ဥေပကၡာဟူေသာ စကားကုိ “လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း”ဟု အမ်ားနားလည္သေဘာ ေပါက္ထားၾက၏။ စာေပအဖြင့္အတုိင္း ေျပာရလွ်င္ “သတၱ၀ါပညတ္ကုိ အာ႐ုံျပဳၿပီး သတၱ၀ါမ်ားသည္ ကံစီမံရာ ျဖစ္ၾကရ၏ဟု ေအာက္ေမ့ဆင္ျခင္ကာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္း”ဟု ေျပာႏုိင္မည္ျဖစ္၏။ အျခားအဓိပၸါယ္ တစ္ခုအေနျဖင့္ ေျပာမည္ဆုိလွ်င္ “တစ္စုံတစ္ေယာက္၊ တစ္စုံတစ္ခုကုိ အမွီျပဳၿပီး ကုသုိလ္လည္းမျဖစ္ အကုသိုလ္လည္း မျဖစ္ေအာင္ ေနျခင္း” ဟု ေျပာႏုိင္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဥေပကၡာသည္ ဥေပကၡာႏွင့္ ေနႏုိင္သူမ်ား၊ ဥေပကၡာတရား ထားႏုိင္သူမ်ားအတြက္ ျမင့္ျမတ္သည့္ အက်င့္တရား တစ္ခုအျဖစ္ သက္ေရာက္မႈကုိ ျဖစ္ေစၿပီး ယင္းဥေပကၡာတရား အထားခံရသူမ်ား၊ ဥေပကၡာအျပဳခံရသူမ်ား အတြက္ကား မေကာင္းသည့္ ဆုိးက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္သည့္ တရားတစ္ခု အျဖစ္ သက္ေရာက္မႈကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ ဆုိလုိသည္မွာ ဥေပကၡာျပဳျခင္းသည္ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္ၿပီး ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္းသည္ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္ေၾကာင္း ဆုိလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။
မွန္၏။ ေလာကတြင္ မည္သူမဆုိ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ရသည့္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္တြင္ တစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ အလုိမက်ျဖစ္ဖြယ္၊ စိတ္အခန္႔မသင့္ျဖစ္ဖြယ္၊ အျပစ္ျဖစ္ဖြယ္၊ အကုသုိလ္ ျဖစ္ဖြယ္မ်ားနဲ႔ ႀကဳံဖူးၾကမည္ျဖစ္၏။ အထူးသျဖင့္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ အခုိက္အတန္႔ျဖစ္ေစ၊ မၾကာခဏျဖစ္ေစ၊ ေန႔စဥ္ျဖစ္ေစ စိတ္မခ်မ္းသာဖြယ္၊ အကုသုိလ္ျဖစ္ဖြယ္မ်ားႏွင့္ ႀကဳံဖူးၾက၊ ႀကဳံေနၾက၊ ႀကဳံၾကရဦးမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ မခ်စ္မႏွစ္သက္သည္မ်ားႏွင့္ အတူတကြ ယွဥ္တဲြေနထုိင္ရျခင္းသည္ ဒုကၡတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဗုဒၶဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူသကဲ့သုိ႔ပင္ ေန႔စဥ္က်င္လည္ေနရသည့္ ဘ၀တြင္လည္း မခ်စ္မႏွစ္သက္သူမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ ဆက္ဆံေနၾကရသည့္ အျဖစ္မ်ားက ျမင္တုိင္း၊ ၾကားတုိင္း၊ ေတြးတုိင္း အကုသုိလ္ျဖစ္ဖြယ္မ်ားသာ ျဖစ္ေနသျဖင့္ စိတ္ပန္းလူပန္း ျဖစ္ၾကရသည္လည္း ရွိတတ္ေပ၏။
တစ္ခါတစ္ရံ အလုိရွိသည့္အရာကုိ မရလွ်င္ေနပါေစ အလုိမရွိသည့္ အရာကုိ မရလွ်င္ကုိပင္ ေက်နပ္ဖြယ္ ျဖစ္ၾကရသည့္ အခါမ်ားလည္း ရွိတတ္ေပ၏။ ကုသုိလ္မရလွ်င္ ေနပါေစ အကုသုိလ္မျဖစ္လွ်င္ ေတာ္ပါၿပီဟူသည့္ ေတာင့္တမႈမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္၏။ ကုသိုလ္မရျခင္းထက္ အကုသုိလ္မရခ်င္းက ပုိ၍ေကာင္းေနသျဖင့္ အကုသုိလ္ မျဖစ္ေစရန္ ပုိ၍အားထုတ္သူမ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ ထုိသုိ႔ေသာ အားထုတ္မႈမ်ားတြင္ ဥေပကၡာတရားျဖင့္ ေနႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ အသင့္ေလ်ာ္ဆုံး ျဖစ္ေပ၏။ ဥေပကၡာတရား လက္ကုိင္ထားသူသည္ တစ္စုံတစ္ခု၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ အမွီျပဳ၍ အကုသုိလ္ မျဖစ္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔ ကုသုိလ္လည္း မျဖစ္ႏုိင္သည္မွာ ေသခ်ာလွ၏။ ကုသုိလ္မရသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးမခံစားရရုံမွ်သာ ျဖစ္ေသာ္လည္း အကုသိုလ္မရသျဖင့္ကား ဆုိးက်ိဳးပါ မရသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးမခံစားရသည္ထက္ ပုိ၍သာလြန္ေကာင္းမြန္လွ၏။ ကုသုိလ္မရသျဖင့္ မခ်မ္းသာေသာ္လည္း ဆင္းရဲဒုကၡ မခံစားရသျဖင့္ကား မခ်မ္းသာေသာ္လည္း ခ်မ္းသာသည္ဟု ဆုိရမည္ျဖစ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိခ်မ္းသာဆင္းရဲ မျဖစ္ေစမႈကသာ အေကာင္းဆုံး ခ်မ္းသာတစ္ခု ျဖစ္သျဖင့္ လုိအပ္လွ်င္ ဥေပကၡာတရား ထားျခင္းျဖင့္ ခ်မ္းသာလည္းမဟုတ္ ဆင္းရဲလည္းမဟုတ္သည့္ ခ်မ္းသာတစ္ခုကုိ လုိက္နာက်င့္ႀကံသင့္သည္ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ပါ၏။
တစ္ခါတစ္ရံ မိမိမိမိတုိ႔၏ က်င္လည္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ အသုိင္းအ၀ုိင္းတြင္ မည္သုိ႔ပင္ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ ျပဳျပင္ေသာ္လည္း ျပဳျပင္၍ မရသူမ်ား၊ လုိက္ေလ်ာ၍ မရသူမ်ား၊ အဆင္ေျပေအာင္ ဆက္ဆံ၍ မရသူမ်ား ရွိတတ္၏။ ထုိသူမ်ားေၾကာင့္ မိမိတုိ႔မွာ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ၊ အဆင္မေျပသူမ်ားႏွင့္ ေရွာင္လဲြ၍လည္းမရ ေန႔စဥ္က်င္လည္ ျဖတ္သန္းေနရသျဖင့္ စိတ္ပန္းလူပန္း ျဖစ္ၾကရသည့္အျပင္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ထုိသူမ်ားကုိ အမွီျပဳ၍ အကုသုိလ္မ်ားသာ ျဖစ္ေနၾကသည္ကုိ ႀကဳံဖူးၾကမည္ ျဖစ္၏။ ပုထုဇင္တုိ႔၏ သဘာ၀အရ အဆင္မေျပ ျဖစ္ၾကၿပီဆုိလွ်င္ တဘက္သူ ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ ဘာပဲေျပာေျပာ အေကာင္းျမင္တတ္သည့္ သေဘာမရွိဘဲ မေကာင္းဘက္ကသာ ေတြးေနမိတတ္၏။ မေကာင္းအျမင္ျဖင့္ မေကာင္းေတြးထင္ေနလွ်င္ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္သာ ျဖစ္ေနၾကမည္ ျဖစ္သျဖင့္ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ၊ အဆင္မေျပသူမ်ားႏွင့္ အတူတကြ ေနထုိင္ရသူမ်ားသည္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် အကုသုိလ္ ျဖစ္ဖုိ႔သာ မ်ားေနၾကမည္ ျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ေသာ အခါမ်ိဳးတြင္ တဘက္သူအား မိမိအလုိက်၊ မိမိစိတ္တုိင္းက် ျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစားမေနဘဲ မိမိကုိယ္ကုိယ္ အကုသုိလ္မျဖစ္ဘဲ ေနႏုိင္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားသင့္လွ၏။ အဆင္မေျပသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ၊ ဆုံးမျပဳျပင္၍ မရသူမ်ားအား အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရာမွာ အေကာင္းဆုံးနည္းက ဥေပကၡာျပဳလုိက္ျခင္းသာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္၏။ ထုိသူမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္အရာမ်ားတြင္ မည္သည့္အရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုိက္ၿပီး ခံစားမေနဘဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာဟု ႏွလုံးသြင္း ေနလုိက္ျခင္းသည္သာ ကုသုိလ္မရေသာ္လည္း အကုသုိလ္မျဖစ္သည့္ အမွန္ကန္ဆုံး နည္းတစ္ခု ျဖစ္ပါ၏။ ဤသုိ႔ ဥေပကၡာျပဳ ေနထုိင္ႏုိင္ျခင္းသည့္ ျမင့္ျမတ္သည့္ ေနထုိင္နည္းျဖစ္သျဖင့္ ျပဳျပင္၍မရသူမ်ား၊ အဆင္မေျပသူမ်ား၊ စိတ္တုိင္းမက်သူမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေနရသူမ်ားအတြက္ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးသင့္သည့္ လမ္းစဥ္တစ္ခုဟု ဆုိၾကျခင္း ျဖစ္၏။
သုိ႔ေသာ္ ဥေပကၡာျပဳလုိက္ျခင္းသည္ ျပဳသူမ်ားအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ျဖစ္လာႏုိင္ေသာ္လည္း အျပဳခံရသူမ်ား အတြက္ကား အလြန္နစ္နာလွ၏။ မိမိအား လမ္းညြန္ေပးမည့္သူ၊ ဆုံးမေပးမည့္သူ၊ တည့္မတ္ေပးမည္သူ၊ အေကာင္းအဆုိး ေျပာေပးမည့္သူ မရွိသည့္ ဘ၀သည္ ေရႊေငြေက်ာက္သံ ပတၱျမား ေလာကီစည္းစိမ္မ်ားႏွင့္ မည္မွ်ပင္ ခ်မ္းသာေနေသာ္လည္း စင္စစ္ ခ်မ္းသာသည္ဟု မဆုိႏုိင္ေပ။ ထုိသူမ်ားသည္ တစ္ေယာက္တည္း တစ္ကုိယ္တည္း အထီးက်န္ျဖစ္ကာ အေကာင္းအဆုိးမသိ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေန သူမ်ားကဲ့သုိ႔ ျဖစ္တတ္၏။ မွန္၏။ ထုိသူမ်ားထံတြင္ ၎တုိ႔ႏွင့္ အတူတကြ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ ေပ်ာ္ပါးစားေသာက္ၾကသူမ်ား ရွိေနႏုိင္ေသာ္လည္း ထုိအေပါင္းအသင္းမ်ားသည္ စစ္မွန္သည့္လမ္းကုိ ညြန္ျပႏုိင္သူမ်ား မဟုတ္ၾကဘဲ သာေပါင္းညာစား ေနသူမ်ားသာ ျဖစ္ေနၾကမည္ျဖစ္၏။ ရွိေနသျဖင့္ ညႇိေနၾကသူမ်ားျဖစ္ၿပီး မရွိလွ်င္ကား မသိခ်င္သူမ်ားသာ ျဖစ္ေနတတ္ၾက၏။ အထူးသျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္း၊ ဆရာသမားေကာင္း၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာျပဳျခင္းကုိ ခံရလွ်င္ကား ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာအက်ိဳး ပြားတုိးႏုိင္ရန္ အေၾကာင္းမရွိဘဲ အေကာင္းအဆုိးမသိ အေမွာင္တုိးမိေနမည္သာ ျဖစ္ေနတတ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္မွ်ပင္ ဆုိးသြင္းေနပါေစ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ မိတ္ေကာင္းေဆြးေကာင္းမ်ား စသူတုိ႔၏ ဥေပကၡာအျပဳ ခံရသည္အထိကား မဆုိးသြင္းသင့္လွ၊ မမုိက္မဲသင့္လွဟု ဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါ၏။
လက္ေတြ႕ ဥေပကၡာ အျပဳခံရျခင္း မဟုတ္ဘဲ စိတ္ကူးမွ်ျဖင့္ပင္ မိမိကုိယ္ကုိယ္ ဥေပကၡာ အျပဳခံသူ တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေနၾကည့္ရမည္ကုိပင္ ေၾကာက္သင့္လွ၏။ မည္သူမွ် အဖက္မလုပ္၊ ေကာင္းသည္ဆုိးသည္လည္း မေျပာ၊ တစ္ေနကုန္ေန၍မွ် ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာသူမရွိ၊ ေမးထူးေခၚေျပာ ျပဳသူမရွိ၊ အကူအညီ အခက္အခဲရွိ၍မွ ေတာင္းခံရမည့္သူ၊ အႀကံေကာင္းေတာင္းခံရမည္သူ၊ သာမႈနာမႈ ကိစၥမ်ားတြင္ ၾကြေရာက္ခ်ီးေျမာက္မည့္ ပုဂၢိဳလ္ မရွိသူ စသည္ျဖင့္ အသုိင္းအ၀ုိင္းႏွင့္ ေနရမည့္ဘ၀တြင္ အသုိင္းအ၀ုိင္းမရွိ၊ အဖဲြ႕အစည္းမရွိ၊ အထီးက်န္ ျဖစ္ေနရသည့္ ဘ၀သည္ ေတြးၾကည့္႐ုံျဖင့္ပင္ ေၾကာက္ဖြယ္ေကာင္းလွ ေပေတာ့၏။ သုိ႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕သူမ်ားသည္ ဤသုိ႔ေသာ အေျခအေနမ်ားအား သတိမျပဳမိၾကသည့္အျပင္ မာနတရား အၿပိဳင္ထားကာ “သူတုိ႔ အဖက္မလုပ္လည္း ဘာျဖစ္လဲ ကုိယ့္ရွိမွ ကုိယ္စားရတာ၊ သူတုိ႔မဆက္ဆံေတာ့လည္း အကုန္အက်ေတာင္ သက္သာေသးတယ္” စသည္ျဖင့္ တလဲြအေတြးမ်ားျဖင့္ မာနအၿပိဳင္ပင္ ထားတတ္ၾကေသး၏။ ဥေပကၡာလည္း အျပဳခံရေသး၊ မာနလည္း ႀကီးေနေသး ဆုိလွ်င္ကား ထုိသူမ်ား၏ ဘ၀သည္ အလြန္ေၾကာက္ဖြယ္ ေကာင္းလွေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သူမဆုိ မွားတတ္ၾက၊ မာနထားတတ္ၾကသည္မ်ား ရွိတတ္ေသာ္လည္း လက္ေတြဘ၀တြင္ မိမိတုိ႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အမ်ားသူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာအျပဳခံရသည္အထိ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း သတိျပဳသင့္ၾကေပ၏။
တစ္ခါက မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ စပ္မိစပ္ရာ စကားေျပာဆုိၾကရင္း မိတ္ေဆြရဟန္းက သူ႔ပတ္၀န္းက်င္ရွိ အခ်ိဳ႕သူမ်ား၏ လုပ္ရပ္မ်ားအေၾကာင္း ေျပာျပကာ သူကုိယ္တုိင္ပင္ မည္သုိ႔မွ် ျပဳျပင္၍ မရသူမ်ားအား ဥေပကၡာ ျပဳထားလုိက္ရသည္မ်ား ရွိေၾကာင္း ေျပာဆုိသည္ကုိ နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့၏။ မိတ္ေဆြရဟန္း ေျပာျပသည့္ အေၾကာင္းမ်ားထဲတြင္ ဘုန္းႀကီးႏွင့္အတူ မာနၿပိဳင္ကာ ဘုန္းႀကီးကဆူသျဖင့္ ေက်ာင္းကုိမသြားဘူးဟု ေျပာကာ သူ႔အလုိလုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ ေ၀းေ၀းသြားတတ္သူမ်ား အေၾကာင္း နားေထာင္ရသည့္အခါ စာေရးသူ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ အခ်ိဳ႕သူမ်ား အေၾကာင္းကုိ သတိရမိလုိက္ေသး၏။ စာေရးသူ ပတ္၀န္းက်င္တြင္လည္း မာနမထားထုိက္သည့္ အရာမ်ားတြင္ မာနထားကာ “ေက်ာင္းသြားရင္ ဘုန္းႀကီးဆူမွာဆုိးလုိ႔ ေက်ာင္းကုိမသြားဘူး၊ ဘုန္းႀကီးကဆူလုိ႔ ေက်ာင္းကုိ မသြားေတာ့ဘူး”ဟု ဆုိလာသူ အခ်ိဳ႕ရွိေနသည္ကုိ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ သိရွိခဲ့ရ၏။ အေၾကာင္းျပခ်က္မွာ ဘုန္းႀကီးကဆူသျဖင့္ ေက်ာင္းကုိ မသြားေတာ့ဘူးဟူသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ စာေရးသူမွာ ထုိကေလးမ်ားအတြက္ စုိးရိမ္သြားမိ၏။ မိမိမာနႏွင့္မိမိ တျဖည္းျဖည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ေ၀း၊ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ေ၀းသြားမည္ကုိ ေတြးပူမိေသး၏။ ဘုန္းႀကီးအတြက္ကား တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းကုိေရာက္မလာလည္း ဘာမွ်ျဖစ္သြားမည္မဟုတ္။ ဘုန္းႀကီးဟူသည္ အမ်ားပုိင္ျဖစ္သျဖင့္ ၾကည္ညိဳသည့္သူမ်ားက ကုိးကြယ္ေနၾကမည္သာ ျဖစ္၏။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာ အျပဳခံရသည္အထိ မာနေလးေတြ မထားသင့္သည္ကုိေတာ့ ထုိကေလးမ်ား သိေစခ်င္ပါ၏။ ဥေပကၡာ အျပဳခံရသျဖင့္ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာဆုိးက်ိဳးမ်ား ႀကဳံရသည္အထိ မိမိတုိ႔၏ ဘ၀ကုိ အျဖစ္မခံၾကရန္ တုိက္တြန္းလုိပါ၏။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဤ၌ အဓိကေျပာလုိသည္မွာ ဥေပကၡာျပဳလုိက္ျခင္းႏွင့္ ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္း တုိ႔၏ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ ေျပာလုိရင္း ျဖစ္၏။ တစ္စုံတစ္ေယာက္၊ တစ္စုံတစ္ခုကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ေန႔စဥ္အကုသုိလ္ အျပစ္ျဖစ္ေနလွ်င္ အကုသုိလ္ အျဖစ္ခံေနသည္ထက္ ကုသုိလ္မရလွ်င္ ေနပါေစ အကုသုိလ္မျဖစ္ဖုိ႔က ပုိအေရးႀကီးသျဖင့္ လုိအပ္လွ်င္ ဥေပကၡာျပဳၿပီး ေနလုိက္ျခင္းက ပုိ၍ေကာင္းေၾကာင္းႏွင့္ မည္မွ်ပင္ ဆုိးသြင္းေနေစကာမႈ ဆရာသမား၊ မိဘမ်ား၊ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာျပဳျခင္းကုိ ခံရသည္အထိ မဆုိးသင့္ေၾကာင္း၊ တလဲြမာနမ်ားျဖင့္ “ဘယ္သူမွမရွိလည္း ငါ့ဖာသာငါ ျဖစ္တယ္“ ဟူသည့္ အေတြးမ်ားျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ေ၀းသြားသည္အထိ မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သူမဆုိ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိေနထုိင္ လုပ္ကုိင္ႏုိင္သည့္ အခြင့္ရွိသည္ႏွင့္အမွ် မိမိကုိယ္တုိင္ ျပဳလုပ္ေျပာဆုိသည္မ်ားကုိလည္း မိမိသာလွ်င္ ျပန္လည္ရရွိႏုိင္မွာ ျဖစ္သျဖင့္ မိမိဘ၀ ေကာင္းမြန္ေရး၊ မိမိဘ၀ အျပစ္ကင္းစင္ေရးမ်ား အတြက္လည္း မိမိကုိယ္တုိင္ လုိက္နာက်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္သည္ကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ကာ တစ္စုံတစ္ခု၊ တစ္စုံတစ္ဦးေၾကာင့္ မိမိသည္ အကုသုိလ္ ျဖစ္ႏုိင္မည္ထင္လွ်င္ ထုိအကုသုိလ္မျဖစ္ေရး အတြက္ မည္သူ႔ကုိမဆုိ လုိအပ္လာလွ်င္ ဥေပကၡာျပဳသင့္က ျပဳၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ မိမိကုိယ္တုိင္ အကယ္၍ မလိမၼာ မုိက္မဲမိသျဖင့္ ဆုိးသြန္းေနသူ ျဖစ္ေနပါကလည္း သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ ဆရာသမားမ်ား၊ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ား၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာျပဳျခင္းကုိ ခံရသည္အထိ မျဖစ္ၾကေစရန္ အထူးသတိျပဳၾကရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဥေပကၡာျပဳျခင္း ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္း၏ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ မွတ္သားဖြယ္ရာ စာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါသည္။ အားလုံး… ဥေပကၡာတရား လက္ကုိင္ထား၍ ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္းမွ ကင္းေ၀းႏုိင္ၾကပါေစ…
မွန္၏။ ေလာကတြင္ မည္သူမဆုိ ျဖတ္သန္းက်င္လည္ရသည့္ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္တြင္ တစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ အလုိမက်ျဖစ္ဖြယ္၊ စိတ္အခန္႔မသင့္ျဖစ္ဖြယ္၊ အျပစ္ျဖစ္ဖြယ္၊ အကုသုိလ္ ျဖစ္ဖြယ္မ်ားနဲ႔ ႀကဳံဖူးၾကမည္ျဖစ္၏။ အထူးသျဖင့္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ အခုိက္အတန္႔ျဖစ္ေစ၊ မၾကာခဏျဖစ္ေစ၊ ေန႔စဥ္ျဖစ္ေစ စိတ္မခ်မ္းသာဖြယ္၊ အကုသုိလ္ျဖစ္ဖြယ္မ်ားႏွင့္ ႀကဳံဖူးၾက၊ ႀကဳံေနၾက၊ ႀကဳံၾကရဦးမည္သာ ျဖစ္ပါ၏။ မခ်စ္မႏွစ္သက္သည္မ်ားႏွင့္ အတူတကြ ယွဥ္တဲြေနထုိင္ရျခင္းသည္ ဒုကၡတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဗုဒၶဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူသကဲ့သုိ႔ပင္ ေန႔စဥ္က်င္လည္ေနရသည့္ ဘ၀တြင္လည္း မခ်စ္မႏွစ္သက္သူမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ ဆက္ဆံေနၾကရသည့္ အျဖစ္မ်ားက ျမင္တုိင္း၊ ၾကားတုိင္း၊ ေတြးတုိင္း အကုသုိလ္ျဖစ္ဖြယ္မ်ားသာ ျဖစ္ေနသျဖင့္ စိတ္ပန္းလူပန္း ျဖစ္ၾကရသည္လည္း ရွိတတ္ေပ၏။
တစ္ခါတစ္ရံ အလုိရွိသည့္အရာကုိ မရလွ်င္ေနပါေစ အလုိမရွိသည့္ အရာကုိ မရလွ်င္ကုိပင္ ေက်နပ္ဖြယ္ ျဖစ္ၾကရသည့္ အခါမ်ားလည္း ရွိတတ္ေပ၏။ ကုသုိလ္မရလွ်င္ ေနပါေစ အကုသုိလ္မျဖစ္လွ်င္ ေတာ္ပါၿပီဟူသည့္ ေတာင့္တမႈမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္၏။ ကုသိုလ္မရျခင္းထက္ အကုသုိလ္မရခ်င္းက ပုိ၍ေကာင္းေနသျဖင့္ အကုသုိလ္ မျဖစ္ေစရန္ ပုိ၍အားထုတ္သူမ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ ထုိသုိ႔ေသာ အားထုတ္မႈမ်ားတြင္ ဥေပကၡာတရားျဖင့္ ေနႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ အသင့္ေလ်ာ္ဆုံး ျဖစ္ေပ၏။ ဥေပကၡာတရား လက္ကုိင္ထားသူသည္ တစ္စုံတစ္ခု၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ အမွီျပဳ၍ အကုသုိလ္ မျဖစ္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔ ကုသုိလ္လည္း မျဖစ္ႏုိင္သည္မွာ ေသခ်ာလွ၏။ ကုသုိလ္မရသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးမခံစားရရုံမွ်သာ ျဖစ္ေသာ္လည္း အကုသိုလ္မရသျဖင့္ကား ဆုိးက်ိဳးပါ မရသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးမခံစားရသည္ထက္ ပုိ၍သာလြန္ေကာင္းမြန္လွ၏။ ကုသုိလ္မရသျဖင့္ မခ်မ္းသာေသာ္လည္း ဆင္းရဲဒုကၡ မခံစားရသျဖင့္ကား မခ်မ္းသာေသာ္လည္း ခ်မ္းသာသည္ဟု ဆုိရမည္ျဖစ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိခ်မ္းသာဆင္းရဲ မျဖစ္ေစမႈကသာ အေကာင္းဆုံး ခ်မ္းသာတစ္ခု ျဖစ္သျဖင့္ လုိအပ္လွ်င္ ဥေပကၡာတရား ထားျခင္းျဖင့္ ခ်မ္းသာလည္းမဟုတ္ ဆင္းရဲလည္းမဟုတ္သည့္ ခ်မ္းသာတစ္ခုကုိ လုိက္နာက်င့္ႀကံသင့္သည္ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ပါ၏။
တစ္ခါတစ္ရံ မိမိမိမိတုိ႔၏ က်င္လည္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ အသုိင္းအ၀ုိင္းတြင္ မည္သုိ႔ပင္ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ ျပဳျပင္ေသာ္လည္း ျပဳျပင္၍ မရသူမ်ား၊ လုိက္ေလ်ာ၍ မရသူမ်ား၊ အဆင္ေျပေအာင္ ဆက္ဆံ၍ မရသူမ်ား ရွိတတ္၏။ ထုိသူမ်ားေၾကာင့္ မိမိတုိ႔မွာ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ၊ အဆင္မေျပသူမ်ားႏွင့္ ေရွာင္လဲြ၍လည္းမရ ေန႔စဥ္က်င္လည္ ျဖတ္သန္းေနရသျဖင့္ စိတ္ပန္းလူပန္း ျဖစ္ၾကရသည့္အျပင္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ထုိသူမ်ားကုိ အမွီျပဳ၍ အကုသုိလ္မ်ားသာ ျဖစ္ေနၾကသည္ကုိ ႀကဳံဖူးၾကမည္ ျဖစ္၏။ ပုထုဇင္တုိ႔၏ သဘာ၀အရ အဆင္မေျပ ျဖစ္ၾကၿပီဆုိလွ်င္ တဘက္သူ ဘာပဲလုပ္လုပ္၊ ဘာပဲေျပာေျပာ အေကာင္းျမင္တတ္သည့္ သေဘာမရွိဘဲ မေကာင္းဘက္ကသာ ေတြးေနမိတတ္၏။ မေကာင္းအျမင္ျဖင့္ မေကာင္းေတြးထင္ေနလွ်င္ မေကာင္းသည့္ အကုသုိလ္သာ ျဖစ္ေနၾကမည္ ျဖစ္သျဖင့္ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ၊ အဆင္မေျပသူမ်ားႏွင့္ အတူတကြ ေနထုိင္ရသူမ်ားသည္ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် အကုသုိလ္ ျဖစ္ဖုိ႔သာ မ်ားေနၾကမည္ ျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ေသာ အခါမ်ိဳးတြင္ တဘက္သူအား မိမိအလုိက်၊ မိမိစိတ္တုိင္းက် ျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစားမေနဘဲ မိမိကုိယ္ကုိယ္ အကုသုိလ္မျဖစ္ဘဲ ေနႏုိင္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားသင့္လွ၏။ အဆင္မေျပသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူ၊ ဆုံးမျပဳျပင္၍ မရသူမ်ားအား အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရာမွာ အေကာင္းဆုံးနည္းက ဥေပကၡာျပဳလုိက္ျခင္းသာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္၏။ ထုိသူမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္အရာမ်ားတြင္ မည္သည့္အရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုိက္ၿပီး ခံစားမေနဘဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာဟု ႏွလုံးသြင္း ေနလုိက္ျခင္းသည္သာ ကုသုိလ္မရေသာ္လည္း အကုသုိလ္မျဖစ္သည့္ အမွန္ကန္ဆုံး နည္းတစ္ခု ျဖစ္ပါ၏။ ဤသုိ႔ ဥေပကၡာျပဳ ေနထုိင္ႏုိင္ျခင္းသည့္ ျမင့္ျမတ္သည့္ ေနထုိင္နည္းျဖစ္သျဖင့္ ျပဳျပင္၍မရသူမ်ား၊ အဆင္မေျပသူမ်ား၊ စိတ္တုိင္းမက်သူမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေနရသူမ်ားအတြက္ လက္ေတြ႕လုိက္နာ က်င့္သုံးသင့္သည့္ လမ္းစဥ္တစ္ခုဟု ဆုိၾကျခင္း ျဖစ္၏။
သုိ႔ေသာ္ ဥေပကၡာျပဳလုိက္ျခင္းသည္ ျပဳသူမ်ားအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ျဖစ္လာႏုိင္ေသာ္လည္း အျပဳခံရသူမ်ား အတြက္ကား အလြန္နစ္နာလွ၏။ မိမိအား လမ္းညြန္ေပးမည့္သူ၊ ဆုံးမေပးမည့္သူ၊ တည့္မတ္ေပးမည္သူ၊ အေကာင္းအဆုိး ေျပာေပးမည့္သူ မရွိသည့္ ဘ၀သည္ ေရႊေငြေက်ာက္သံ ပတၱျမား ေလာကီစည္းစိမ္မ်ားႏွင့္ မည္မွ်ပင္ ခ်မ္းသာေနေသာ္လည္း စင္စစ္ ခ်မ္းသာသည္ဟု မဆုိႏုိင္ေပ။ ထုိသူမ်ားသည္ တစ္ေယာက္တည္း တစ္ကုိယ္တည္း အထီးက်န္ျဖစ္ကာ အေကာင္းအဆုိးမသိ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေန သူမ်ားကဲ့သုိ႔ ျဖစ္တတ္၏။ မွန္၏။ ထုိသူမ်ားထံတြင္ ၎တုိ႔ႏွင့္ အတူတကြ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ ေပ်ာ္ပါးစားေသာက္ၾကသူမ်ား ရွိေနႏုိင္ေသာ္လည္း ထုိအေပါင္းအသင္းမ်ားသည္ စစ္မွန္သည့္လမ္းကုိ ညြန္ျပႏုိင္သူမ်ား မဟုတ္ၾကဘဲ သာေပါင္းညာစား ေနသူမ်ားသာ ျဖစ္ေနၾကမည္ျဖစ္၏။ ရွိေနသျဖင့္ ညႇိေနၾကသူမ်ားျဖစ္ၿပီး မရွိလွ်င္ကား မသိခ်င္သူမ်ားသာ ျဖစ္ေနတတ္ၾက၏။ အထူးသျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္း၊ ဆရာသမားေကာင္း၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာျပဳျခင္းကုိ ခံရလွ်င္ကား ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာအက်ိဳး ပြားတုိးႏုိင္ရန္ အေၾကာင္းမရွိဘဲ အေကာင္းအဆုိးမသိ အေမွာင္တုိးမိေနမည္သာ ျဖစ္ေနတတ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္မွ်ပင္ ဆုိးသြင္းေနပါေစ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ မိတ္ေကာင္းေဆြးေကာင္းမ်ား စသူတုိ႔၏ ဥေပကၡာအျပဳ ခံရသည္အထိကား မဆုိးသြင္းသင့္လွ၊ မမုိက္မဲသင့္လွဟု ဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါ၏။
လက္ေတြ႕ ဥေပကၡာ အျပဳခံရျခင္း မဟုတ္ဘဲ စိတ္ကူးမွ်ျဖင့္ပင္ မိမိကုိယ္ကုိယ္ ဥေပကၡာ အျပဳခံသူ တစ္ေယာက္အျဖစ္ ေနၾကည့္ရမည္ကုိပင္ ေၾကာက္သင့္လွ၏။ မည္သူမွ် အဖက္မလုပ္၊ ေကာင္းသည္ဆုိးသည္လည္း မေျပာ၊ တစ္ေနကုန္ေန၍မွ် ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာသူမရွိ၊ ေမးထူးေခၚေျပာ ျပဳသူမရွိ၊ အကူအညီ အခက္အခဲရွိ၍မွ ေတာင္းခံရမည့္သူ၊ အႀကံေကာင္းေတာင္းခံရမည္သူ၊ သာမႈနာမႈ ကိစၥမ်ားတြင္ ၾကြေရာက္ခ်ီးေျမာက္မည့္ ပုဂၢိဳလ္ မရွိသူ စသည္ျဖင့္ အသုိင္းအ၀ုိင္းႏွင့္ ေနရမည့္ဘ၀တြင္ အသုိင္းအ၀ုိင္းမရွိ၊ အဖဲြ႕အစည္းမရွိ၊ အထီးက်န္ ျဖစ္ေနရသည့္ ဘ၀သည္ ေတြးၾကည့္႐ုံျဖင့္ပင္ ေၾကာက္ဖြယ္ေကာင္းလွ ေပေတာ့၏။ သုိ႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕သူမ်ားသည္ ဤသုိ႔ေသာ အေျခအေနမ်ားအား သတိမျပဳမိၾကသည့္အျပင္ မာနတရား အၿပိဳင္ထားကာ “သူတုိ႔ အဖက္မလုပ္လည္း ဘာျဖစ္လဲ ကုိယ့္ရွိမွ ကုိယ္စားရတာ၊ သူတုိ႔မဆက္ဆံေတာ့လည္း အကုန္အက်ေတာင္ သက္သာေသးတယ္” စသည္ျဖင့္ တလဲြအေတြးမ်ားျဖင့္ မာနအၿပိဳင္ပင္ ထားတတ္ၾကေသး၏။ ဥေပကၡာလည္း အျပဳခံရေသး၊ မာနလည္း ႀကီးေနေသး ဆုိလွ်င္ကား ထုိသူမ်ား၏ ဘ၀သည္ အလြန္ေၾကာက္ဖြယ္ ေကာင္းလွေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သူမဆုိ မွားတတ္ၾက၊ မာနထားတတ္ၾကသည္မ်ား ရွိတတ္ေသာ္လည္း လက္ေတြဘ၀တြင္ မိမိတုိ႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အမ်ားသူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာအျပဳခံရသည္အထိ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း သတိျပဳသင့္ၾကေပ၏။
တစ္ခါက မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးႏွင့္ စပ္မိစပ္ရာ စကားေျပာဆုိၾကရင္း မိတ္ေဆြရဟန္းက သူ႔ပတ္၀န္းက်င္ရွိ အခ်ိဳ႕သူမ်ား၏ လုပ္ရပ္မ်ားအေၾကာင္း ေျပာျပကာ သူကုိယ္တုိင္ပင္ မည္သုိ႔မွ် ျပဳျပင္၍ မရသူမ်ားအား ဥေပကၡာ ျပဳထားလုိက္ရသည္မ်ား ရွိေၾကာင္း ေျပာဆုိသည္ကုိ နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့၏။ မိတ္ေဆြရဟန္း ေျပာျပသည့္ အေၾကာင္းမ်ားထဲတြင္ ဘုန္းႀကီးႏွင့္အတူ မာနၿပိဳင္ကာ ဘုန္းႀကီးကဆူသျဖင့္ ေက်ာင္းကုိမသြားဘူးဟု ေျပာကာ သူ႔အလုိလုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ ေ၀းေ၀းသြားတတ္သူမ်ား အေၾကာင္း နားေထာင္ရသည့္အခါ စာေရးသူ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ အခ်ိဳ႕သူမ်ား အေၾကာင္းကုိ သတိရမိလုိက္ေသး၏။ စာေရးသူ ပတ္၀န္းက်င္တြင္လည္း မာနမထားထုိက္သည့္ အရာမ်ားတြင္ မာနထားကာ “ေက်ာင္းသြားရင္ ဘုန္းႀကီးဆူမွာဆုိးလုိ႔ ေက်ာင္းကုိမသြားဘူး၊ ဘုန္းႀကီးကဆူလုိ႔ ေက်ာင္းကုိ မသြားေတာ့ဘူး”ဟု ဆုိလာသူ အခ်ိဳ႕ရွိေနသည္ကုိ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ သိရွိခဲ့ရ၏။ အေၾကာင္းျပခ်က္မွာ ဘုန္းႀကီးကဆူသျဖင့္ ေက်ာင္းကုိ မသြားေတာ့ဘူးဟူသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ စာေရးသူမွာ ထုိကေလးမ်ားအတြက္ စုိးရိမ္သြားမိ၏။ မိမိမာနႏွင့္မိမိ တျဖည္းျဖည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႏွင့္ေ၀း၊ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ေ၀းသြားမည္ကုိ ေတြးပူမိေသး၏။ ဘုန္းႀကီးအတြက္ကား တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းကုိေရာက္မလာလည္း ဘာမွ်ျဖစ္သြားမည္မဟုတ္။ ဘုန္းႀကီးဟူသည္ အမ်ားပုိင္ျဖစ္သျဖင့္ ၾကည္ညိဳသည့္သူမ်ားက ကုိးကြယ္ေနၾကမည္သာ ျဖစ္၏။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာ အျပဳခံရသည္အထိ မာနေလးေတြ မထားသင့္သည္ကုိေတာ့ ထုိကေလးမ်ား သိေစခ်င္ပါ၏။ ဥေပကၡာ အျပဳခံရသျဖင့္ ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာဆုိးက်ိဳးမ်ား ႀကဳံရသည္အထိ မိမိတုိ႔၏ ဘ၀ကုိ အျဖစ္မခံၾကရန္ တုိက္တြန္းလုိပါ၏။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဤ၌ အဓိကေျပာလုိသည္မွာ ဥေပကၡာျပဳလုိက္ျခင္းႏွင့္ ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္း တုိ႔၏ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ ေျပာလုိရင္း ျဖစ္၏။ တစ္စုံတစ္ေယာက္၊ တစ္စုံတစ္ခုကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ေန႔စဥ္အကုသုိလ္ အျပစ္ျဖစ္ေနလွ်င္ အကုသုိလ္ အျဖစ္ခံေနသည္ထက္ ကုသုိလ္မရလွ်င္ ေနပါေစ အကုသုိလ္မျဖစ္ဖုိ႔က ပုိအေရးႀကီးသျဖင့္ လုိအပ္လွ်င္ ဥေပကၡာျပဳၿပီး ေနလုိက္ျခင္းက ပုိ၍ေကာင္းေၾကာင္းႏွင့္ မည္မွ်ပင္ ဆုိးသြင္းေနေစကာမႈ ဆရာသမား၊ မိဘမ်ား၊ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာျပဳျခင္းကုိ ခံရသည္အထိ မဆုိးသင့္ေၾကာင္း၊ တလဲြမာနမ်ားျဖင့္ “ဘယ္သူမွမရွိလည္း ငါ့ဖာသာငါ ျဖစ္တယ္“ ဟူသည့္ အေတြးမ်ားျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ေ၀းသြားသည္အထိ မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သူမဆုိ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိေနထုိင္ လုပ္ကုိင္ႏုိင္သည့္ အခြင့္ရွိသည္ႏွင့္အမွ် မိမိကုိယ္တုိင္ ျပဳလုပ္ေျပာဆုိသည္မ်ားကုိလည္း မိမိသာလွ်င္ ျပန္လည္ရရွိႏုိင္မွာ ျဖစ္သျဖင့္ မိမိဘ၀ ေကာင္းမြန္ေရး၊ မိမိဘ၀ အျပစ္ကင္းစင္ေရးမ်ား အတြက္လည္း မိမိကုိယ္တုိင္ လုိက္နာက်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္သည္ကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ကာ တစ္စုံတစ္ခု၊ တစ္စုံတစ္ဦးေၾကာင့္ မိမိသည္ အကုသုိလ္ ျဖစ္ႏုိင္မည္ထင္လွ်င္ ထုိအကုသုိလ္မျဖစ္ေရး အတြက္ မည္သူ႔ကုိမဆုိ လုိအပ္လာလွ်င္ ဥေပကၡာျပဳသင့္က ျပဳၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ မိမိကုိယ္တုိင္ အကယ္၍ မလိမၼာ မုိက္မဲမိသျဖင့္ ဆုိးသြန္းေနသူ ျဖစ္ေနပါကလည္း သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၊ ဆရာသမားမ်ား၊ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ား၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ား၏ ဥေပကၡာျပဳျခင္းကုိ ခံရသည္အထိ မျဖစ္ၾကေစရန္ အထူးသတိျပဳၾကရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဥေပကၡာျပဳျခင္း ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္း၏ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ မွတ္သားဖြယ္ရာ စာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါသည္။ အားလုံး… ဥေပကၡာတရား လက္ကုိင္ထား၍ ဥေပကၡာအျပဳခံရျခင္းမွ ကင္းေ၀းႏုိင္ၾကပါေစ…
