဖစ္ေစတတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ နည္းနည္းလုုိခ်င္ရင္ နည္းနည္းအလုုိမက် ျဖစ္တတ္သလုုိ မ်ားမ်ားလုုိခ်င္ရင္ မ်ားမ်ားအလုုိမက် ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ လုုိေနတာကုုိက ျပည့္ဖုုိ႔မလြယ္တာဆုုိေတာ့ အလုုိျပည့္တယ္ဆုုိတာလည္း မရွိႏုုိင္သလုုိ အလုုိမျပည့္တဲ့အခါ အလုုိမက်တာေတြလည္း ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တစ္ခါတေလ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ဘာေၾကာင့္ အလုုိမက် ျဖစ္ရတာလဲလုုိ႔ ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္ရင္ ကုုိယ္က လုုိေနလုုိ႔ဆုုိတာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုုိယ္က လုုိခ်င္ေနေတာ့ အဲဒီလုုိခ်င္တဲ့အတုုိင္း ရခ်င္တယ္၊ ရေအာင္လုုပ္တယ္၊ ရေအာင္ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက ကုုိယ္ထင္သလုုိ မရတာပါပဲ။ မရေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဆုုိေတာ့ စိတ္မွာဘဝင္မက်တာေတြ၊ မေက်နပ္တာေတြ၊ အလုုိမက်တာေတြ ျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။ ျဖစ္ခ်င္လုုိရင္ရခ်င္မႈေတြက ကုုိယ္လုုိသလုုိ မျဖစ္တဲ့အခါမွာ အလုုိလုုိ အလုုိမက်မႈေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလာတတ္တဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုုိ သတိမျပဳမိလုုိ႔ကေတာ့ အလုုိမက်ျဖစ္ရကေန မေက်နပ္တာတုုိ႔၊ စိတ္ဆုုိးစိတ္တုုိတာတုုိ႔အထိ ျဖစ္တတ္ၿပီး ေနာက္ဆုုံး ေဒါသအဆင့္အထိေတာင္ ေရာက္သြားေစတတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အရင္းစစ္လုုိက္ေတာ့ အလုုိမက်ျဖစ္တတ္ျခင္းရဲ႕ အေျခခံအေၾကာင္းတရားဟာ လုုိခ်င္မႈေၾကာင့္ပဲဆုုိတာ ေကာက္ခ်က္ခ်လုုိ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုုိခ်င္မႈကုုိအေၾကာင္းျပဳၿပီး အလုုိအတုုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တာရာက ေတာင့္တတဲ့အတုုိင္း မျဖစ္ဘဲ အလုုိလုုိ မေက်မခ်မ္းျဖစ္ကာ အဲဒီကမွ အလုုိမက်တဲ့ သေဘာေတြအထိ ခံစားမိေတာ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လုုိခ်င္ေနသမွ်ေတာ့ အလုုိမက်ဆုုိတာ ျဖစ္ကုုိျဖစ္ေနၾကမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုုိက်ခ်င္ရင္ မလုုိခ်င္ၾကနဲ႔ လုုိ႔ဆုုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား