ဝါတြင္းကာလ အဓိ႒ာန္တစ္ခုု ဝင္ၾကည့္ၾကစုုိ႔


လာမည့္ ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ (၃-၈-၂၀၁၂)ေန႔ဆုုိရင္ ေထရဝါဒ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ဝါဆုုိဝါကပ္ ျပဳေတာ္မူရာ ဝါတြင္းကာလ စတင္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္က ဝါထပ္တဲ့ ႏွစ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဝါထပ္တဲ့ႏွစ္ေတြမွာဆုုိရင္ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔ကုုိ ပထမဝါဆုုိလျပည့္ေန႔မွာ မျပဳလုုပ္ၾကဘဲ ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေနက်မွ သတ္မွတ္ျပဳလုုပ္ၾကသလုုိ သံဃာေတာ္မ်ားရ႕ဲ ဝါဆုုိရာ ကာလကုုိလည္း ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔မွ စတင္သတ္မွတ္ ျပဳလုုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုုတိယဝါဆုုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔ကစၿပီး သီတင္းကၽြတ္ျပည့္ေန႔အထိ (၃)လတာကာလကုုိ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႕ ဝါဆုုိဝါကပ္ျပဳလုုပ္ေတာ္မူတဲ့ အခါအတြင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဝါတြင္းကာလလုုိ႔ ေခၚဆုုိၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဝါတြင္းကာလ ေရာက္ၿပီဆုုိရင္ ျမန္မာဗုုဒၶဘာသာေတြဟာ ဘာသာတရားကုုိ အထူးအေလးထားေလ့ရွိၿပီး အကုုသုုိလ္ အလုုပ္မ်ားကုုိ အတတ္ႏုုိင္ဆုုံး ေရွာင္ၾကဥ္ကာ ဥပုုသ္ေဆာက္တည္ျခင္း၊ တရားနာျခင္း၊ တရားစခန္းဝင္ျခင္း စတဲ့ ေကာင္းမႈမ်ိဳးေစ့ေလးေတြကုုိ သတ္မွတ္ျပဳလုုပ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဒီဝါတြင္းကာလမွာ ဘယ္လုုိေနမယ္၊ ဘယ္လုုိထုုိင္မယ္၊ ဘာကုုသုုိလ္လုုပ္မယ္ စသျဖင့္ အဓိ႒ာန္ တစ္ခုုခုုျပဳကာ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ကုုသုုိလ္ေကာင္းမႈေတြမွာ သတ္မွတ္လုုပ္ေဆာင္ၾကတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီလုုိအလုုပ္ေတြဟာ အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ အလုုပ္ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ လုုပ္ေနၾကတာထက္စာရင္ ဗုုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္အားလုုံး လုုပ္ႏုုိင္ၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြ မလုုပ္ႏုုိင္တာေတာင္မွာ ဝါတြင္းကာလမွာေတာ့ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ အဓိ႒ာန္ေလးျပဳၿပီး လုုပ္ၾကည့္ႏုုိင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

တကယ္ေတာ့ အဓိ႒ာန္ဆုိတာ အဓိ႒ာနဆုိတဲ့ ပါဠိစကားကုိ ျမန္မာမႈ ျပဳထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဓိ႒ာနဆုိတာ ေဆာက္တည္ျခင္း၊ စိတ္ဆုံးျဖတ္တဲ့အတုိင္း ၿမဲျမံစြာ ထိန္းသိမ္းျခင္းကုိ ဆုိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္တုိ႔ ျဖည့္က်င့္ရတဲ့ ပါရမီေတြထဲမွာလည္း အဓိ႒ာန ပါရမီဆုိတာ ပါရွိပါတယ္။ ဘုရားေလာင္းတုိ႔ ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူတဲ့ ဒီအဓိ႒ာန ပါရမီက အျပစ္ကင္းတဲ့ အရာေတြမွာ စိတ္ကုိေဆာက္တည္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး အဲဒီေဆာက္တည္တဲ့ အတုိင္းလည္း မပ်က္စီးေအာင္ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား ထိန္းသိမ္းေနထုိင္ျခင္းကုိ ရည္ညြန္းပါတယ္။ ဒါက ပါရမီေျမာက္ ျဖည့္က်င့္တဲ့ သေဘာကုိ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ပါရမီေျမာက္တဲ့ အထိ မျဖည့္က်င့္ႏုိင္တာေတာင္မွ တစ္ႏွစ္မွာ အနည္းဆုံး တစ္ခါေလာက္ေတာ့ အဓိ႒ာန္ေလးေတြ ၀င္ၾကည့္သင့္ပါတယ္။ ပါရမီေျမာက္တာ မေျမာက္တာ အသာထား ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ စိတ္ကုိ ေကာင္းတဲ့အရာေလး တစ္ခုအေပၚမွာ ၿမဲၿမံေအာင္ ေဆာက္တည္ထားႏုိင္ရင္ ဒါဟာ ထူးျခားတဲ့ ကုသုိလ္တစ္ခု ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အေနနဲ႔ က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ မအားလပ္လုိ႔ မလုပ္ႏုိင္ဘူး ဆုိရင္ေတာင္မွ ၀ါတြင္းကာလ အဓိ႒ာန္ေလး တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ၀င္ၾကည့္ၾကပါလုိ႔ ဆုိခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

မေကာင္းတဲ့အလုပ္ဆုိရင္ အခ်ိန္မေရြး အလြယ္တကူ လုပ္တတ္ၾကေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိေတာ့ တစ္ခုခုနဲ႔ အားျပဳတုိက္တြန္းေပးမွ လုပ္တတ္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ ဒီလုိ ကာလသတ္မွတ္ၿပီး လုပ္ရတဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳးေတြကုိ အဓိ႒ာန္ဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခုနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပ႒ာန္းၿပီး လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ျပ႒ာန္းသတ္မွတ္ခ်က္ေတြကုိ အစဲြမရွိဘဲ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လုိေပမယ့္ မေကာင္းမႈေတြမွာ ေပ်ာ္တတ္တဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ ကုသုိလ္တစ္ခုခု လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္းခ်က္ ေလးေတြေတာ့ လုိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဓိ႒ာန္၀င္ၾကည့္ဖုိ႔ သတ္မွတ္ၾကည့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကုိ ေန႔စဥ္တစ္ခုေလာက္ေတာ့ မျပတ္ေအာင္ သတ္မွတ္ၿပီး လုပ္မယ္လုိ႔ အဓိ႒ာန္၀င္ကာ လုပ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီလုိ မလုပ္ႏုိင္ေသးတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ အရင္ဆုံး ၀ါတြင္းကာလေလးကုိေတာ့ သတ္မွတ္ပုိင္းျခားၿပီး လုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ၀ါတြင္းကာလ ()လလုံးမွာလည္း ေန႔တုိင္းမလုပ္ႏုိင္ေသးဘူး ဆုိရင္ေတာ့ တစ္လမွာ ေလးရက္ပဲ ရွိတဲ့ ဥပုသ္ေန႔ေလးေတြမွာေတာ့ ဥပုသ္သီလကုိ မျဖစ္မေန ေစာင့္ထိန္းၿပီး ေနမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလး တစ္ခုေလာက္ေတာ့ လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဥပုသ္ေစာင့္ၿပီးရင္ ၿပီးေရာဆုိၿပီး က်န္တဲ့ေန႔ေတြမွာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ဖုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်န္တဲ့ေန႔ေတြမွာလည္း ငါးပါးသီလကေတာ့ လုံေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္ေနေတြမွာေတာ့ ဥပုသ္သီလကုိ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေစာင့္ျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္တစ္ခုေတာ့ ၀င္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာ ရွိတဲ့ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာမ်ားကို တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။

အရွင္ဘုရားတပည့္ေတာ္တုိ႔က အလုပ္မအားေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလည္း မသြားႏုိင္ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးဆီမွာလည္း ဥပုသ္သီလ မယူႏုိင္ဘူးလုိ႔ အေၾကာင္းေတာ့ မျပပါနဲ႔ဦး။ ဥပုသ္သီလကုိ ကိုယ့္ေခါင္းရင္းမွာ ဘုရားရွင္ရွိေနသလုိ အာ႐ုံျပဳၿပီး ကုိယ့္ဖာသာကုိယ္ ေဆာက္တည္လုိ႔ ရႏုိင္တာျဖစ္လုိ႔ ဒီအတြက္ ပူစရာ မရွိပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕က တပည့္ေတာ္တုိ႔က ညပုိင္းအလုပ္ေတြ လုပ္ေနရေတာ့ အစားစားရတာ အဆင္မေျပဘူး ဆုိရင္လည္း ဒီဥပုသ္ေန႔တစ္ေန႔ အတြက္ေတာ့ ကုိယ့္ဖာသာကုိ မြန္းတည့္ ၁၂နာရီ မေက်ာ္ခင္ အဆင္ေျပသလုိ စားႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ညစာတစ္နပ္မစားလုိ႔ေတာ့ ခ်က္ခ်င္း မေသႏုိင္ေလာက္ပါဘူး။ ေသသြားလည္း ဥပုသ္ေစာင့္တဲ့ အဓိ႒ာန္နဲ႔ ေသသြားတာဆုိေတာ့ ေကာင္းရာ သုဂတိေတာ့ ေရာက္ေစမွာ အမွန္ပါပဲ။ က်န္းမာေရးအရ ဘယ္လုိမွ မစားလုိ႔ မျဖစ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ေဆးအျဖစ္ တစ္ခုခုကုိ ဖန္တီးစားေသာက္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ဥပမာ သေျပသီး၊ သရက္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးေတြကုိ ေၾကညက္ေအာင္ေဖ်ာ္ၿပီး ေဖ်ာ္ရည္အျဖစ္ ေသာက္တာမ်ိဳး စသျဖင့္ေပါ့။ က်န္းမာေရး မေကာင္းေပမယ့္ ေ၀ဒနာကုိ သီးခံႏုိင္လုိ႔ မေသာက္ဘဲ ေနႏုိင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ အမတန္ေကာင္းတဲ့ အက်င့္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက ၀ါတြင္းကာလ ဥပုသ္ေန႔တစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ ဥပုသ္သီလေစာင့္ထိန္းျခင္း အဓိ႒ာန္ တစ္ခုကုိ ႀကိဳးစားၿပီး လုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေကာင္းတဲ့ အဓိ႒ာန္ တစ္ခုဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ဘ၀မွာ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကဳံတဲ့အခါ ကိုယ္ကုိယ္ကုိ သစၥာဆုိၿပီး ေက်ာ္လႊားႏုိင္တဲ့အထိ အားအင္ကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္သလုိ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီအခ်ိန္ ဒီကာလတုန္းက ဒီလုိအလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ကုိယ့္သမုိင္းကုိယ္ သံသယကင္းေစ၊ ကုိယ္ကုိယ္ကုိ အားခြန္ေတြ ေပးေစ၊ ယုံၾကည္မႈေတြ ျဖစ္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ပတ္မွာ ဥပုသ္ေန႔ တစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ သူမ်ားအသတ္သတ္တာ၊ သူမ်ားပစၥည္းခုိးတာ၊ ေမထုန္ကိစၥမွီ၀ဲတာ၊ မုသားေျပာတာ၊ အရက္ေသစာမူးယဇ္ေဆး၀ါး ေသာက္စားသုံးစဲြတာ၊ ေနလဲြညစားစာတာ၊ ဆုိကေရးတီးျခင္း ၾကည့္႐ႈနားေထာင္ျခင္းနဲ႔ အေမြးနံ႔သာ သုံးေဆာင္မွီ၀ဲတာ၊ ကိေလသာျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ ႏူးည့ံေပ်ာ့ေျပာင္းၿပီး ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ေနထုိင္အသုံးျပဳတာ ေတြကေန ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ေနမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလးနဲ႔ မပ်က္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ ကုိယ့္အတြက္ ေအာင္ျမင္တဲ့ အဓိ႒ာန္တစ္ခု ျဖစ္သလုိ ဒီအလုပ္ေလးကုိ ေတြးတုိင္းေတြးတုိင္း အားခြန္ေတြနဲ႔ ကုသုိလ္ပီတိေတြ တုိးေနေစမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တစ္ခုခုလုိခ်င္လုိ႔ တစ္ခုခုရခ်င္လုိ႔ စတဲ့ လုိခ်င္တပ္မက္တဲ့ ေလာဘနဲ႔ ကုိးန၀င္း မုိးလင္းမွ သိမယ္ဆုိတဲ့ ေလာကီအက်ိဳးကုိ ေမွ်ာ္ကုိးတဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ိဳး မျဖစ္ဖုိ႔လုိၿပီး ကုသုိလ္ရလုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ မေကာင္းမႈ မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ သီလနဲ႔ ထိန္းလုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မပါဘဲ ေဆာက္တည္တဲ့ သီလအဓိ႒ာန္မ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါမွသာ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္လည္း အျပည့္အ၀ အႏွစ္သာရ ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပါၿပီး လုပ္တဲ့အလုပ္မွန္သမွ် အက်ိဳးတရား အျပည့္အ၀ မရတတ္တာကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ၿပီး ဘာလုိလုိ႔ ဘာလုပ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳး မျဖစ္ေစတဲ့ အဓိ႒ာန္မ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

ေျပာခ်င္တာက သတ္မွတ္ခ်က္ပါမွ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္တတ္ၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ သဘာ၀အတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မပါတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခု အေနျဖင့္ ဥပုသ္သီလ ေစာင့္သုံးျခင္းဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလးတစ္ခုကုိ စမ္းၿပီးလုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ ေလာကမွာ ဥပုသ္မေစာင့္ဖူးတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတဲ့အတြက္ မေစာင့္ဖူးေသးတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ ဥပုသ္လည္းေစာင့္ရင္း အဓိ႒ာန္လည္း၀င္ရင္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဥပုသ္ေစာင့္ႏုိင္ေအာင္ အဓိ႒ာန္၀င္ျခင္းျဖင့္ ႀကိဳးစားၾကည့္ျခင္းကုိ စမ္းၿပီးလုပ္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိသာ အဓိ႒ာန္ေလး ၀င္ၾကည့္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ကုိယ္ကမေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ ကုိယ္လုပ္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ကံရဲ႕ အက်ိဳးေပးမႈကေတာ့ သူ႔အလုပ္သူလုပ္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ေနဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘ၀မွာ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ အဓိ႒ာန္ေလး ၀င္ၾကည့္ခ်င္တဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ အခြင့္အေရး တစ္ခုအျဖစ္ ဒီႏွစ္၀ါတြင္း ဥပုသ္ေန႔ေတြမွာ ဥပုသ္သီလကုုိ မပ်က္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းမယ္ဆုုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ေလးကုိ ၀င္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ အႀကံျပဳ တုိက္တြန္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ေတြ႕က်င့္ရင္ လက္ေတြ႕အက်ိဳး ရေစႏုိင္တဲ့ တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္အစြမ္းကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ဒိ႒မ်က္ျမင္ သိျမင္လုိသူေတြ အေနနဲ႔ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လက္ေတြလုပ္ေဆာင္ ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ အဓိ႒ာန္တစ္ခု ၀င္ၾကည့္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းရင္း ဒီႏွစ္၀ါတြင္းကာလာ ဥပုသ္ေန႔မ်ားကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ အားလုံး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မပါတဲ့ ကုသုိလ္စိတ္နဲ႔ အဓိ႒ာန္ေလးေတြ ၀င္ႏုိင္ၾကပါေစ

၁။ ဒုုတိယဝါဆုုိ လျပည့္ ဓမၼစၾကာ အခါေတာ္ေန႔၊ ၾကာသပေတးေန႔ (2-8-2012)
၂။ ဒုုတိယဝါဆုုိ လျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္၊ ေသာၾကာေန႔ (10-8-2012)
၃။ ဒုုတိယဝါဆုုိ လကြယ္ေန႔၊ ေသာၾကာေန႔ (17-8-2012)
၄။ ဝါေခါင္ လဆန္း (၈)ရက္၊ စေနေန႔ (25-8-2012)
၅။ ဝါေခါင္ လျပည့္ေန႔၊ စေနေန႔ (1-9-2012)
၆။ ဝါေခါင္ လျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ (9-9-2012)
၇။ ဝါေခါင္ လကြယ္ေန႔၊ စေနေန႔ (15-9-2012)
၈။ ေတာ္သလင္း လဆန္း (၈)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ (23-9-2012)
၉။ ေတာ္သလင္း လျပည့္ေန႔၊ တနဂၤေႏြေန႔ (30-9-2012)
၁၀။ ေတာ္သလင္း လဆန္း (၈)ရက္၊ တနလၤာေန႔ (8-10-2012)
၁၁။ ေတာ္သလင္း လကြယ္ေန႔၊ တနလၤာေန႔ (15-10-2012)
၁၂။ သီတင္းကၽြတ္ လဆန္း (၈)ရက္၊ အဂၤါေန႔ (23-10-2012)
၁၃။ သီတင္းကၽြတ္ လျပည့္ အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔၊ အဂၤါေန႔ (30-10-2012)

Read more »

ဘက္လုုိက္ျခင္း


အခ်စ္အမုုန္းကုုိ ဦးစားေပးရင္ ဘက္လုုိက္မႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္တဲ့။ 

ဘက္လုုိက္တာကုုိ စာလုုိေျပာေတာ့ အဂတိလုုိ႔ ေျပာပါတယ္။ မလုုိက္သင့္တဲ့ဘက္ကုုိလုုိက္ျခင္း၊ မျပဳသင့္တာကုုိ ျပဳျခင္းလုုိ႔ ဆုုိပါတယ္။ အဂတိတရားေတြကုုိ ၾကည့္ရင္



၁။ ဆႏၵာဂတိ = ခ်စ္တဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း
၂။ ေဒါသာဂတိ = မုုန္းတဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း
၃။ ေမာဟာဂတိ = အမွားအမွန္ကုုိမသိ၊ ဆင္ျခင္တုုံတရားမရွိတဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း
၄။ ဘယာဂတိ = ေၾကာက္တဲ့အတြက္ အဂတိလုုိက္ျခင္း ဆုုိတဲ့ ဒီေလးပါးကုုိ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီအဂတိ တရားေတြဟာ ေယဘုုယ်အားျဖင့္ အခ်စ္အမုုန္းကုုိပဲ အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေလ့ရွိတာကုုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ခ်စ္ရင္လည္း ဘက္လုုိက္တတ္သလုုိ မုုန္းရင္လည္းပဲ ဘက္လုုိက္တတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အခ်စ္အမုုန္းေၾကာင့္ မဟုုတ္ေပမယ့္ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ အေကာင္းအဆုုိး၊ အမွားအမွန္ကုုိ မခဲြျခားတတ္တဲ့အတြက္ ဘက္လုုိက္တာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မလြန္ဆန္ႏုုိင္တဲ့ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္လည္း ဘက္လုုိက္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ပုုထုုဇဥ္ေတြဟာ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ အလြန္ေၾကာက္တတ္တဲ့ သတၱဝါေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေၾကာက္တယ္ဆုုိတာကလည္း သီလမလုုံၿခဳံလုုိ႔ ေၾကာက္ၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သီလလုုံၿခဳံေနတဲ့သူဟာ မဟုုတ္တာ ဘာမွ မလုုပ္ထားတဲ့အတြက္ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ ယုုံၾကည္မႈ ရွိေနၿပီး အျပစ္ကင္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ေၾကာက္စိတ္ဆုုိတာလည္း မရွိတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေၾကာက္တရားကင္းေအာင္၊ အဂတိတရား ကင္းေအာင္ ကုုိယ္က်င့္သီလလုုံၾကဖုုိ႔ တုုိက္တြန္းၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

စာေပအဖြင့္ေတြမွာ အဂတိတရား လုုိက္ျခင္း မလုုိက္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးအျပစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
“အဂတိတရား ေလးပါးကို လိုက္စားျပဳက်င့္သူသည္ လဆုတ္အခါ လမင္း၏ အေရာင္အဝါသည္ တေန႔တျခား ေလ်ာ့ပါး ဆုတ္ယုတ္ သကဲ့သို႔ စည္းစိမ္ ဥစၥာႏွင့္တကြ ဂုဏ္ေက်းဇူး ေက်ာ္ေစာျခင္းတို႔သည္ ေလ်ာ့ပါး ဆုတ္ယုတ္တတ္ေလသည္။
အဂတိတရား ေလးပါးကို မလိုက္စား မျပဳက်င့္သူသည္ လဆန္းအခါ၌ လမင္း၏ အေရာင္အဝါသည္ တေန႔တျခား ထြန္းလင္း ေတာက္ပသကဲ့သုိ႔ က်က္သေရ ၊ ဂုဏ္သိန္ ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔သည္ တေန႔တျခား ေက်ာ္ၾကားတိုးတက္ ေပၚလြင္ထင္ရွား ေလသည္။” လုုိ႔ ဖြင့္ဆုုိရွင္းျပထားတာကုုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ 

ဆုုိေတာ့ကား ဘက္လုုိက္တတ္ရင္ အဂတိတရား က်ဴးလြန္ရာ ေရာက္တဲ့အျပင္ ကုုိယ့္အက်ိဳးတရားေတြလည္း ဆုုတ္ယုုတ္တတ္တဲ့အတြက္ ဘက္လုုိက္မႈနဲ႔ အေၾကာက္တရားမွ ကင္းေဝးရေအာင္ ကုုိယ့္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

Read more »

ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြပါ


ဘဝမွာ ဓမၼမပါရင္
အလွဆုိတာ ခဏပါပဲ။


အငယ္ေတြလည္း ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြမွ

အလတ္ေတြလည္း ဘဝအျဖာျဖာမွာ ဓမၼပါမွ

အႀကီးေတြလည္း ဘဝအဆုံး ဓမၼသုံးမွ
ေတြ႕ႀကဳံလာရ တက္အက်နဲ႔

အေကာင္းအဆုိး ေၾကာင္းအက်ိဳးကုိ

ဓမၼစကား၊ ဓမၼအားနဲ႔

အလွတရား ရသြားေစမွာ အမွန္ပါပဲ။
ေတြကာမေႏွး အေသအခ်ာေတြးရင္

ဓမၼဆုိတာ အက်င့္သိကၡာ အျဖာျဖာနဲ႔

အသိသတိ ထပ္တူရွိမယ့္

အဆင့္မခဲြ အက်င့္ၿမဲေရးပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္...

အစနဲ႔အဆုံး
ဘဝတစ္ခုလုံးမွာ
အလွေတြဖုံးေစဖုိ႔

ခဏမၾကည့္ ဓမၼနဲ႔ညႇိၿပီး

အသိအက်င့္ ထပ္တူဆင့္လ်က္

ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြကာ

လုိရာပန္းတုိင္ သင္ဆဲြကုိင္ေလာ့။ ။
(မနာပဒါယီ ဆရာေတာ္)

ဘဝမွာ လူတုုိင္းမလဲြမေသြ ႀကဳံေတြ႕ေနရမွာက အေကာင္းအဆုုိး၊ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္ စတဲ့ ေလာကဓံပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတရားဟာ လူတုုိင္းေရွာင္လုုိ႔မရ ေတြ႕ကုုိေတြ႕ၾကရမယ့္ တရားျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကဓမၼလုုိ႔ ဆုုိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝမွာ ဘာမွပုုံသတ္တြက္လုုိ႔ မရဘူးဆုုိတာဟာလည္း အၿမဲေျပာင္းလဲေနတဲ့ ဒီေလာကဓံတရားေတြရဲ႕  ပုုံေဖာ္မႈ သေကၤတေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပါလုုိက္မေပါလုုိက္၊ အသုုိင္းအဝုုိင္းစုုံလုုိက္ မစုုံလုုိက္၊ ဂုုဏ္ေဖာ္ခံလိုုက္ မခံလုုိက္၊ ခ်မ္းသာလုုိက္ဆင္းရဲလုုိက္နဲ႔ အေကာင္းေတြေရာ အဆုုိးေတြပါ တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳး ႀကဳံေနၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူမဆုုိ အားလုုံးဟာ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဒီလုုိ အတက္အက်ေလးေတြ ရွိေနၾကတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာကဓံဆုုိတာဟာ သတၱဝါေတြအတြက္ အထူးအဆန္း ျဖစ္တဲ့ တရားမဟုုတ္ပါဘူး။ အဲထူးဆန္းသြားတာကေတာ့ အဲဒီအေျပာင္းအလဲေတြ အေပၚမွာ မတုုန္မလႈပ္ ခံႏုုိင္ရည္ရွိေအာင္ ႀကိဳးစားေနထုုိင္သြားႏုုိင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြမွာ ခံႏုုိင္ရည္ရွိဖုုိ႔အတြက္ သတၱဝါတုုိင္း သတၱဝါတုုိင္း ကုုိယ့္သႏၲာန္မွာ ကုုိယ္ခံစြမ္းအားေတြ၊ အေျပာင္းအလဲကုုိ ရင္ဆုုိင္ႏုုိင္တဲ့ အေထာက္အပံ့ေကာင္းေတြ၊ နည္းစနစ္ေတြ ရွိထားၾကဖုုိ႔ လုုိပါတယ္။ အခ်ိန္မေရြး ႀကဳံေတြ႕ႏုုိင္တဲ့ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္ သေဘာေတြမွာ ေျဖဆည္ႏုုိင္တတ္တဲ့ ေျဖဆည္ရာေကာင္းေတြ ရွိထားၾကဖုုိ႔လည္း လုုိပါတယ္။ ေျဖစရာေကာင္း မရွိဘူးဆုုိရင္ ဒုုကၡႀကဳံတ့ဲအခါ လဲြမွားတဲ့ ေျဖဆည္ရာေနာက္ကုုိ လုုိက္မိတတ္ၿပီး အဲဒီ အမွားေၾကာင့္ ပုုိၿပီး ဒုုကၡက တုုိးေစတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုုိရင္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ား၊ ဒုုကၡေတြမ်ားတဲ့အတြက္ ေျပရာေျပေၾကာင္း အရက္ေသာက္လုုိက္တာတုုိ႔၊ ကလပ္သြားၿပီး ေပ်ာ္လုုိက္ပါးလုုိက္ၾကတာတုုိ႔ လုုပ္ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျဖဆည္ရာက လဲြေနေတာ့ မေျပတဲ့အျပင္ ပုုိၿပီး ဒုုကၡေတြ၊ ျပႆနာေတြနဲ႔ ႀကဳံၾကရတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒုုကၡျဖစ္လုုိ႔ အျပင္ပုုိင္း အေပ်ာ္ေတြနဲ႔ ေျဖဆည္ၾကေပမယ့္ အတြင္းက မေပ်ာ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ေျဖေပမယ့္ မေျပတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္တမ္းေတာ့ ဒုုကၡျဖစ္တယ္၊ ခံစားရတယ္ဆုုိတာ စိတ္မွာျဖစ္ေနတဲ့ သေဘာပဲျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျဖမယ္ဆုုိလည္း စိတ္မွာေျပေအာင္ ႀကိဳးစားရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္မွာေျပဖုုိ႔ကေတာ့ စိတ္ခြန္အားကုုိျဖစ္ေစတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းညႊန္ခ်က္နဲ႔ပဲ ေျဖလုုိ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းစဥ္ဆုုိတာ ဗုုဒၶဘာသာေတြ အတြက္ကေတာ့ အမွန္သစၥာရွင္ျဖစ္တဲ့ ဘုုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတြနဲ႔ပဲ ေျဖဆည္ရာ ရၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုုဒၶရဲ႕ ဓမၼကပဲ ဘဝအလွကုုိ မက်ေအာင္ လုုပ္ေပးႏုုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝရဲ႕ဒုုကၡကုုိ ျမတ္ဗုုဒၶရဲ႕ ႏႈတ္ကဖြင့္ဆုုိျပတဲ့ ဘဝအမွန္တရားေတြနဲ႔ပဲ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုုဒၶရဲ႕ ဓမၼကုုိ ဘဝထဲမွာ တဲြထားႏုုိင္မွ ဘဝဟာလည္း မလဲြယုုိင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အေတာ္မ်ားမ်ားက ဓမၼလုုိ႔ေျပာရင္ အသက္ႀကီးမွ၊ ေနာက္ဆုုံးအရြယ္မွ၊ အုုိမင္းမစြမ္းျဖစ္မွ လုုိက္စားရမယ့္တရား၊ က်င့္ႀကံအားထုုတ္ရမယ့္ တရားလုုိ႔ ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ တရားဆုုိတာ အရြယ္မေရြး သူ႔အရြယ္အလုုိက္ ဘဝနဲ႔ထပ္တူ တဲြၿပီးယူသြားရမွာ၊ တဲြၿပီးေလ့က်င့္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္တဲ့သူေတြလည္း ငယ္တဲ့အေလ်ာက္၊ အလယ္အလတ္ အရြယ္ေတြကလည္း အလည္အလတ္အေလ်ာက္၊ အႀကီးေတြကလည္း အႀကီးအရြယ္အေလ်ာက္ ဓမၼလမ္းကုုိ တဲြၿပီးေလွ်ာက္ႏုုိင္ေအာင္ ဘဝကုုိ တည္ေဆာက္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ဘဝရဲ႕ အခက္အခဲေတြကုုိ ဓမၼရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈေတြနဲ႔ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊားကာ ခံႏုုိင္ရည္ ရွိလာၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း တရားဘက္ကုုိ လုုိက္စားတာမ်ားသြားရင္ လူ႔ေလာကနဲ႔ အန္ဝင္ခြင္က် မျဖစ္ေတာ့ဘူးလုုိ႔ ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး မေနတတ္လုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုုရားလက္ထက္ကဆုုိရင္ (၇)ႏွစ္အရြယ္ေလာက္တည္းက ေသာတာပန္တည္ၿပီး အဲဒီ ေသာတာပန္ ဘဝနဲ႔ပဲ အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳကာ လူ႔ေလာက အသုုိင္းအဝုုိင္းမွာ အေကာင္းဆုုံး တည္ေဆာက္မႈကုုိ ျပဳသြားတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ပါတယ္။ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုုံး ဓမၼအသိေတြနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ဘဝေနထုုိင္မႈေတြ ျပဳသြားၾကတာလည္း အမ်ားႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့သူေတြ အေနနဲ႔ ဝိသာခါ ေက်ာင္းအမႀကီတုုိ႔၊ အနာထပိဏ္ သူေဌးတုုိ႔က သက္ေသပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼကုုိ မွန္ကန္ေအာင္ သိရွိလက္ခံၿပီး အဲဒီအသိအတုုိင္း ဘဝကုုိ အျပစ္ကင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ႏုုိင္ရင္ ဘဝနဲ႔ ဓမၼဟာ တသားတည္းျဖစ္သြားမွာ ျဖစ္သလုုိ ဓမၼရဲ႕ လမ္းညြန္မႈနဲ႔ ဘဝရဲ႕ ဒုုကၡကုုိ ခံႏုုိင္ရည္ ရွိလာၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ေလာက ကုုိရီးယား ဒကာႀကီး တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ သူက သူ႔အေၾကာင္းကုုိ တစ္စိပ္တေဒသကုုိ  ေျပာျပဖူးပါတယ္။ သူ႔ဘဝမွာ အခက္အခဲေပါင္းစုုံ၊ ဒုုကၡေပါင္းစုုံနဲ႔ ေလာကဓံေပါင္းစုုံကုုိ ခံခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒီအခက္အခဲ ဒုုကၡေတြကုုိလည္း ေျဖဆည္ရာ ေပါင္းစုံနဲ႔ ေျဖဆည္ၾကည့္ခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္လုုိမွ မေျပခဲ့ေၾကာင္း၊ မဟာယာန ဗုုဒၶဘာသာ က်မ္းစာေတြနဲ႔ တရားက်င့္စဥ္ေတြကုုိလည္း လုုိက္လုုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ စိတ္မွာသိပ္ၿပီး ေက်နပ္မႈ မရခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ (၃)ႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး ကုုိရီးယားလုုိ ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ေထရဝါဒ က်မ္းစာေတြထဲက ဒီဃနိကာယ က်မ္းစာေတြကုုိ ဖတ္လုုိက္ရေတာ့မွ ဘုုရားေဟာေတြကုုိ လက္ေတြ႕နာေနရသလုုိ ခံစားရၿပီး အဲဒီ တရားေတာ္ေတြနဲ႔ပဲ စိတ္မွာေက်နပ္မႈရကာ ဘဝရဲ႕ ဒုုကၡေတြကုုိ အေကာင္းဆုုံး ရင္ဆုုိင္ခံစား ေက်ာ္လႊားႏုုိင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အတြက္ကေတာ့ ေထရဝါဒ ဓမၼေတြဟာ ဘဝနဲ႔ တစ္သားတည္း ရွိေနရမယ့္တရား၊ ဘဝထဲမွာ တဲြထားရမယ့္ တရားလုုိ႔ ခံယူေၾကာင္း စသျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားဖူးပါတယ္။  

ဒကာႀကီးရဲ႕  ေလွ်ာက္ထားခ်က္ဟာ သူ႔ရဲ႕ ကုုိယ့္ေတြ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုုခ်ိန္မွာ သူ႔ကုုိၾကည့္ရတာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ရွိလွၿပီး သူ႔မိသားစုု၊ သူ႔အသုုိင္းအဝုုိင္းအထိ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ေနႏုုိင္ေအာင္ လမ္းညြန္ေပးေနတာကုုိလည္း သိရွိရပါတယ္။ ဒီဒကာႀကီးဟာ ဒုုကၡေၾကာင့္ ဗုုဒၶထံေရာက္လာေပမယ့္ ဗုုဒၶရဲ႕စံေၾကာင့္ အမွန္လမ္းကုုိ ေလွ်ာက္လာခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါပါပဲ။ ဘုုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ ဒုုကၡေရာက္လုုိ႔ပဲ က်င့္က်င့္၊ ခ်မ္းသာလုုိ႔ပဲ က်င့္က်င့္ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းစဥ္အတုုိင္းသာ လုုိက္နာက်င့္သုုံးမယ္ဆုုိရင္ ဘယ္သူက ဘယ္လုုိမ်ိဳးနဲ႔ပဲ ခ်ည္းကပ္ပါေစ လက္ေတြ႕က်တဲ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ျဖစ္ေစတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုုဏ္ေတာ္ေတြထဲက သႏၵိ႒ိကဆုုိတဲ့ ကုုိယ္တုုိင္ဒိ႒ သိျမင္ခံစားႏုုိင္ျခင္းဆုိတဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္ရဲ႕ ပုံေဖာ္မႈတစ္ခုုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တရားေတာ္ရဲ႕ ဂုုဏ္ေတာ္ေတြထဲမွာ လာပါ လုပ္ၾကည့္ပါလုုိ႔ ဖိတ္ေခၚႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္၊ ကုုိယ္တုုိင္သိျမင္ႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္၊ လက္ေတြ႕လုုိက္နာ က်င့္သုုံးႏုုိင္ရင္ က်င့္သုုံးႏုုိင္သေလာက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ခံစားႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္၊ က်င့္ႀကံအားထုုတ္ျဖစ္ရင္ အခ်ိန္မေရြး အက်ိဳးကုုိ ေပးစြမ္းႏုုိင္တဲ့ ဂုုဏ္ေတာ္ စသျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္ (၆)ပါးအထိ ရွိေနၿပီး လက္ေတြ႕လုုပ္တဲ့ သူေတြကုုိလည္း လက္ေတြ႕သက္ေရာက္မႈကုုိ ခံစားေစတာလည္း အမ်ားႀကီးပဲ ရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ကုုိယ္ကုုိယ္တုုိင္ပဲ လက္ေတြ႕က်ေအာင္ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ေနထုုိင္ က်င့္သုုံးျဖစ္ဖုုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼဆုုိတာကေတာ့ အဓမၼရဲ႕ ဆန္က်င့္ဘက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ မေကာင္းတဲ့ ဘက္မွာ ေပ်ာ္ေလ့ရွိတဲ့ ပုုထုုဇဥ္ေတြ အတြက္ေတာ့ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြဖုုိ႔ အေတာ္ေလး ခက္ခဲေနမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီအခက္အခဲဆုုိတာ လက္ေတြ႕က်င့္သုုံးၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကုုိ ရရွိခံစားလာရတဲ့အခါ ေျပေပ်ာက္သြားမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုုိေတာ့ကား ဘဝဆုိတာဟာ တဒဂၤျဖစ္တည္မႈ တစ္ခုုျဖစ္ၿပီး အဲဒီျဖစ္တည္မႈရဲ႕ေနာက္မွာ ေပ်ာက္ပ်က္မႈ၊ မတည္ၿမဲမႈဆုုိတာ အခ်ိန္မေရြး၊ အရြယ္မေရြး၊ ေနရာမေရြး ေရာက္ေနတတ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီသေဘာေတြကုိ ခံႏုုိင္ရည္ရွိေအာင္ လူတုုိင္းလူတုိင္းဟာ ဘဝအရွိကုုိ ဓမၼအသိနဲ႔ ညွိႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြထားႏုုိင္ေအာင္ က်င့္သုုံးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ရြယ္သူေတြလည္း ကုုိယ့္အရြယ္နဲ႔ အမွ် ဓမၼကျပတာေတြကုုိ ခံယူၾကရမွာ ျဖစ္သလုုိ၊ အလယ္အလတ္ ပုုဂၢိဳလ္ေတြလည္း အလတ္ပုုိင္းမွာ အျမတ္လႈိင္းေတြ ျဖစ္တဲ့ ဓမၼပုုိင္းေတြ ပါေနေအာင္ ႀကိဳးစားေနရမွာ ျဖစ္ၿပီး အႀကီးေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ကိေလသာကုုိ အၿပီးမေသြ ပယ္ႏုုိင္ရင္ အေကာင္းဆုုံး ျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီေလာက္အထိ မျဖစ္ႏုုိင္ေသးရင္လည္း ဘဝအဆုုံးအထိ ဓမၼသုုံးၾကည့္ရင္း အရွိမွန္သမွ် သိႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားက်င့္ႀကံ ေနထုုိင္ၾကည့္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုုိ ေနထုုိင္ျခင္းဟာ အရြယ္သုုံးပါးလုုံးမွာ ဓမၼတဲြၿပီး ေနထုုိင္ၾကည့္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တဒဂၤဆုုိတဲ့ ဘဝမွာ အစနဲ႔အဆုုံး ဘဝတစ္ခုုလုုံးမွာ ဓမၼအသိေတြဖုုံးၿပီး လုုိက္နာက်င့္သုုံး ေနထုုိင္ႏုုိင္မယ္ဆုုိရင္ လက္ေတြ႕မွာလည္း အေကာင္းအဆုိး၊ အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္စတဲ့ ေလာကဓမၼမ်ားကုုိ အလြယ္တကူ ရင္ဆုုိင္ေက်ာ္လႊား ႏုုိင္မွာျဖစ္ၿပီး သံသရာ ဘဝါဘဝေတြမွာလည္း လုုိရာပန္းတုုိင္ကုုိ လွမ္းကုုိင္ႏုုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အျဖစ္ဆုုိတဲ့ ဘဝေလးမွာ အပ်က္ဆုုိတဲ့ ဝယေလးကုုိ ပုုိင္ဆုုိင္ထားၾကတဲ့ သတၱဝါေတြ အေနနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ သေဘာမွာ အႏွစ္မဲ့တဲ့ သေဘာေတြနဲ႔ မႀကဳံမေတြ႔ရေလေအာင္ ကုုိယ့္အရြယ္အရ၊ ကုုိယ့္အေနအထားအရ၊ ကုုိယ့္အေျခအေနအရ ကုိယ့္ရဲ႕ဘဝထဲမွာ ဓမၼတဲြၿပီး တည္ေဆာက္ႏုုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးတင္ျပရင္း ဘဝအရွိကုုိ ဓမၼအသိနဲ႔ ညွိၾကည့္ၾကဖုုိ႔ အေလးအနက္ တုုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။ 

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား