Live Questions and Answers (9)…

မနာပဒါယီ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ေအာက္ေျခမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ Live Questions and Answers က႑တြင္ ေမးေျဖထားခ်က္ အခ်ိဳ႕ကုိ အမ်ားဖတ္၍ အျမတ္ျဖစ္ေစဖုိ႔္၊ နဲနဲပဲျဖစ္ျဖစ္ အသိပညာ ဗဟုသုတ ရရွိႏုိင္ၾကေစဖုိ႔အတြက္ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

22 Aug 10, 08:44 AM
ashinwimalawuntha
အရွင္ဘုရား ငရဲသူ ငရဲသားေတြကုိ ငရဲထိန္းဆုိသူက ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ၾကေတာ့ အဲဒီကံေၾကြးေတြကုိ ငရဲထိန္းမ်ား တစ္ဖန္ျပန္ခံရပါသလား၊ ဘယ္လုိကံေတြကုိလုပ္ခဲ့လုိ႔ ငရဲထိန္းေတြက ငရဲသူ ငရဲသားမ်ားကုိ ႏွိပ္စက္ခြင့္ရပါသလဲဘုရား..။

25 Aug 10, 05:24 AM
မနာပဒါယီ >>Ashin Vimala
ယမမင္းတုိ႔ ငရဲထိန္းတုိ႔ဆုိတာ စာမဟာရာဇ္နတ္စာရင္းမွာ ပါ၀င္တဲ့ ေ၀မာနိကၿပိတၱာ၊ နတ္ဘီးလူး၊ နတ္ရကၡိဳရ္မ်ား ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဘာသာဋီကာ ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဆုိပါတယ္။ ယမမင္းဆုိရင္ ေ၀မာနိကၿပိတၱာမင္းျဖစ္ၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ နတ္စည္းစိမ္ဥစၥာခံစားၿပီး တစ္ခါတစ္ရံ ႐ုိး႐ုိးၿပိတၱာေတြလုိပဲ မေကာင္းမႈအက်ိဳးကုိ ခံစားရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ယမမင္းဟာ ငရဲျပည္ေရာက္လာတဲ့ သူေတြကုိ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခဲ့မႈရွိမရွိ တရားမွ်တေအာင္ စစ္ေပးရတဲ့အတြက္ တရားေစာင့္မင္းေကာင္းလုိ႔ေတာင္ ေျပာႏုိင္ေၾကာင္းလည္း ဘာသာဋီကာမွာ အဆုိရွိထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ငရဲထိန္းေတြဟာလည္း ငရဲခံရတဲ့သူေတြကုိ တာ၀န္အရ သတ္ပုတ္ႏွိပ္စက္ေပးရတာ ရွိေပမယ့္ သူတုိ႔လည္း သာတစ္ခါ စံတစ္လွည့္ရွိပါတယ္။ တာ၀န္အရ သတ္ပုတ္ေပးရေပမယ့္ ေစတနာမပါတဲ့အတြက္ ဒီကံေတြေၾကာင့္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ မရွိႏုိင္ဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ငရဲထိန္းမ်ားဟာ ငရဲခံရမယ့္သူေတြကုိ ငရဲမီးစတာေတြနဲ႔ ေလာင္ၿမိဳက္ေစရေပမယ့္ ဒီငရဲမီး စတာေတြဟာလည္း ကံေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ကမၼပစၥယဥတုဇ႐ုပ္မ်ား ျဖစ္တဲ့အတြက္ ခံရမယ့္သူကုိပဲ ပူေစၿပီး ငရဲထိန္းေတြကုိ ပူေလာင္မႈ မျဖစ္ေစဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီအခ်က္အရ ငရဲထိန္းေတြဟာ ဒီငရဲထိန္းဘ၀ကုိ ရေနတာကုိက သူတုိ႔ရဲ႕ ကံတစ္ခုခုေၾကာင့္ျဖစ္ေနၿပီး ဒီဘ၀မွာ ငရဲထိန္းအလုပ္ကုိ လုပ္ေနရတာေတြဟာလည္း ကံေၾကြးေတြကုိ ဆပ္ေနရတာ ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေစတနာနဲ႔ လုပ္ေနၾကတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒီကံေတြေၾကာင့္ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ မရွိႏုိင္ဘူးလုိ႔ နားလည္ႏုိင္ပါတယ္။ အက်ယ္ကုိေတာ့ သၿဂႌဳဟ္ဘာသာဋီကာမွာ ေလ့လာႏုိင္ပါတယ္။

3 Sep 10, 06:04 PM
မီ
ဒု-သ-န-ေသာ ပို.စ္ ေလးကိုဖတ္ျပီး တစ္ခုေမးေလွ်ာက္ပါရေစပါဘုရား။ အိမ္ေထာက္ရိွလွ်က္ တျခားေသာ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ ေယာက္က်ားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ရိွမွန္းသိလွ်က္ ထိုေယာက္က်ားႏွင့္ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ မိန္းမ မည္သူသည္ ဒု-သ-န-ေသာ ျဖစ္ပါသလဲ သိပါရေစ ဘုရား...

3 Sep 10, 07:48 PM
မနာပဒါယီ >>> မီ
ဒီေနရာမွာ အကယ္၍ အမ်ိဳးသမီးကလည္း အိမ္ေထာင္ရွိတယ္ဆုိရင္ ႏွစ္ဦးလုံး ဒု သ န ေသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးက ကာမပုိင္လင္ေယာက်္ား မရွိဘူးဆုိရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ရွိၿပီး ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးသားပဲ ဒု သ န ေသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားမ်ား အေနနဲ႔ မိမိက အိမ္ေထာင္ရွိၿပီးသား ဆုိရင္ ဘယ္လုိအမ်ိဳးသမီးကုိမွ မသြားလာအပ္ပါဘူး။ သြားလာရင္ ဒု သ န ေသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ပါ http://www.venvicitta.com/2010/07/prostitute.htm

5 Sep 10, 05:31 PM
မီ
အရွင္ဘုရား... တပည့္ေတာ္ ခြင့္လႊတ္ လ်စ္လ်ဴရႈ တတ္သူျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ မည္ကဲ့သို စိတ္ႏွလံုးသြင္း ေနထိုင္ရမည္ကို သင္ျပေပးေတာ္မူပါဘုရား။

6 Sep 10, 04:26 AM
မနာပဒါယီ >>> မီ
ကုိယ့္စိတ္ကုိ အေကာင္းဆုံး ထိန္းခ်ဳပ္ျပဳျပင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ေတြ႕ႀကံဳရတဲ့ အာ႐ုံေတြမွာ အျပစ္မျဖစ္၊ အကုသုိလ္ မျဖစ္ေအာင္ ေတြးျမင္တတ္တဲ့ ေယာနိေသာ မနသိကာရ ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အရာရာကုိ အကုသုိလ္ျဖစ္ေစတဲ့ အေတြးအၾကည့္ေတြနဲ႔ မၾကည့္ဘဲ အေကာင္းဘက္က ျမင္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ေလးနဲ႔ ေလ့က်င့္ေနထုိင္သင့္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ စိတ္အစဥ္ကုိ သမထဘာ၀နာ၊ ၀ိပႆနာ တစ္ခုခုကုိ စဲြစဲြၿမဲၿမဲ အားထုတ္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ အရာရာကုိ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ေမတၱာဘာ၀နာကို အထူးျပဳပြားမ်ားၾကည့္ၿပီး ဥေပကၡာနဲ႔ ေနႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ဥေပကၡာဘာ၀နာကုိလည္း ပြားမ်ားၾကည့္သင့္ပါတယ္။ အလြယ္ေျပာရရင္ သမထဘာ၀နာနဲ႔ ၀ိပႆနာဘာ၀နာကုိ ႏုိင္ႏုိင္ပြားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့သူ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကည့္ပါလုိ႔ အႀကံျပဳလုိပါတယ္။

11 Sep 10, 07:42 PM
Undertaker
အရင္ဘုရား တပည့္ေတာ္မရွင္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ေမးပါရေစဘုရား... ၁။ လူတေယာက္ဟာ ေဒါသစိတ္ၿဖစ္လိုက္တာနဲ႕အကုသိုလ္ကံ က်ဴးလြန္မိသြားၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္ပါသလား ဘုရား…။ ၂။ ေဒါသစိတ္ဟာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္အဂၤါ ၁၂-ပါးထဲမွာ ဘယ္ထဲမွာ ပါတယ္ဆိုတာ သိပါရေစဘုရား..။

12 Sep 10, 06:01 PM
မနာပဒါယီ >>> Undertaker
၁။ ေဒါသစိတ္ဟာ အကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္ေပမယ့္ ေဒါသျဖစ္႐ုံနဲ႔ အကုသုိလ္ကံကုိ က်ဴးလြန္လုိက္ၿပီလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။ စိတ္မွာေဒါသစိတ္ ျဖစ္ျခင္းဟာ မေနာကံအဆင့္မွာပဲ ရွိေနေသးတဲ့အတြက္ ေဒါသျဖစ္တဲ့အတြက္ စိတ္မွာအကုသုိလ္ ျဖစ္ေပမယ့္ တကယ့္အကုသုိလ္ကံ က်ဴးလြန္မႈကေတာ့ ႏႈတ္နဲ႔က်ဴးလြန္မႈ ၀စီကံအဆင့္၊ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္မႈ ကာယကံအဆင့္ ေရာက္မွက်ဴးလြန္ရာ ေရာက္တယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ေဒါသစိတ္ျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ေဒါမနႆေ၀ဒနာေတာ့ ခံစားရပါတယ္။ ေဒါသရဲ႕သေဘာက မိမိကိန္းရာ သတၱ၀ါကုိ ႏွိပ္စက္ဖ်က္စီးတတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ ေဒါသစိတ္ျဖစ္ရင္ ျဖစ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ကုိ အရင္ဆုံးပူေလာင္မႈ ေ၀ဒနာကုိ ျဖစ္ေစတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေဒါသစိတ္နဲ႔ ေသရင္ေတာ့ မေကာင္းတဲ့အကုသုိလ္ အက်ိဳးကုိေတာ့ ခံစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက စိတ္မွာေဒါသျဖစ္႐ုံနဲ႔ အကုသုိလ္ကံ က်ဴးလြန္ရာေရာက္တယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ဘဲ ဒီေဒါသကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး မေကာင္းမႈဒုစ႐ုိက္ကုိ ၀စီကံေျမာက္၊ ကာယကံေျမာက္ က်ဴးလြန္မွသာ အကုသုိလ္ကံကုိ က်ဴးလြန္ရာ ေရာက္တယ္လုိ႔ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။

၂။ ေဒါသစိတ္ကုိ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အဂၤါ ၁၂ပါးမွာ ဘယ္မွာထည့္သြင္းရမယ္လုိ႔ တိတိက်က် ေျပာဖုိ႔ခက္လွပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ အားလုံးဟာ ဆက္စပ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အနီးစပ္ဆုံးနဲ႔ အတိက်ဆုံးအျဖစ္ ထည့္သြင္းၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သခၤါရနဲ႔ ဘ၀မွာ ထည့္သြင္းလုိ႔ ရႏုိင္ပါတယ္။ သခၤါရမွာဖြင့္ဆုိတဲ့ အပုညာဘိသခၤါရအရ အကုသုိလ္စိတ္ ၁၂ပါးမွာယွဥ္တဲ့ ေစတနာကုိ ေကာက္ယူရမယ္လုိ႔ ဆုိထားသလုိ ဘ၀အဖြင့္မွာပါတဲ့ ကမၼဘ၀အရလည္း အကုသုိလ္စိတ္ ၁၂ပါး၊ မဟာကုသုိလ္စိတ္ ၈ပါး၊ မဟဂၢဳတ္ကုသုိလ္စိတ္ ၉ပါးမွာယွဥ္တဲ့ ေစတနာကံကုိ ေကာက္ယူရမယ္လုိ႔ ဆုိထားတဲ့အတြက္ အကုသိုလ္စိတ္မွာ အက်ဳံး၀င္တဲ့ ဒီေဒါသစိတ္ကုိလည္း သခၤါရနဲ႔ဘ၀မွာ ထည့္သြင္းႏုိင္တယ္လုိ႔ ဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။

Read more »

ေလာကဓမၼႏွင့္ အရိယသာ၀က…

“လာဘ္ရမႈသည္ လည္းေကာင္း၊ လာဘ္မရမႈသည္ လည္းေကာင္း၊ အၿခံအရံ ရွိမႈသည္ လည္းေကာင္း၊ အၿခံအရံ မရွိမႈသည္ လည္းေကာင္း၊ ကဲ့ရဲ႕မႈသည္ လည္းေကာင္း၊ ခ်ီးမြမ္းမႈသည္ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာမႈသည္ လည္းေကာင္း၊ ဆင္းရဲမႈသည္ လည္းေကာင္း ဤသေဘာတရားတုိ႔သည္ လူတုိ႔၌ အၿမဲမရွိကုန္၊ အတည္မရွိကုန္၊ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲ တတ္ေသာ သေဘာရွိကုန္၏။

သတိႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ပညာရွိသည္ ထုိတရားတုိ႔ကုိ သိ၍ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ တရားတုိ႔ကုိ ဉာဏ္ျဖင့္ ႐ႈဆင္ျခင္၏။ ထုိသုိ႔ေသာ ပညာရွိ၏စိတ္ကုိ အလုိရွိအပ္ေသာ ေလာကဓံ တရားတုိ႔သည္လည္း မေခ်ာက္ခ်ားႏုိင္ကုန္၊ အလုိမရွိအပ္ေသာ ေလာကဓံ တရားတုိ႔ေၾကာင့္လည္း စိတ္ထိခုိက္ ပင္ပန္းျခင္းသုိ႔ မေရာက္ႏုိင္ေပ။

ထုိသူအား စိတ္ႏွင့္ေလ်ာ္ေသာ ေလာကဓံတရားတုိ႔သည္ လည္းေကာင္း၊ စိတ္ႏွင့္ဆန္႔က်င္ေသာ ေလာကဓံတရားတုိ႔သည္ လည္းေကာင္း ပ်က္စီးၿပီး ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ၿပီးျဖစ္၍ မရွိကုန္။ ဘ၀၏ တဖက္ကမ္းသုိ႔ ေရာက္ေသာသူသည္ ကိေလသာ ျမဴကင္း၍ စုိးရိမ္မႈ မရွိေသာ နိဗၺာန္ကုိသိလ်က္ ဘ၀၏ တဖက္ကမ္းသုိ႔ ေရာက္သည္၏ အျဖစ္ကုိ ေကာင္းစြာသိႏုိင္ေပ၏။” (အံ၊ ၃၊ ဒုတိယ ေလာကဓမၼသုတ္)

ဤကား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ႏႈတ္ေတာ္မွ ထုတ္ေဖာ္ေတာ္မူခဲ့သည့္ ေလာကဓံႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေကာက္ခ်က္ခ် ဓမၼစကား ျဖစ္ပါ၏။ ျမတ္စြာဘုရား စကားေတာ္အရ ေလာကဓမၼေခၚ ေလာကဓံတရားသည္ ေလာကရွိ ပုထုဇင္ျဖစ္ေစ၊ အရိယာျဖစ္ေစ မည္သုိ႔ေသာ သတၱ၀ါမဆုိ ေတြ႕ႀကဳံရမည့္ သဘာ၀တရား ျဖစ္ၿပီး ထုိတရားႏွင့္ ေတြ႕ႀကဳံရသည့္အခါ လက္ခံႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္သုိ႔လုိက္၍သာ ေလာကဓံ တရား၏ ႐ုိက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚတတ္သည့္ အေကာင္းအဆုိး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ တစ္စုံတစ္ရာ ျဖစ္တတ္သည္ကုိ သိရွိႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။

မွန္၏။ ေလာကဓံတရားဟူသည္ ပုထုဇင္ျဖစ္ေစ၊ အရိယာျဖစ္ေစ ေတြ႕ႀကဳံေနရမည့္ တရားျဖစ္၏။ မည္သူမဆုိ တစ္ခါတစ္ရံ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားတတ္သကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ လာဘ္လာဘမရွိ ဗလာနတၳိ ျဖစ္ေနသည္လည္း ရွိတတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ အၿခံအရံ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း ေပါမ်ားေနတတ္သကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ အၿခံအရံ အေပါင္းအသင္းမရွိ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနသည္လည္း ရွိတတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ ကဲ့ရဲ႕ခံရသည္မ်ား ရွိသကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ ခ်ီးမြမ္းမႈမ်ား ခံရတတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ ခ်မ္းသာမႈမ်ား ရွိတတ္သကဲ့သုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံ ဆင္းရဲအတိ ျဖစ္ေနသည္လည္း ရွိတတ္၏။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အေကာင္းအဆုိး ႏွစ္မ်ိဳးတုိ႔သည္ မည္သူမဆုိ ႀကဳံေနရမည္ ျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ထုိႀကဳံေတြ႕မႈသည္လည္း အၿမဲမရွိ အခုိက္အတန္႔သာ ျဖစ္သည္ဟူသည္ကား ထင္ရွားလွ၏။ အေရးႀကီးသည္မွာ ထုိတရားမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည့္အခါ မည္သုိ႔ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္ကာ မိမိကုိယ္ကုိမိမိ မည္သုိ႔ခံႏိုင္ရည္ရွိရန္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္မည္ဟူသည့္ အခ်က္ပင္ ျဖစ္၏။

ဤသုိ႔ ေလာကဓံတရားမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကဳံရသည့္အခါ ပုထုဇင္မ်ားႏွင့္ အရိယသာ၀ကမ်ား၏ လက္ခံႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္မႈကား ကြာျခားလွ၏။ ပုထုဇင္ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ကား လာဘအလာဘစသည့္ ေလာကဓံတရားမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည့္အခါ “ဤတရားမ်ားသည္ ငါ့အားျဖစ္ခဲ့ၿပီ၊ ထုိတရားမ်ားကား အၿမဲမရွိ ဆင္းရဲ၏၊ ေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ သေဘာရွိ၏” စသည္ျဖင့္ ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္မႈကုိ မျပဳႏုိင္ေသာ္လည္း အရိယသာ၀တို႔ကား ထုိေလာကဓံတရားမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည္အခါ “ဤတရားမ်ားသည္ ငါ့အားျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီ၊ ထုိတရားမ်ားကား အၿမဲမရွိ ဆင္းရဲ၏၊ ေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ သေဘာရွိ၏”ဟု ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္မႈကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ျမတ္ဗုဒၶက “ပုထုဇင္ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ေလာကဓံတရားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ရသည့္အခါ ၀မ္းနည္းျခင္း၊ ၀မ္းသာျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထုိ၀မ္းနည္းျခင္း ၀မ္းသာျခင္းမ်ားေၾကာင့္ပင္ ပဋိသေႏၶေနျခင္း၊ အုိျခင္းေသျခင္း စုိးရိမ္ျခင္း ငုိေၾကြးျခင္း ႏွလုံးမသာယာျခင္း ျပင္းစြာပူပန္ျခင္းတုိ႔မွ မလြတ္ႏုိင္ဘဲ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ မလြန္ေျမာက္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အရိယာ သာ၀ကတုိ႔ကား ပုထုဇင္တုိ႔ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ၿပီး ေလာကဓံတရားမ်ား အေပၚတြင္ မၿမဲဆင္းရဲသည့္တရား၊ ေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ တရားဟု ႏွလုံးသြင္းဆင္ျခင္ကာ ၀မ္းနည္းမႈ ၀မ္းသာမႈ ျဖစ္ေလ့မရွိဘဲ ထုိဒုကၡမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ႏုိင္ေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏။

ပုထုဇင္ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ လာဘ္လာဘ ေပါမ်ားသည့္အခါ စိတ္ဓာတ္မ်ားလည္း ေျပာင္းသြားတတ္၏။ လာဘ္လာဘ အေပၚအမီျပဳ၍ မာနတရား ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိၿပီး လာဘ္လာဘကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ မနာလုိမႈ၊ ၀န္တုိမႈမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚေလ့ ရွိတတ္၏။ လာဘ္လာဘ မရွိသည့္အခါတြင္လည္း စိတ္ဓာတ္မ်ား ပ်က္ျပားတတ္၏။ လာဘ္လာဘ မရွိသည့္ဒဏ္ကုိ ခံႏုိင္ရည္မရွိဘဲ လာဘ္လာဘရမည္ဆုိလ်င္္ တရားေသာနည္း၊ မတရားေသာနည္း စသည္ျဖင့္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မဆုိ မရရေအာင္ ႀကိဳးစားတတ္ၾက၏။ ရွိသည့္အခါလည္း စိတ္အစဥ္ ေျပာင္းလဲတတ္သကဲ့သုိ႔ မရွိသည့္အခါတြင္လည္း စိတ္ဓာတ္ခြန္အား ပ်က္သြားတတ္၏။ ထုိ႔အတူ အျခံအရံ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း ေပါမ်ားလ်င္လည္း ေပါမ်ားသည့္အေလ်ာက္၊ မရွိလ်င္လည္း မရွိသည့္အေလ်ာက္၊ ကဲ့ရဲ႕ခံရလ်င္လည္း ကဲ့ရဲ႕ခံရသည့္အေလ်ာက္၊ ခ်ီးမြမ္းခံရလ်င္လည္း ခ်ီးမြမ္းခံရသည့္အေလ်ာက္၊ ခ်မ္းသာလ်င္လည္း ခ်မ္းသာသည့္အေလ်ာက္၊ ဆင္းရဲလ်င္လည္း ဆင္းရဲသည့္အေလ်ာက္ စိတ္အစဥ္မ်ား ေျပာင္းလဲ ပ်က္ျပားတတ္ၾက၏။ ထုိသုိ႔ အေျပာင္းအလဲ ျမန္သျဖင့္လည္း ပုထုဇင္မ်ားသည္ ေလာကဓံတရားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည့္အခါ ခံႏုိင္ရည္ မရွိျဖစ္ကာ ေကာင္းလ်င္၀မ္းသာၿပီး ဆုိးလ်င္၀မ္းနည္း တတ္ၾကျခင္း ျဖစ္၏။ ၀မ္းနည္း၀မ္းသာ ျဖစ္တတ္လာလ်င္ ေနာက္ဆက္တဲြမ်ားအျဖစ္ တဒဂၤခ်မ္းသာႏွင့္ အဆင္ထာ၀ရ ဆင္းရဲမႈမ်ားလည္း ပါလာတတ္ၿမဲ ျဖစ္ေပ၏။ အမ်ားအားျဖင့္ ဒုကၡမ်ားသာ ျဖစ္ေနၾကသည္သာ မ်ားေလ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကဓံ တရားမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည့္အခါ မတုန္မလႈပ္ ခံႏုိင္ရည္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရန္ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

အရိယသာ၀ကတုိ႔ကား ထုိသုိ႔မဟုတ္။ ေလာကဓံတရားကုိ ေကာင္းစြာခံႏုိင္ရည္ရွိ၏။ လာဘ္လာဘေပါမ်ားမႈသည့္ အရိယာသာ၀ကတုိ႔၏ စိတ္အစဥ္ကုိ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားေအာင္ မလုပ္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔ လာဘ္လာဘမရွိမႈသည္လည္း အရိယသာ၀ကတုိ႔အဖုိ႔ ထူးျခားမႈ တစ္စုံတစ္ရာ မျဖစ္ေပၚႏုိင္ေပ။ ရွိမႈ၊ မရွိမႈ၊ အျခံအရံ ေပါမႈမေပါမႈ၊ ခ်ီးမြမ္းမႈ ကဲ့ရဲ႕မႈ၊ ခ်မ္းသာမႈ ဆင္းရဲမႈဟူသည္ အခိုက္အတန္႔သာ ျဖစ္ၿပီး အၿမဲေျပာင္းလဲေနသည့္ သေဘာတရားမ်ား ျဖစ္သည္ကုိ ေကာင္းစြာ သိရွိထားသည့္ အရိယသာ၀ကတုိ႔သည္ ထုိအခုိက္အတန္႔ကုိ ေကာင္းစြာခံႏုိင္ၾကေပ၏။ မၿမဲျခင္းသေဘာ၊ ဆင္းရဲျခင္းသေဘာ အမွန္ကုိ တုန္လႈပ္မႈမရွိ ေကာင္းစြာေက်ာ္လႊားႏုိင္ေပ၏။ ေကာင္းလွ်င္လည္း ၀မ္းသာမႈ မျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ဆုိးလွ်င္လည္း ၀မ္းနည္းမႈ မျဖစ္သျဖင့္ အေကာင္းအဆုိးသည္ အရိယာတုိ႔၏ စိတ္ကုိ တုန္လႈပ္မႈ မျပဳႏုိင္ျခင္းျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔၀မ္းသာ၀မ္းနည္း မျဖစ္သျဖင့္လည္း ဆင္းရဲဒုကၡဟူသည္ မျဖစ္ေပၚျခင္း ျဖစ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကဓမၼသည္ အရိယသာ၀ကမ်ားအဖုိ႔ တစ္စုံတစ္ခုမွ် သက္ေရာက္မႈကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္သည့္ တရားမ်ား မဟုတ္ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ကာ အရိယသာ၀ကမ်ားကဲ့သုိ႔ ပုထုဇင္တုိ႔သည္လည္း မိမိတုိ႔၏ စိတ္အစဥ္ကုိ ေလ့က်င့္သင့္ေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္၏။

မဂၤလသုတ္ေတာ္တြင္ ျမတ္ဗုဒၶက “ဖု႒ႆ ေလာကဓေမၼဟိ စိတၱံ ယႆ နကမၸတိ” စသည္ျဖင့္ ေဟာေတာ္မူထား၏။ ေလာကဓံတရားႏွင့္ ေတြ႕ႀကဳံသည့္အခါ စိတ္အစဥ္ မတုန္လႈပ္ျခင္းသည္ ေကာင္းျမတ္သည့္ မဂၤလာ တစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ မွန္၏။ ႀကဳံလာသမွ် ေကာင္းဆုိးႏွစ္တန္ ေလာကဓံကုိ ခံႏုိင္ရည္ ရွိထားလွ်င္ ၀မ္းသာမႈ၊ ၀မ္းနည္းမႈ မျဖစ္ဘဲ စိတ္အစဥ္ တည္ၿငိမ္ေနသျဖင့္ ထုိေလာကဓံကုိ အမွီျပဳ၍ ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္သည့္ ေလာဘေဒါသစသည့္ အကုသုိလ္တရားမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚျခင္း မရွိႏုိင္ေတာ့ေပ။ အကုသုိလ္မျဖစ္ျခင္းသည္ ကုသုိလ္ျဖစ္ရန္ အေထာက္အပံ့တစ္ခု ျဖစ္သျဖင့္ ကုသုိလ္ျဖစ္ေနျခင္းသည္ မဂၤလာ ျဖစ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကဓံကုိ ခံႏုိင္ျခင္းသည္ မဂၤလာတစ္ပါးဟု ဆုိျခင္းျဖစ္၏။

မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ ေလာကဓံတရားကုိ မခံႏုိင္သျဖင့္ ပ်က္စီးသြားသူမ်ားကုိ အမ်ားအျပားေတြ႕ဖူး၏။ အေကာင္းအဆုိးဟူသည္ အခုိက္အတန္႔ ျဖစ္သည္ဟူသည့္ သေဘာကုိ ေကာင္းစြာသေဘာမေပါက္ သျဖင့္ အခုိက္အတန္႔ ႀကဳံေတြ႕ရသည့္ အေကာင္းေလာကဓံ၊ အဆုိးေလာကဓံမ်ားတြင္ စိတ္အစဥ္ ေျပာင္းလဲသြားသျဖင့္ ဘ၀ပ်က္သြားသူမ်ားလည္း အမ်ားအျပားရွိ၏။ ေငြေၾကးလာဘ္လာဘ ေပါမ်ားသည့္အခါ၊ အေပါင္းအသင္း မိတ္ေဆြေပါမ်ားသည့္အခါ၊ ခ်ီးမြမ္းသည့္အခါ၊ ခ်မ္းသာသည့္အခါမ်ားတြင္ အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္ကာ ထုိသာယာမႈမ်ားေနာက္ကုိ လုိက္ရင္း ႐ုတ္တရက္ ထုိအရာမ်ား ေပ်ာက္ပ်က္သြားသည့္အခါ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခား ပ်က္စီးသြားသူမ်ား ရွိသကဲ့သုိ႔ လာဘ္လာဘမရွိမႈ၊ အေပါင္းအသင္းမရွိမႈ၊ ကဲ့ရဲ႕မႈ၊ ဆင္းရဲမႈ စသည့္ အဆုိးေလာကဓံမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ၾကသည့္အခါ ခံႏုိင္ရည္မရွိျဖစ္ကာ ထုိအဆုိးဒဏ္ကုိ မခံႏုိင္သျဖင့္ အေကာင္းမ်ားရေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ဆုိးသထက္ဆုိးသြားသူမ်ား၊ မေကာင္းသည့္ အရာမ်ားတြင္ နစ္မြန္းသြားသူမ်ားလည္း အမ်ားအျပားရွိေန၏။ ဤသည္မွာ အခုိက္အတန္႔ျဖစ္သည့္ အေျပာင္းအလဲ ေလာကဓံကုိ ခံႏုိင္ရည္ မရွိသျဖင့္သာ ျဖစ္၏။ အတက္ရွိလွ်င္ အက်ရွိသကဲ့သုိ႔ အက်ရွိလွ်င္လည္း အတက္ရွိမည္ဟူသည့္ သေဘာကုိ ရင္မဆုိင္ႏုိင္သျဖင့္ အတက္အက် တဒဂၤတြင္ အဆင္မက် ျဖစ္ၾကရျခင္း ျဖစ္၏။

တစ္ခါက ဒကာမတစ္ဦးႏွင့္ ဆုံဖူး၏။ ထုိဒကာမႏွင့္ စေတြ႕စဥ္က ဒကာမသည္ စီးပြားေရး အလြန္ေကာင္းၿပီး အစစအရာရာ အဆင္ေျပေနသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေနသျဖင့္လည္း ထုိဒကာမ၏ အေျပာအဆုိ အျပဳအမူ အေနအထုိင္မ်ားက မာနတရား၊ ေမာက္မာမႈတရား လႊမ္းမုိးထားသည့္ အသြင္ကုိ ေဆာင္ေနသည္ဟု ခံစားရ၏။ အလွဴအတမ္း လုပ္သည္ကအစ ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ အၿပိဳင္အဆုိင္ လုပ္တတ္သည္ကုိ ေတြ႕ရ၏။ အျခားသူမ်ား လွဴႏုိင္သည္ထက္ အဆမ်ားစြာလွဴျပကာ ပရိတ္သက္အလယ္တြင္ ဂုဏ္ၾကြယ္လုိသည့္ သေဘာအေျပာမ်ားကုိ ျပသေလ့ရွိ၏။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာသည့္အခါ ထုိဒကာမႏွင့္ တစ္ခါဆုံ ျဖစ္ျပန္၏။ ထုိအခါတြင္ကား ယခင္ေတြ႕ခဲ့သည့္ အမူအရာ မဟုတ္ဘဲ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေနသည့္အျပင္ စိတ္ဓာတ္မ်ားလည္း ပ်က္ျပားေနသည့္ အသြင္ကုိ ေဆာင္ေန၏။ တစ္ခါတစ္ရံ သတိလက္လြတ္ျဖင့္ စိတ္မမွန္သည့္ ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ေျပာဆုိတတ္သည္ကုိလည္း ေတြ႕ရျပန္၏။ ေနာက္မွသိရသည္မွာ ထုိဒကာမ၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ကေမာက္ကမျဖစ္ကာ ဆုိင္လည္းမီးေလာင္ၿပီး ကားတုိက္မႈပါ ထပ္ျဖစ္သျဖင့္ အမႈရင္ဆုိင္ရင္း ရွိသမွ်အရာမ်ား ကုန္ဆုံးသြားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေငြေၾကးလည္းမရွိ၊ စီးပြားေရးလည္း မရွိသည့္အခါ အၿခံအရံ အေပါင္းအသင္းမ်ားလည္း ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားၾကေၾကာင္း၊ ဘာမွမရွိသျဖင့္ လုပ္သမွ်မ်ားလည္း ကဲ့ရဲ႕စရာမ်ားျဖစ္ကာ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားႏွင့္သာ ႀကဳံေတြ႕သြားရေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤကဲ့သုိ႔ အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္ေနေၾကာင္း တစ္ဆင့္စကား ၾကားသိရ၏။ ထုိဒကာမႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျမင္ၾကားရသည္မွာ အမွန္ပင္ အံၾသစရာ ေကာင္းသည့္ အေျပာင္းအလဲ ေလာကဓံပင္ ျဖစ္ပါ၏။ အခုိက္အတန္႔ကာလမွာပင္ ကေျပာင္းကျပန္ ျဖစ္ေစႏုိင္သျဖင့္ ဤဒဏ္ကုိ မခံႏုိင္သူမ်ားအဖုိ႔ ပ်က္စီးဖြယ္ရာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခုိက္အတန္႔ ျဖစ္သည့္ အေကာင္းအဆုိးရဲ႕ အေျပာင္းအလဲကုိ ခံႏုိင္ရည္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရန္ တုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္၏။

ဆုိလုိသည္မွာ ေလာကဓမၼေခၚ ေလာကဓံ တရားမ်ားသည္ အၿမဲမရွိ ေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ သေဘာရွိသျဖင့္ အေကာင္းျဖစ္ေစ၊ အဆုိးျဖစ္ေစ မည္သုိ႔ေသာ အရာမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ပါေစ ႀကဳံေတြ႕သည့္ အခုိက္တြင္ မိမိတုိ႔၏ စိတ္အစဥ္ကုိ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားမႈ မျဖစ္ေစဘဲ အခုိက္အတန္႔ ကာလေလးကုိ ခံႏုိင္ရည္ရွိရန္ ႀကိဳးစားသင့္ေၾကာင္း ဆုိလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အရိယာသာ၀ကမ်ား ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္သကဲ့သုိ႔ အေကာင္းအဆုိး တရားတုိ႔၏ မၿမဲျခင္းသေဘာ၊ ဆင္းရဲျခင္းသေဘာ၊ ေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာမ်ားကုိ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိရွိဆင္ျခင္ၿပီး “ဒါလည္းပဲ ၿပီးသြားမွာပါပဲ”ဟု မိမိကုိယ္ကုိ အထပ္ထပ္ သတိေပးကာ ခံႏုိင္ရည္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္သင့္ေၾကာင္း သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ အရိယာသာ၀ကမ်ားကဲ့သုိ႔ ေလာကဓံကုိ အၾကြင္းမဲ့ ခံႏုိင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား မျဖစ္ႏုိင္ေသးေသာ္လည္း သာမန္ပုထုဇင္မ်ား အေနျဖင့္ကား မိမိတုိ႔ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ရသည့္ ဘ၀အေျခအေနတြင္ အေကာင္းအဆုိး ေလာကဓမၼမ်ားကုိ မျဖစ္မေန ရင္ဆုိင္ေတြ႕ႀကဳံၾကရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ႀကဳံသမွ် အရာမ်ားတြင္ “အရာရာ အၿမဲမရွိဘဲ ေျပာင္းလဲေဖာက္ျပန္တတ္သည့္ သေဘာ”ကုိ ေကာင္းစြာ သတိျပဳဆင္ျခင္ကာ အေကာင္းမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည့္ အခါတြင္လည္း မာနမ၀င္ သတိဆင္၍ အဆုိးမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕သည့္ အခါတြင္လည္း မတုန္မလႈပ္ အေကာင္းလုပ္လ်က္ အေၾကာင္းဟုတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ေၾကာင္း တုိက္တြန္းရင္း ေလာကဓမၼႏွင့္ အရိယသာ၀က တုိ႔၏ ႏွလုံးသြင္းဆင္ျခင္မႈကုိ အတုယူႏုိင္ေစဖုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေလာကဓမၼသုတ္ကုိ ကုိးကား၍ ႀကိဳးစား တင္ျပလုိက္ရပါ ေတာ့သည္။

Read more »

အသက္ဉာဏ္ေစာင့္၊ ဥစၥာကံေစာင့္…

“အရွင္ဘုရား… အရွင္ဘုရားတပည့္ေတာ့ ဆုံးသြားၿပီ ဘုရား”ဆုိတဲ့ သတင္းနဲ႔အတူ ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ ရဟန္းဒကာမႀကီး တစ္ေယာက္ဆီက ဖုန္း၀င္လာပါတယ္။ ဒီသတင္း နားေထာင္ၿပီး အစကတည္းက ဒီတပည့္တစ္ေယာက္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ သြားေတာ့မယ္ဆုိတာ သိထားေတာ့ သိပ္မအံ့ၾသမိပါဘူး။ အံ့ၾသမိတာက အေျပာင္းအလဲျမန္တဲ့ ေသျခင္းတရားနဲ႔ အေပ်ာက္အပ်က္ျမန္တဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြရဲ႕ အခ်ိန္မေရြး ေသဆုံးေပ်ာက္ပ်က္တတ္တဲ့ သေဘာကုိပါပဲ။ ဒီတပည့္ေလးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့အခ်ိန္ ေက်ာင္းမွာရဟန္းခဏ လာ၀တ္ကတည္းက ဆုံးမျပဳျပင္ ေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကုိယ္တုိင္က ျပဳျပင္မႈ မလုပ္ႏုိင္တဲ့အတြက္ ခုလုိ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ တစ္ဘ၀ အဆုံးသတ္သြားခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီတပည့္ေလး ေသသြားရတာဟာ ကံစြမ္းကုန္လုိ႔ ေသသြားတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရေပမယ့္ ဒီပစၥဳပၸန္မွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထိန္းအကြပ္မရွိဘဲ အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါးေတြမွာ လြန္လြန္ကၽြံကၽြံ လုိက္စားခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕အျပဳအမူေတြေၾကာင့္ ခုလုိအေသေစာတာလုိ႔လည္း ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။ သူဟာ ၀င္ေငြအရမ္းေကာင္းတဲ့ ႏုိင္ငံျခား သေဘၤာကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အရာရွိတစ္ေယာက္ အျဖစ္နဲ႔ သေဘၤာလုိက္ေနတဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္။ ၀င္ေငြေကာင္းေတာ့ အေပ်ာ္အပါး အေသာက္အစား အေပါင္းအသင္းကလည္း ေပါပါတယ္။ သေဘၤာလုိက္ရင္း ေသာက္ရင္းစားရင္းနဲ႔ အေသာက္အစားအေပၚမွာ အလြန္အကၽြံ ျဖစ္လာတဲ့အျပင္ မိန္းမကိစၥပါ လုိက္စားမိေတာ့ ခုခံအား က်ဆင္းတဲ့ ေရာဂါပါရၿပီး ၾကာေတာ့ အေသာက္အစားလည္း မေလ်ာ့ႏုိင္၊ ေရာဂါကလည္း တျဖည္းျဖည္း ႀကီးႀကီးလာနဲ႔ သူရွာထားတာ သူ႔အတြက္ျဖစ္ကာ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အသက္လည္းဆုံး စည္းစိမ္ဥစၥာလည္း ကုန္သြားေတာ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

မွန္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ အျဖစ္ဟာ ခုနေျပာခဲ့သလုိ ေသခ်ိန္က်လုိ႔ ေသရတာထက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထိန္းအကြပ္ မရွိလုိ႔ ျမန္ျမန္ေသသြားရတယ္လုိ႔ ေျပာရင္ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ကံမကုန္ေသးေပမယ့္ ကုိယ့္ရဲ႕အလုပ္ေတြက ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ကံကုန္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တာေတြေၾကာင့္ ေစာေစာစီးစီး ေသသြားၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီတပည့္ဟာ သူရွာေဖြစုေဆာင္းထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြကုိ သူကုိယ္တုိင္ သုံးျဖဳံးလုိက္တဲ့အျပင္ သူ႔ေရာဂါ သူျပန္ကုေနရတာနဲ႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈလည္း မျပဳႏုိင္ျဖစ္ကာ ပ်က္စီးေပ်ာက္ပ်က္ ကုန္ေစခဲ့ပါတယ္။ အရင္းစစ္ေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျမန္ျမန္ေသေအာင္ လုပ္လုိက္သလုိ ျဖစ္ေနၿပီး ကုိယ္ရွာေဖြ ထားတာေတြဟာလည္း ကုိယ့္လုပ္ရပ္ ကံၾကမၼာေတြေၾကာင့္ ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္ဆုံးကုန္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ဉာဏ္ေစာင့္၊ ဥစၥာကံေစာင့္ဆုိသလုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈနဲ႔ အတူ ေကာင္းတဲ့ကံေတြနဲ႔ အၿမဲထုံးလႊမ္း ေနထုိင္ၾကဖုိ႔၊ အဲဒီလုိ ေနထုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ အတိတ္အကုသုိလ္ကံ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါးႀကီး မရွိတဲ့သူေတြအေနနဲ႔ သက္တမ္းကုိ အထုိက္အေလ်ာက္ ရွည္ေစတတ္ၿပီး စည္းစိမ္ဥစၥာေတြဟာလည္း ကုသုိလ္ကံအရွိန္ေၾကာင့္ အက်ိဳးတရား ျဖစ္ထြန္းလာတတ္တယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သတၱ၀ါတုိင္းဟာ ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့အတြက္ ေမြးလာၿပီးရင္ ေသရမွာ အမွန္ပါပဲ။ ႐ုပ္တရားရဲ႕ ေဖာက္ျပန္မႈ၊ နာမ္တရားရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ႔လည္း အၿမဲႀကဳံေတြ႕ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေဖာက္ျပန္မႈေတြဟာ ဉာဏ္နဲ႔ဆင္ျခင္ၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း ေပးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အထုိက္အေလ်ာက္ သက္သာတတ္ပါတယ္။ ႐ုပ္ကုိလည္းျပင္ စိတ္လည္းျပင္မယ္ဆုိရင္ ႐ုပ္လည္းသက္သာ စိတ္လည္းသက္သာ တတ္ပါတယ္။ ႐ုပ္သက္သာရင္ ႐ုပ္သက္ရွည္မွာျဖစ္ၿပီး စိတ္သက္သာရင္လည္း စိတ္သက္ရွည္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ သတၱ၀ါ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ရွည္ေစဖုိ႔ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရာမွာ ဉာဏ္ေလးနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကဖုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶစာေပမွာ ႐ုပ္တရား ေဖာက္ျပန္မႈဟာ ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရား ေလးပါးမွာ တစ္ပါးပါးေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္တတ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ သတၱ၀ါတစ္ဦးခ်င္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ကံ ပစၥဳပၸန္ကံေတြေၾကာင့္ ႐ုပ္တရား ေဖာက္ျပန္တတ္သလုိ စိတ္ေၾကာင့္လည္း ေဖာက္ျပန္တတ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရာသီဥတုေၾကာင့္လည္း ေဖာက္ျပန္တတ္သလုိ၊ အစားအစာေတြေၾကာင့္လည္း ေဖာက္ျပန္တတ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆင္ျခင္ၿပီး စားၾကမယ္ဆုိရင္ ႐ုပ္ေဖာက္ျပန္မႈကုိ သိသိသာ ကာကြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ေရာဂါရၿပီး ႐ုပ္ေဖာက္ျပန္ၾကတာလည္း ဒီအစားအေသာက္ေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစားမေတာ္တစ္လုပ္ အသြားမေတာ္ တစ္လွမ္းလုိ႔ ဆုိၾကသလုိ အစာလည္းေဆး၊ ေဆးလည္းအစာလုိ႔ ဆုိၾကျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရဆုိတဲ့ ဒီတရားေလးပါးကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ကုိယ့္႐ုပ္နဲ႔အဆင္ေျပမယ့္ အရာေတြကုိ ေရြးခ်ယ္လုိက္နာ က်င့္သုံး ေနထုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ ႐ုပ္တရား ေဖာက္ျပန္မႈကုိ အလြယ္တကူ ထိန္းသိမ္းႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈကေတာ့ သတၱ၀ါ အသီးသီးမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန စတဲ့ ကိေလသာ တရားေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစိတ္ေဖာက္ျပန္မႈကုိလည္း သမထဘာ၀နာ၊ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ တရားမ်ားကုိ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေပးျခင္းျဖင့္ ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ ေပးလုိ႔ရပါတယ္။ တရားအားထုတ္တဲ့ အလုပ္ဟာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ႏုိင္ရင္ အားထုတ္ႏုိင္သေလာက္ စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈကုိ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း ေပးႏုိင္ၿပီး ေနာက္ဆုံး ဉာဏ္စဥ္အျမင့္ဆုံးျဖစ္တဲ့ အရဟတၱ မဂ္ဉာဏ္အထိ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေဖာက္ျပန္ျခင္း မရွိေတာ့တဲ့ သႏၲိသုခကုိ ရရွိၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အဆုံးပန္းတုိင္အထိ မေရာက္ႏုိင္ေသးေပမယ့္ တရားအားထုတ္ျခင္းျဖင့္ ဒီဘ၀မွာလည္း စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈ သက္သာေအာင္ လုပ္ႏုိင္သလုိ သံသရာမွာလည္း ခ်မ္းသာသုခကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ့ ႐ုပ္နာမ္ဆုိတဲ့ အသက္ကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ကာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေစဖုိ႔ အသက္ဉာဏ္ေစာင့္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဥစၥာကံေစာင့္ဆုိတဲ့ စကားလည္း ဒီအတုိင္းပါပဲ။ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြရဲ႕ သေဘာက ေရ၊ မီး၊ မင္း၊ ခုိးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ ဆုိတဲ့ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးနဲ႔ အၿမဲမျပတ္ ဆက္ဆံေနတဲ့အတြက္ အခ်ိန္မေရြး ဆုံး႐ႈံး ေပ်ာက္ပ်က္တတ္ပါတယ္။ ကံမရွိဉာဏ္ရွိတုိင္းမဲြ ဆုိသလုိ အတိတ္ကံ မပါလာရင္လည္း စည္းစိမ္ဥစၥာေတြဟာ ရရွိလာဖုိ႔ ခက္သလုိ ရလာတာေတြကုိလည္း မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔လည္း ခက္ျပန္ပါတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာဆုိတာကလည္း ကုိယ္နဲ႔ထုိက္မွ ရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ပ်က္စီးခ်ိန္တန္ၿပီ၊ ေပ်ာက္ပ်က္ခ်ိန္တန္ၿပီဆုိရင္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လုိပဲထားထား ေပ်ာက္ပ်က္သြားတတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ အခ်ိန္မေရြး ေပ်ာက္ပ်က္ဆုံး႐ႈံးတတ္တဲ့အတြက္ ဒီစည္းစိမ္ဥစၥာေတြမွာ ကံအကူအညီက အမ်ားႀကီးလုိတယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကံဆုိတဲ့ေနရာမွာ အတိတ္က လုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းကံေတြလုိသလုိ အခုဘ၀မွာ လုပ္တဲ့ ေကာင္းကံေတြလည္း ရွိဖုိ႔လုိပါတယ္။

ဒီဘ၀မွာ ရွာေဖြစုေဆာင္း ထားတာေလးေတြကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ကာ ထိန္းသိမ္းေပးဖုိ႔ လုိသလုိ ရွာေဖြထားတာေလးေတြကုိ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားမွာ လွဴဒါန္းေပးျခင္းနဲ႔လည္း ကံအကူအညီနဲ႔ ထိန္းေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ေကာင္းကံေတြလုပ္ၿပီး သမၼာေဒ၀ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္မ်ားကုိ အမွ်အတမ္းေပးေ၀ကာ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္မ်ားရဲ႕ ေစာင့္ေရွာက္မႈကုိလည္း ရယူေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အေရးႀကီးဆုံးက စည္းစိမ္ဥစၥာရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြကုိ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ လုပ္ၿပီး ထုတ္ယူသြားႏုိင္ဖုိ႔က ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္စီးႏုိင္မယ့္ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွာေဖြထားသမွ်ကုိ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ လုပ္ေပးျခင္းနဲ႔ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါဟာ ဥစၥာကုိ ကံအကူအညီနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အတိတ္ကံေတြရယ္ ပစၥဳပၸန္ကံေတြရယ္ဟာ ပစၥည္းဥစၥာကုိ ေစာင့္ေရွာက္မႈ ေပးေစႏုိင္တဲ့အတြက္ ဥစၥာကံေစာင့္လုိ႔ဆုိျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက အသက္နဲ႔ ဥစၥာေတြဟာ ဉာဏ္နဲ႔ကံေတြရဲ႕ ပံ့ပုိးေစာင့္ေရွာက္ ေပးမႈေၾကာင့္ အထုိက္အေလ်ာက္ အရွည္တည္တံ့ႏုိင္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးကတည္းက ေသျခင္းတရားဟာ ပါလာတယ္ဆုိေပမယ့္ အသက္ရွင္ေနတဲ့ အခုိက္အတန္႔မွာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈကုိ လုိက္ၿပီး သက္တမ္းေစ့ ေနႏုိင္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္သလုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ အျပဳအမူ အေနအထုိင္ အစားအေသာက္ ေတြေၾကာင့္လည္း သက္တမ္းမေစ့ခင္ ေသသြားတတ္တာလည္း ရွိတယ္ဆုိတာ သိေစလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရွာေဖြစုေစာင္းထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြဟာလည္း အခ်ိန္မေရြး ပ်က္စီးျခင္းတရားေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေနေပမယ့္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ကံေတြရယ္၊ ဒီဘ၀မွာ လုပ္ေနတဲ့ ပစၥဳပၸန္ကံေတြရယ္ေၾကာင့္ အရွည္တည္တံ့ႏုိင္သလုိ လုပ္သမွ်မျဖစ္ဘဲ ပ်က္စီးဆုံး႐ႈံးမႈေတြနဲ႔လည္း ႀကဳံႏုိင္တယ္ဆုိတာ သတိျပဳေစလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကံဆုိတာ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ ေစတနာပါတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေစတနာပါပါနဲ႔ ေကာင္းကံေလးေတြကုိလုပ္ၿပီး စည္းစိမ္ဥစၥာေတြရဲ႕ အရွည္တည္တံ့မႈ၊ တုိးတက္မ်ားျပားမႈကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကည့္ဖုိ႔ အႀကံျပဳလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိသာ ဉာဏ္ေလးေတြနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ကံေလးေတြ ဆင့္ေပးၾကမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အသက္ကုိလည္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္သလုိ ဥစၥာကုိလည္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္မွာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ေစလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အသက္ငယ္ငယ္နဲ႔ ေသဆုံးသြားၿပီး ရွာေဖြထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြပါ ပ်က္သုဥ္းသြားခဲ့ရတဲ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ တပည့္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေတြးၾကည့္မိတဲ့ အသက္ဉာဏ္ေစာင့္တဲ့ သေဘာ၊ ဥစၥာကံေစာင့္တဲ့ သေဘာေလးေတြကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ကာ စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အေနနဲ႔လည္း က်န္ရွိေနတဲ့ အသက္နဲ႔ ရရွိထားတဲ့ ဥစၥာေလးေတြကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ကာ ကံနဲ႔ျပင္ၿပီး သက္တမ္းေစ့ ေနႏုိင္ဖုိ႔နဲ႔ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနႏုိင္ဖုိ႔ ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရေတြကုိ မွ်တေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း သမထဘာ၀နာ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ တစ္ခုခုကုိ အားျပဳကာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားကုိလည္း တတ္ႏုိင္သမွ် လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ “အသက္ဉာဏ္ေစာင့္၊ ဥစၥာကံေစာင့္” ႏုိင္ေအာင္ သတိတရား လက္ကုိင္ထားၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းသမႈ ျပဳလုိက္ရပါတယ္။

Read more »