Q. ဘုန္းဘုန္း ေနေကာင္း က်န္းမာပါလား ဘုရား..
တပည့္ေတာ္ကို ဦးဇင္းတစ္ပါးက သိခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ေမးခိုင္းလို႔ပါဘုရား..
၁။ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္က အေျခအေန တစ္ခုကို မလြန္ဆန္ႏိုင္လု႔ိ တျခားဘာသာ၀င္ တစ္ဦးအျဖစ္ လက္ခံလိုက္ရတယ္၊ အဲဒီလူရဲ႕ စိတ္က အဲဒီဘာသာကို မၾကည္ညိဳေပမယ့္ အဲဒီဘာသာရဲ႕ ထံုးတမ္းစဥ္လာကို တစ္သက္လံုး လုပ္ခဲ့ရတယ္ (ဘယ္လို အလုပ္မ်ိဳးလဲေတာ့ မေမးလိုက္မိဘူး ဘုရား) ဆိုရင္ အဲလိုလူ တစ္ဦးမွာ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္သလား ဘုရား၊ သရဏဂံုေကာ ပ်က္သြားမလား ဘုန္းဘုန္း၊ တကယ္လို႔ သရဏဂံု ပ်က္သြားခဲ့ရင္ေတာင္ အဲဒီလို ပ်က္တဲ့အတြက္ တမလြန္မွာ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္ (မေကာင္းက်ိဳး ေပးႏိုင္) ပါသလား ဘုရား…။
၂။ ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခုက ဒီလိုပါ ဘုရား..။ ဘာသာျခား တစ္ဦးအေနနဲ႔ ၀ိပႆနာကို အားထုတ္ခ်င္ေနတယ္၊ ၀ိပႆနာကို စိတ္လည္း ၀င္စားတယ္၊ ၀ိပႆနာဟာ ဘယ္လိုသေဘာလဲ သူ သိခ်င္ေနတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာကိုေတာ့ မကိုးကြယ္ခ်င္ဘူး..၊ ၀ိပႆနာကိုသာ လိုက္စားခ်င္တာ..။ အဲလိုလူမ်ိဳးအတြက္ ၀ိပႆနာကို စိတ္ပါလက္ပါ အားထုတ္လို႔ တရား ရႏိုင္ပါသလား ဘုရား၊ ရတနာ သံုးပါးကို မကိုးကြယ္လို႔မို႔ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား ဘုန္းဘုန္း..။ တရားအားထုတ္တ့ဲ ေနရာမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ သရဏဂံု မတည္ဘဲနဲ႔ တရား မရႏိုင္ဘူးဆိုတာ ၾကားဖူးလုိ႔ပါ… ဆိုၿပီး တပည့္ေတာ္ကို ေမးေလ်ာက္ခိုင္းပါတယ္ ဘုရား..။
ဘုန္းဘုန္း အားတဲ့ အခ်ိန္ ေမတၱာေရွ႕ထား ေျဖၾကားေပးပါဦး ဘုန္းဘုန္း…
ရိုေသစြာ ရွိခိုးလ်က္
ဖိုးသား
A. ဒကာဖုိးသားေရ…တစ္ဆင့္ေမးတာဆုိေတာ့ ေျဖေပးတာကုိ တစ္ဆင့္ေျပာေပးလုိက္ပါဦး..
၁။ အေျခအေနအရ လုပ္ေနရတဲ့အတြက္ အျပစ္ျဖစ္မျဖစ္ဆုိတာကေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ စိတ္ေစတနာ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာသေဘာအရ စိတ္ကအဓိက ဆုိေပမယ့္ ကံသုံးမ်ိဳးမွာ ကာယကံ၊ ၀စီကံေတြနဲ႔ က်ဴးလြန္မႈမွာလည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိပါတယ္။ အျခားဘာသာရဲ႕ ဓေလ့ထုံးစံမ်ားအတုိင္း လုိက္လုပ္ေနမႈမ်ားမွာ လုိက္လုပ္သူရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ ကာယကံမႈ၊ ၀စီကံမႈ၊ မေနာကံမႈမ်ားဟာ ရတနာသုံးပါးကုိ ေစာ္ကားလုိတဲ့ အမႈမ်ား၊ စိတ္ေစတနာမ်ား၊ အကုသုိလ္အျပစ္ ျဖစ္စရာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား မပါရင္ အျပစ္မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္က စိတ္ေစတနာပါရင္ေတာ့ အျပစ္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိလုိက္လုပ္ေနရတဲ့အတြက္ သရဏဂုံပ်က္၊ မပ်က္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ သရဏဂုံပ်က္ျခင္း အေၾကာင္းႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ေသဆုံးသြားတဲ့အခါ၊ ရတနာသုံးပါးထက္ အျခားအရာမ်ားကုိ ပုိၿပီးယုံၾကည္အားကုိး ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္တဲ့ အခါေတြဟာ သရဏဂုံပ်က္ပါတယ္။ အသက္ရွင္ဆဲ အခုိက္မွာ ရတနာသုံးပါးကုိ ႏွလုံးသားထဲမွ အထူးယုံၾကည္ ကုိးကြယ္ေနေပမယ့္ အျခားအရာေတြအေပၚမွာလည္း အေျခအေနအရ ပူေဇာ္ပသရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ရတနာသုံးပါးထက္ေတာ့ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈ မပုိဘူးဆုိရင္ သရဏဂုံ မပ်က္ပါဘူး။ အကယ္၍ ရတနာသုံးပါးကုိ စြန္႔ၿပီး တစ္ျခားအရာေတြကုိ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာထက္ ပုိၿပီးယုံၾကည္ အားကုိးသြားတ့ဲအခါ သရဏဂုံပ်က္ပါတယ္။ သရဏဂုံ ပ်က္ေပမယ့္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကုိ မေစာ္ကားဘူး၊ ရတနာသုံးပါးကုိ မကုိးကြယ္ေပမယ့္ အကုသုိလ္ျဖစ္ေစမယ့္ အလုပ္ေတြ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ အပါယ္မလားႏုိင္ပါဘူး။ အလားတူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မဟုတ္ေပမယ့္ မေကာင္းတာေတြ မလုပ္ဘဲ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြနဲ႔ ေနသြားတဲ့ သူေတြဟာ ေသၿပီးေနာက္မွာ သုဂတိဘ၀ကုိ လားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သရဏဂုံပ်က္ေပမယ့္ ရတနာသုံးပါးကုိ မေစာ္ကားဘူး၊ အကုသုိလ္အျပစ္ေတြ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ တမလြန္မွာ ေကာင္းတဲ့သုဂတိကုိ ေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။
၂။ ၀ိပႆနာ တရားဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အတြက္ သီးသန္႔ ေဟာၾကားထားတဲ့ တရားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္သူမဆုိ အားထုတ္လုိ႔ရတဲ့ တရားျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မဟုတ္ဘူး၊ ရတနာသုံးပါးကုိ မယုံၾကည္ဘူး၊ သရဏဂုံမတည္ဘူးဆုိလည္း ၀ိပႆနာ အလုပ္ကုိ ေကာင္းစြာအားထုတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ရတနာသုံးပါးနဲ႔ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးကုိ မယုံၾကည္မႈ သရဏဂုံကုိ မလုံၿခံမႈေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးမႈေတာ့ ကြာျခားပါတယ္။ သရဏဂုံနဲ႔ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရား မရွိရင္ေတာ့ အရိယာမဂ္ကုိ ရဖုိ႔မလြယ္လွပါဘူး။ သရဏဂုံမတည္ဘဲ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္ရင္း ေအာက္ေအာက္ဉာဏ္ေတြကုိ ရႏုိင္ေပမယ့္ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္စတဲ့ အရိယာမဂ္ဉာဏ္ေတြေတာ့ ရဖုိ႔မလြယ္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႔ပဲ ၀ိပႆနာ ဉာဏ္အဆင့္ဆင့္အရ အားထုတ္သူကုိယ္တုိင္ ရတနာသုံးပါးကုိ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရားေတြ တုိးပြားလာၿပီး သရဏဂုံတည္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ အထက္မဂ္တရားေတြ ရႏုိင္ပါတယ္။ ဉာဏ္စဥ္အဆင့္ေတြ ျမင့္လာတာနဲ႔ အမွ်စိတ္အစဥ္လည္း ေျပာင္းလာၿပီး သဒၶါတရားေတြလည္း ခုိင္လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ရတနာသုံးပါးကုိ မၾကည္ညိဳပါနဲ႔ ေျပာလည္း သူ႔အလုိလုိ စိတ္ကၾကည္ညိဳလာ တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ တရားအားမထုတ္မီမွာ ဘာသာျခားေတြ ျဖစ္ေပမယ့္ တရားအားထုတ္ရင္း ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ သရဂုံၿမဲလာသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆရာႀကီး ဦးဂုိအင္ဂါ ျပေနတဲ့ တရားစခန္းမွာဆုိ ပုိၿပီးေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးဟာ ဘာသာေပါင္းစုံက ဘယ္သူမဆုိလာၿပီး တရားအားထုတ္ႏုိင္ေအာင္ တရားသက္သက္ျပေပးတယ္၊ သရဏဂုံနဲ႔ ငါးပါးသီလကုိ မခံယူပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အားထုတ္ႏုိင္တယ္ဆုိၿပီး လူတုိင္းကုိ အားထုတ္ေစတယ္၊ အားထုတ္ရင္းနဲ႔ တရားအႏွစ္သာရကုိ ေတြ႕ၿပီးသူ႔အလုိလုိ သရဏဂုံနဲ႔ ငါးပါးသီလ လုံၿခဳံသြားေစတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘယ္သူမဆုိ ဗုဒၶဘာသာ ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ၀ိပႆနာတရားကုိ အားထုတ္လုိ႔ရၿပီး တရားရမႈ၊ မရမႈကေတာ့ အားထုတ္ရင္း စိတ္အစဥ္ ေျပာင္းလဲလာမႈနဲ႔ သဒၶါတရား အားေကာင္းလာမႈ၊ သရဏဂုံနဲ႔ ကံငါးပါး လုံၿခဳံလာမႈ အေပၚလုိက္ၿပီး ကြာျခားႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သရဏဂုံ မတည္ေပမယ့္ ၀ိပႆနာ အလုပ္လုပ္ေနရင္ အရိယာမဂ္ကုိ မရႏုိင္တာေတာင္ ဒီဘ၀ခ်မ္းသာမႈနဲ႔ သုဂတိဘ၀ ေရာက္ေစမႈကေတာ့ အက်ိဳးျဖစ္ေစပါတယ္။ တရားအားထုတ္ရင္း သဒၶါတရားအားေကာင္းလာကာ သရဏဂုံပါ ခုိင္ၿမဲလာ၊ တည္လာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီဘ၀မွာပဲ တရားရႏုိင္ပါတယ္။
တပည့္ေတာ္ကို ဦးဇင္းတစ္ပါးက သိခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ေမးခိုင္းလို႔ပါဘုရား..
၁။ ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္က အေျခအေန တစ္ခုကို မလြန္ဆန္ႏိုင္လု႔ိ တျခားဘာသာ၀င္ တစ္ဦးအျဖစ္ လက္ခံလိုက္ရတယ္၊ အဲဒီလူရဲ႕ စိတ္က အဲဒီဘာသာကို မၾကည္ညိဳေပမယ့္ အဲဒီဘာသာရဲ႕ ထံုးတမ္းစဥ္လာကို တစ္သက္လံုး လုပ္ခဲ့ရတယ္ (ဘယ္လို အလုပ္မ်ိဳးလဲေတာ့ မေမးလိုက္မိဘူး ဘုရား) ဆိုရင္ အဲလိုလူ တစ္ဦးမွာ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္သလား ဘုရား၊ သရဏဂံုေကာ ပ်က္သြားမလား ဘုန္းဘုန္း၊ တကယ္လို႔ သရဏဂံု ပ်က္သြားခဲ့ရင္ေတာင္ အဲဒီလို ပ်က္တဲ့အတြက္ တမလြန္မွာ အျပစ္ျဖစ္ႏိုင္ (မေကာင္းက်ိဳး ေပးႏိုင္) ပါသလား ဘုရား…။
၂။ ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခုက ဒီလိုပါ ဘုရား..။ ဘာသာျခား တစ္ဦးအေနနဲ႔ ၀ိပႆနာကို အားထုတ္ခ်င္ေနတယ္၊ ၀ိပႆနာကို စိတ္လည္း ၀င္စားတယ္၊ ၀ိပႆနာဟာ ဘယ္လိုသေဘာလဲ သူ သိခ်င္ေနတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာကိုေတာ့ မကိုးကြယ္ခ်င္ဘူး..၊ ၀ိပႆနာကိုသာ လိုက္စားခ်င္တာ..။ အဲလိုလူမ်ိဳးအတြက္ ၀ိပႆနာကို စိတ္ပါလက္ပါ အားထုတ္လို႔ တရား ရႏိုင္ပါသလား ဘုရား၊ ရတနာ သံုးပါးကို မကိုးကြယ္လို႔မို႔ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလား ဘုန္းဘုန္း..။ တရားအားထုတ္တ့ဲ ေနရာမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ သရဏဂံု မတည္ဘဲနဲ႔ တရား မရႏိုင္ဘူးဆိုတာ ၾကားဖူးလုိ႔ပါ… ဆိုၿပီး တပည့္ေတာ္ကို ေမးေလ်ာက္ခိုင္းပါတယ္ ဘုရား..။
ဘုန္းဘုန္း အားတဲ့ အခ်ိန္ ေမတၱာေရွ႕ထား ေျဖၾကားေပးပါဦး ဘုန္းဘုန္း…
ရိုေသစြာ ရွိခိုးလ်က္
ဖိုးသား
A. ဒကာဖုိးသားေရ…တစ္ဆင့္ေမးတာဆုိေတာ့ ေျဖေပးတာကုိ တစ္ဆင့္ေျပာေပးလုိက္ပါဦး..
၁။ အေျခအေနအရ လုပ္ေနရတဲ့အတြက္ အျပစ္ျဖစ္မျဖစ္ဆုိတာကေတာ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ စိတ္ေစတနာ အေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာသေဘာအရ စိတ္ကအဓိက ဆုိေပမယ့္ ကံသုံးမ်ိဳးမွာ ကာယကံ၊ ၀စီကံေတြနဲ႔ က်ဴးလြန္မႈမွာလည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိပါတယ္။ အျခားဘာသာရဲ႕ ဓေလ့ထုံးစံမ်ားအတုိင္း လုိက္လုပ္ေနမႈမ်ားမွာ လုိက္လုပ္သူရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ ကာယကံမႈ၊ ၀စီကံမႈ၊ မေနာကံမႈမ်ားဟာ ရတနာသုံးပါးကုိ ေစာ္ကားလုိတဲ့ အမႈမ်ား၊ စိတ္ေစတနာမ်ား၊ အကုသုိလ္အျပစ္ ျဖစ္စရာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား မပါရင္ အျပစ္မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္က စိတ္ေစတနာပါရင္ေတာ့ အျပစ္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိလုိက္လုပ္ေနရတဲ့အတြက္ သရဏဂုံပ်က္၊ မပ်က္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ သရဏဂုံပ်က္ျခင္း အေၾကာင္းႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ေသဆုံးသြားတဲ့အခါ၊ ရတနာသုံးပါးထက္ အျခားအရာမ်ားကုိ ပုိၿပီးယုံၾကည္အားကုိး ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္တဲ့ အခါေတြဟာ သရဏဂုံပ်က္ပါတယ္။ အသက္ရွင္ဆဲ အခုိက္မွာ ရတနာသုံးပါးကုိ ႏွလုံးသားထဲမွ အထူးယုံၾကည္ ကုိးကြယ္ေနေပမယ့္ အျခားအရာေတြအေပၚမွာလည္း အေျခအေနအရ ပူေဇာ္ပသရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ရတနာသုံးပါးထက္ေတာ့ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈ မပုိဘူးဆုိရင္ သရဏဂုံ မပ်က္ပါဘူး။ အကယ္၍ ရတနာသုံးပါးကုိ စြန္႔ၿပီး တစ္ျခားအရာေတြကုိ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာထက္ ပုိၿပီးယုံၾကည္ အားကုိးသြားတ့ဲအခါ သရဏဂုံပ်က္ပါတယ္။ သရဏဂုံ ပ်က္ေပမယ့္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကုိ မေစာ္ကားဘူး၊ ရတနာသုံးပါးကုိ မကုိးကြယ္ေပမယ့္ အကုသုိလ္ျဖစ္ေစမယ့္ အလုပ္ေတြ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ အပါယ္မလားႏုိင္ပါဘူး။ အလားတူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မဟုတ္ေပမယ့္ မေကာင္းတာေတြ မလုပ္ဘဲ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြနဲ႔ ေနသြားတဲ့ သူေတြဟာ ေသၿပီးေနာက္မွာ သုဂတိဘ၀ကုိ လားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သရဏဂုံပ်က္ေပမယ့္ ရတနာသုံးပါးကုိ မေစာ္ကားဘူး၊ အကုသုိလ္အျပစ္ေတြ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ တမလြန္မွာ ေကာင္းတဲ့သုဂတိကုိ ေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။
၂။ ၀ိပႆနာ တရားဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အတြက္ သီးသန္႔ ေဟာၾကားထားတဲ့ တရားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္သူမဆုိ အားထုတ္လုိ႔ရတဲ့ တရားျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မဟုတ္ဘူး၊ ရတနာသုံးပါးကုိ မယုံၾကည္ဘူး၊ သရဏဂုံမတည္ဘူးဆုိလည္း ၀ိပႆနာ အလုပ္ကုိ ေကာင္းစြာအားထုတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ရတနာသုံးပါးနဲ႔ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးကုိ မယုံၾကည္မႈ သရဏဂုံကုိ မလုံၿခံမႈေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးမႈေတာ့ ကြာျခားပါတယ္။ သရဏဂုံနဲ႔ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရား မရွိရင္ေတာ့ အရိယာမဂ္ကုိ ရဖုိ႔မလြယ္လွပါဘူး။ သရဏဂုံမတည္ဘဲ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္ရင္း ေအာက္ေအာက္ဉာဏ္ေတြကုိ ရႏုိင္ေပမယ့္ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္စတဲ့ အရိယာမဂ္ဉာဏ္ေတြေတာ့ ရဖုိ႔မလြယ္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ေလ တရားအားထုတ္ရင္းနဲ႔ပဲ ၀ိပႆနာ ဉာဏ္အဆင့္ဆင့္အရ အားထုတ္သူကုိယ္တုိင္ ရတနာသုံးပါးကုိ ယုံၾကည္မႈ သဒၶါတရားေတြ တုိးပြားလာၿပီး သရဏဂုံတည္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ အထက္မဂ္တရားေတြ ရႏုိင္ပါတယ္။ ဉာဏ္စဥ္အဆင့္ေတြ ျမင့္လာတာနဲ႔ အမွ်စိတ္အစဥ္လည္း ေျပာင္းလာၿပီး သဒၶါတရားေတြလည္း ခုိင္လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ရတနာသုံးပါးကုိ မၾကည္ညိဳပါနဲ႔ ေျပာလည္း သူ႔အလုိလုိ စိတ္ကၾကည္ညိဳလာ တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ တရားအားမထုတ္မီမွာ ဘာသာျခားေတြ ျဖစ္ေပမယ့္ တရားအားထုတ္ရင္း ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ သရဂုံၿမဲလာသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆရာႀကီး ဦးဂုိအင္ဂါ ျပေနတဲ့ တရားစခန္းမွာဆုိ ပုိၿပီးေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးဟာ ဘာသာေပါင္းစုံက ဘယ္သူမဆုိလာၿပီး တရားအားထုတ္ႏုိင္ေအာင္ တရားသက္သက္ျပေပးတယ္၊ သရဏဂုံနဲ႔ ငါးပါးသီလကုိ မခံယူပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အားထုတ္ႏုိင္တယ္ဆုိၿပီး လူတုိင္းကုိ အားထုတ္ေစတယ္၊ အားထုတ္ရင္းနဲ႔ တရားအႏွစ္သာရကုိ ေတြ႕ၿပီးသူ႔အလုိလုိ သရဏဂုံနဲ႔ ငါးပါးသီလ လုံၿခဳံသြားေစတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘယ္သူမဆုိ ဗုဒၶဘာသာ ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ ၀ိပႆနာတရားကုိ အားထုတ္လုိ႔ရၿပီး တရားရမႈ၊ မရမႈကေတာ့ အားထုတ္ရင္း စိတ္အစဥ္ ေျပာင္းလဲလာမႈနဲ႔ သဒၶါတရား အားေကာင္းလာမႈ၊ သရဏဂုံနဲ႔ ကံငါးပါး လုံၿခဳံလာမႈ အေပၚလုိက္ၿပီး ကြာျခားႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ သရဏဂုံ မတည္ေပမယ့္ ၀ိပႆနာ အလုပ္လုပ္ေနရင္ အရိယာမဂ္ကုိ မရႏုိင္တာေတာင္ ဒီဘ၀ခ်မ္းသာမႈနဲ႔ သုဂတိဘ၀ ေရာက္ေစမႈကေတာ့ အက်ိဳးျဖစ္ေစပါတယ္။ တရားအားထုတ္ရင္း သဒၶါတရားအားေကာင္းလာကာ သရဏဂုံပါ ခုိင္ၿမဲလာ၊ တည္လာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီဘ၀မွာပဲ တရားရႏုိင္ပါတယ္။
