“အရွင္ဘုရားအေပၚ တပည့္ေတာ္တုိ႔က အရမ္းကုိ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာပါ…၊ ဒုိ႔ကမင္းအေပၚ ဘယ္ေလာက္အထိ ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္ဆုိတာ မင္းအသိဆုံးပါ…၊ သူ႔ဘဝက တကယ့္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့သြားပါၿပီ…၊ ကုိယ္ေမွ်ာ္လင့္သလုိ ျဖစ္မလာေတာ့လည္း သူ႔ထုိက္နဲ႔သူ႔ကံေပါ့…၊ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိေတာ့လည္း ဘာမွျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး…” စသျဖင့္ ေမွ်ာ့္လင့္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အသုံးျပဳေလ့ ရွိၾကတဲ့ စကားမ်ားကုိ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း အသုံးျပဳခဲ့ဖူးၾကသလုိ သူမ်ားက အသုံးျပဳ ေျပာသြားတာကုိ ခံရတာေတြလည္း ရွိၾကမွာပါ။ ဘာေတြေမွ်ာ္လင့္ထားလုိ႔ ဘယ္လုိေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆန္းစစ္ၾကည့္တဲ့အခါ အေျဖက အဓိပၸါယ္မဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနတာကုိလည္း တစ္ခါတရံ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာလည္း အခက္သား ျဖတ္ဖုိ႔ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ အရာပါ။ တစ္ခါတေလ ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူးလုိ႔ ဆုိလာသူေတြဆီကေတာင္ တံု႔ျပန္လာတဲ့ တုံ႔ျပန္မႈေတြက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတြ အေနနဲ႔ တန္ျပန္မႈေတြ ရွိေနတာကို သတိထားမိႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ေတာ့ အရိယာမျဖစ္ေသးသမွ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ ရွိေနၾကမယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္မိပါတယ္။ လူဆုိတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနရသူေတြလုိ႔ ဆုိတဲ့အတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကေတာ့ ကုိယ္စီရွိေနၾကမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ ရမယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ထက္သာတဲ့ သူေတြဆီကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကမွာ ျဖစ္သလုိ ကုိယ့္ေအာက္နိမ့္က်တဲ့ သူေတြဆီကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာေတြ ရွိေကာင္းရွိေနၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွိလည္းရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ ရသေလာက္ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကမယ့္ သတၱဝါေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သာတဲ့သူေတြကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္သလုိ နာတဲ့သူေတြကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွိတဲ့သူေတြလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္သလုိ မရွိတဲ့သူေတြကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပးကမ္းႏုိင္သူေတြ ထံကလည္း ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကသလုိ အေပးခံသူေတြ ထံကလည္း ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကပါတယ္။ အရင္းစစ္ေတာ့ လုိခ်င္ျခင္း ဆႏၵေတြ ရွိေနသမွ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ရွိေနၾကမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
စကားစပ္လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံေလးတစ္ခုကုိေတာင္ သတိရမိပါေသးတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ ျမန္မာျပည္ ျပန္တုန္းက မေရာက္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ဇာတိရြာကုိ ၾကြသြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းၾကြလာမယ္ ဆုိတာကုိ မၾကြခင္တည္းက ႀကိဳၿပီးသတင္း ရထားတဲ့ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြနဲ႔ ရြာကလူေတြကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့။ ဘုန္းဘုန္းလာရင္ သူတုိ႔အတြက္နဲ႔ ရြာအတြက္ ဘာလုပ္ေပးလိမ့္မယ္၊ ညာလုပ္ေပးလိမ့္မယ္ စတဲ့ ကုိယ္ထင္ရာ ကုိယ့္အေတြးေတြနဲ႔ ဟုိေလွ်ာက္ေျပာ၊ ဒီေလွ်ာက္ေျပာတတ္တဲ့ ရြာသူရြာသား တစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္လည္း ရြာကလူေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က ပုိႀကီးသြားတယ္လုိ႔ ဆုိရမလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ရြာ အပါအဝင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ တစ္ဝွန္းမွာ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လုိေနတဲ့ ေနရာေတြက မ်ားေနတဲ့အခါဆုိေတာ့ သူတုိ႔ခမ်ာမွာလည္း ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ရႏုိင္တဲ့ သူေတြဆီက ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ ရသေလာက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတာ ေနမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြဆုိရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔ထက္ေတာ့သာေန၊ သူတုိ႔ထက္ေတာ့ အဆင္ေျပေနၾကမယ္လုိ႔ ေတြးထင္ေနၾကလုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သူတုိ႔အထင္ ဟုတ္သင့္သေလာက္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံျခားမွာ ရွိတဲ့သူေတြ အားလုံးေတာ့ သူတုိ႔ထင္သလုိ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြက အသိဆုံး ျဖစ္မွာပါ။
အဲဒီလုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပုိက္ႀကီးနဲ႔ ႀကိဳဆုိေနၾကတဲ့ ရြာကုိေရာက္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းမွာ သူတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ မလုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ အေျခအေနေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕က “ဘုန္းႀကီးကလည္း ေမွ်ာ္သာေမွ်ာ္လင့္ လုိက္ရတယ္၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြာ”ဆုိတဲ့ တုံ႔ျပန္မႈ စကားပဲ နားထဲျပန္ေရာက္ လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအသံေတြကုိ နားထဲကထုတ္ၿပီး တစ္ရြာလုံးနီးပါး အမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြကုိ ဘုန္းဘုန္းက အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပရပါတယ္။ “ဒီမွာ အားလုံးနီးပါး အမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ စားေသာက္စရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လက္ေဆာင္တစ္ခုခုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးလုိက္မယ္ဆုိရင္ ရတဲ့သူေတြအတြက္လည္း ဘာမွမဟုတ္သလုိ ရလုိက္တဲ့ အရာဟာလည္း ခဏပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ မလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းဆႏၵကေတာ့ နည္းနည္းေလးရၿပီး နည္းနည္းပဲစားလုိက္ရတဲ့ အရာေလးေတြ ေပးတာထက္စာရင္ ေရရွည္အက်ိဳးရွိမယ့္ လုပ္ငန္းေလးေတြပဲ လုပ္ေပးတာက ပုိေကာင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရရွည္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမယ့္ တစ္ရြာလုံးရဲ႕ ပညာေရး ပေဒသာပင္နဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးရွိေစမယ့္ စာၾကည့္တုိက္ပဲ လုပ္ေပးဖုိ႔ ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြ အေနနဲ႔လည္း သူ႔က်ေတာ့ေပးတယ္၊ ငါ့က်ေတာ့ ေပးတယ္ဆုိတဲ့ စကားမ်ိဳး မေျပာၾကဘဲ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိတာကုိပဲ ေမွ်ာ္လင့္ၾကဖုိ႔နဲ႔ ဘုန္းဘုန္းစြမ္းႏုိင္သမွ်လည္း အမ်ားအက်ိဳးရွိမယ့္ အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ေပးပါမယ္ ဆုိတာကုိ အထူးေျပာခ်င္ပါတယ္…” စသျဖင့္ ေျပာဆုိကာ သူတုိ႔ရဲ႕ ပုဂၢလိကဆန္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ေျပရာေျပေၾကာင္း ေျပာျပေပးခဲ့ ရပါေသးတယ္။
အဲဒါပါပဲ။ ေပးတဲ့သူနဲ႔ ယူတဲ့သူရဲ႕ မတူညီတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ။ ဘုန္းဘုန္းေပးလုိတာက အမ်ားအက်ိဳးျပဳ တစ္ခုခု၊ သူတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္တာက ငါ့အတြက္တစ္ခုခုဆုိေတာ့ ေပးသူယူသူ အသြင္မတူဘဲ ယူသူဆီကလာတဲ့ တုံ႔ျပန္မႈက ေပးသူရဲ႕ စိတ္အစဥ္ကုိ ညစ္ႏြမ္းေစတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္က ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ေပးသူျဖစ္တဲ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ကေရာ “ဘာကုိေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ေပးတာလဲ၊ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အရာကုိ ျပန္ရမွ ေပးမွာလား၊ ဒါဆုိရဲ႕ ကုိယ့္ရဲ႕ေပးမႈက ဒါေၾကာင့္ဒါလုပ္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမ်ိဳး သက္ေရာက္ မသြားႏုိင္ဘူးလား…” စသျဖင့္ အေတြးေပါင္းစုံနဲ႔ အလႈပ္႐ႈပ္သြား ျပန္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ “တကယ္ေစတနာ အမွန္နဲ႔ ေပးၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိတုံ႔ျပန္မႈမ်ိဳးလာလာ ကုိယ့္ေစတနာ မပ်က္ဖုိ႔၊ ကုိယ့္စိတ္မကြက္ဖုိ႔လည္း ႀကိဳးစားသင့္တယ္” ဆုိတဲ့ ေကာက္ခ်က္ခ် အေတြးလည္း ဘုန္းဘုန္းစိတ္ထဲမွာ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ ေပးႏုိင္တဲ့သူေတြ၊ ေပးဖုိ႔ႀကိဳးစားတဲ့သူေတြ ၾကည့္လုိက္ရင္ တစ္ခ်ိဳ႕က ကုိယ္ေပးလုိက္တဲ့ အရာအေပၚမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ေပးေနတာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေပးၾကတဲ့သူေတြမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က ရယူသူေတြထံက “ဟာ… သူကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ကုိ ေပးႏုိင္တာ၊ ဘယ္လုိကုိ ေပးႏုိင္တာ၊ သိပ္ၿပီး သဒၶါတရားေကာင္းတာ၊ သူလုိလူမ်ိဳးေတာ့ ရွာမွရွား”စတဲ့ ခ်ီးမြန္းသံမ်ားကုိ ေမွ်ာ္လင့္ကာ ၾကားလုိၾကတဲ့သူေတြ ရွိတတ္သလုိ၊ ကုိယ္ေပးတာကုိ ယူထားတဲ့အတြက္ ရယူသူေတြ အေနနဲ႔ ကုိယ့္အေပၚကုိ “အ႐ုိအေသေပးတာ၊ ေလးစားတာ၊ စကားနားေထာင္တာ၊ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္ေစလုိတာ” စတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကလည္း ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေပးသူေတြအေနနဲ႔ သူတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလာတဲ့အခါ ေပးလည္းေပးရေသး စိတ္မွာအညစ္အေၾကးလည္း ျဖစ္ရေသးဆုိသလုိ ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ပစၥည္းနဲ႔ကုိယ္ အဆဲခဲရတဲ့ သေဘာမ်ိဳးေပါ့။
အရင္းစစ္ေတာ့ ဒါဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပးသူကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကသလုိ ယူသူကလည္း အလုိက္မသိ ေပးႏုိင္တာထက္ ပုိၿပီးေမွ်ာ္လင့္မိၾကလုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား ရယူသူေတြက အမ်ားျဖစ္ေနၿပီး ဘယ္သူ႔ကုိ ဘယ္လုိစိတ္ထားနဲ႔၊ ဘယ္လုိေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ယူပါလုိ႔ ေျပာရမွာ ခက္တဲ့အတြက္ ေပးသူေတြကုိယ္တုိင္ပဲ ကုိယ့္ရဲ႕ေပးကမ္း ေထာက္ပ့ံမႈအေပၚ စိတ္ေစတနာ ျပတ္သားစြာ ေပးကမ္းတတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ကုိယ့္စိတ္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ေပြ႔တစ္ပုိက္နဲ႔ မေပးမိေအာင္ ေလ့က်င့္ဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။ မေပးခင္က ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ေပးသင့္ေပးထုိက္တာ၊ လုပ္ေပးသင့္ လုပ္ေပးထုိက္တာကုိ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ၿပီး ေပးၿပီးတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေမွ်ာလင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေနာင္တေတြ မရွိရေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္။
လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဦးတည္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ က်င့္စဥ္အရ ေျပာရရင္ေတာ့ ေပးကမ္းတဲ့အေပၚမွာ ေလာဘတဏွာ ဦးစီးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ မေပးမိၾကဖုိ႔ပဲ အထူးသတိျပဳရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပးတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူေတြဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လုိပဲ တုံ႔ျပန္လာပါေစ၊ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါေစ ကုိယ့္စိတ္ေစတနာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့၊ သံသရာဝဋ္မွ လြတ္ေျမာက္ရာကုိ ဦးတည္တဲ့၊ လြတ္လြတ္စြန္႔ႀကဲတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေပးႏုိင္ေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မေပးခင္ကတည္းက ေပးသင့္ေပးထုိက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ ေပးသင့္ေပးထုိက္တဲ့ ေနရာစတာေတြကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ကာ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ေပးဖုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္ၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီအေပၚမွာ ဘာျဖစ္ရပါေစ၊ ဘယ္လုိျဖစ္ရပါေစ စတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခ်က္ေတြ မရွိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒီလုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့ ေပးကမ္းမႈမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေပးကမ္းတဲ့အတြက္ ကံတရားရဲ႕ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈက သူ႔အလုပ္ သူလုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆုိလုိတာက ေလာကမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကုိယ္စီရွိၾကရာမွ ပုဂၢိဳလ္အမ်ိဳးမ်ိဳးဆီက၊ အရာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေတာင့္တေနၾကတဲ့ သတၱဝါေတြဟာ အတၱဆန္တဲ့ ငါစဲြေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တ ေနသမွ် ေမွ်ာ္လင့္မႈဟာ အဆုံးသတ္ၾကမွာ မဟုတ္သလုိ အဲဒီေမွ်ာ္လက္ခ်က္မ်ားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာလည္း စိတ္အစဥ္မွာ အကုသုိလ္တရားမ်ားနဲ႔ ေလးလံထုိင္းမႈိင္း ညစ္ႏြမ္းတတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ တစ္ခုခုကုိ ေပးလုိသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ခုခုကုိ ရယူလုိသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးလုိရလုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္တဲ့ ေပးကမ္းမႈနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခ်က္နည္းတဲ့ ရယူမႈမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့ စိတ္ေစတနာ အျပည့္နဲ႔သာ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဦးတည္တဲ့ ေပးကမ္းမႈမ်ိဳးနဲ႔ ေမတၱာဓာတ္အျပည့္ပါတဲ့ ရယူမႈမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေပးသူယူသူ ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေပးကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ယူေနသမွ် ေပးသူေရာယူသူပါ စိတ္အစဥ္မွာ အလုိမက်မႈမ်ား ျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ပညာ၊ သတိ၊ ေမတၱာနဲ႔ညႇိကာ ေပးသူကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းကင္းနဲ႔ ေပးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ယူသူကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကုိ ေဘးဖယ္၍ ရရွိလာတဲ့အေပၚမွာ ေက်းဇူးတရား၊ ေမတၱာတရား မ်ားနဲ႔ ရယူႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း အားလုံးေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားရဲ႕ကင္းရာ သံသရာဝဋ္မွ ထြက္ေျမာက္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါေတာ့ေၾကာင္း…
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာလည္း အခက္သား ျဖတ္ဖုိ႔ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ အရာပါ။ တစ္ခါတေလ ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူးလုိ႔ ဆုိလာသူေတြဆီကေတာင္ တံု႔ျပန္လာတဲ့ တုံ႔ျပန္မႈေတြက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတြ အေနနဲ႔ တန္ျပန္မႈေတြ ရွိေနတာကို သတိထားမိႏုိင္ပါတယ္။ ေသခ်ာေတြးၾကည့္ေတာ့ အရိယာမျဖစ္ေသးသမွ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ ရွိေနၾကမယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္မိပါတယ္။ လူဆုိတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနရသူေတြလုိ႔ ဆုိတဲ့အတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကေတာ့ ကုိယ္စီရွိေနၾကမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ ရမယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ထက္သာတဲ့ သူေတြဆီကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကမွာ ျဖစ္သလုိ ကုိယ့္ေအာက္နိမ့္က်တဲ့ သူေတြဆီကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာေတြ ရွိေကာင္းရွိေနၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွိလည္းရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ ရသေလာက္ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကမယ့္ သတၱဝါေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သာတဲ့သူေတြကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္သလုိ နာတဲ့သူေတြကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွိတဲ့သူေတြလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္သလုိ မရွိတဲ့သူေတြကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပးကမ္းႏုိင္သူေတြ ထံကလည္း ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကသလုိ အေပးခံသူေတြ ထံကလည္း ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကပါတယ္။ အရင္းစစ္ေတာ့ လုိခ်င္ျခင္း ဆႏၵေတြ ရွိေနသမွ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ရွိေနၾကမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
စကားစပ္လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံေလးတစ္ခုကုိေတာင္ သတိရမိပါေသးတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ ျမန္မာျပည္ ျပန္တုန္းက မေရာက္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ဇာတိရြာကုိ ၾကြသြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းၾကြလာမယ္ ဆုိတာကုိ မၾကြခင္တည္းက ႀကိဳၿပီးသတင္း ရထားတဲ့ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြနဲ႔ ရြာကလူေတြကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့။ ဘုန္းဘုန္းလာရင္ သူတုိ႔အတြက္နဲ႔ ရြာအတြက္ ဘာလုပ္ေပးလိမ့္မယ္၊ ညာလုပ္ေပးလိမ့္မယ္ စတဲ့ ကုိယ္ထင္ရာ ကုိယ့္အေတြးေတြနဲ႔ ဟုိေလွ်ာက္ေျပာ၊ ဒီေလွ်ာက္ေျပာတတ္တဲ့ ရြာသူရြာသား တစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္လည္း ရြာကလူေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က ပုိႀကီးသြားတယ္လုိ႔ ဆုိရမလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ရြာ အပါအဝင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ တစ္ဝွန္းမွာ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လုိေနတဲ့ ေနရာေတြက မ်ားေနတဲ့အခါဆုိေတာ့ သူတုိ႔ခမ်ာမွာလည္း ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ရႏုိင္တဲ့ သူေတြဆီက ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔ ရသေလာက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတာ ေနမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြဆုိရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတုိ႔ထက္ေတာ့သာေန၊ သူတုိ႔ထက္ေတာ့ အဆင္ေျပေနၾကမယ္လုိ႔ ေတြးထင္ေနၾကလုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သူတုိ႔အထင္ ဟုတ္သင့္သေလာက္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံျခားမွာ ရွိတဲ့သူေတြ အားလုံးေတာ့ သူတုိ႔ထင္သလုိ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြက အသိဆုံး ျဖစ္မွာပါ။
အဲဒီလုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ေပြ႔တစ္ပုိက္ႀကီးနဲ႔ ႀကိဳဆုိေနၾကတဲ့ ရြာကုိေရာက္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းမွာ သူတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ မလုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့ အေျခအေနေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕က “ဘုန္းႀကီးကလည္း ေမွ်ာ္သာေမွ်ာ္လင့္ လုိက္ရတယ္၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြာ”ဆုိတဲ့ တုံ႔ျပန္မႈ စကားပဲ နားထဲျပန္ေရာက္ လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအသံေတြကုိ နားထဲကထုတ္ၿပီး တစ္ရြာလုံးနီးပါး အမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြကုိ ဘုန္းဘုန္းက အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပရပါတယ္။ “ဒီမွာ အားလုံးနီးပါး အမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ စားေသာက္စရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လက္ေဆာင္တစ္ခုခုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးလုိက္မယ္ဆုိရင္ ရတဲ့သူေတြအတြက္လည္း ဘာမွမဟုတ္သလုိ ရလုိက္တဲ့ အရာဟာလည္း ခဏပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ မလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းဆႏၵကေတာ့ နည္းနည္းေလးရၿပီး နည္းနည္းပဲစားလုိက္ရတဲ့ အရာေလးေတြ ေပးတာထက္စာရင္ ေရရွည္အက်ိဳးရွိမယ့္ လုပ္ငန္းေလးေတြပဲ လုပ္ေပးတာက ပုိေကာင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရရွည္အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမယ့္ တစ္ရြာလုံးရဲ႕ ပညာေရး ပေဒသာပင္နဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးရွိေစမယ့္ စာၾကည့္တုိက္ပဲ လုပ္ေပးဖုိ႔ ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြ အေနနဲ႔လည္း သူ႔က်ေတာ့ေပးတယ္၊ ငါ့က်ေတာ့ ေပးတယ္ဆုိတဲ့ စကားမ်ိဳး မေျပာၾကဘဲ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိတာကုိပဲ ေမွ်ာ္လင့္ၾကဖုိ႔နဲ႔ ဘုန္းဘုန္းစြမ္းႏုိင္သမွ်လည္း အမ်ားအက်ိဳးရွိမယ့္ အလုပ္ေလးေတြ လုပ္ေပးပါမယ္ ဆုိတာကုိ အထူးေျပာခ်င္ပါတယ္…” စသျဖင့္ ေျပာဆုိကာ သူတုိ႔ရဲ႕ ပုဂၢလိကဆန္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ေျပရာေျပေၾကာင္း ေျပာျပေပးခဲ့ ရပါေသးတယ္။
အဲဒါပါပဲ။ ေပးတဲ့သူနဲ႔ ယူတဲ့သူရဲ႕ မတူညီတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ။ ဘုန္းဘုန္းေပးလုိတာက အမ်ားအက်ိဳးျပဳ တစ္ခုခု၊ သူတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္တာက ငါ့အတြက္တစ္ခုခုဆုိေတာ့ ေပးသူယူသူ အသြင္မတူဘဲ ယူသူဆီကလာတဲ့ တုံ႔ျပန္မႈက ေပးသူရဲ႕ စိတ္အစဥ္ကုိ ညစ္ႏြမ္းေစတာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္က ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ ေပးသူျဖစ္တဲ့ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ကေရာ “ဘာကုိေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ေပးတာလဲ၊ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အရာကုိ ျပန္ရမွ ေပးမွာလား၊ ဒါဆုိရဲ႕ ကုိယ့္ရဲ႕ေပးမႈက ဒါေၾကာင့္ဒါလုပ္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမ်ိဳး သက္ေရာက္ မသြားႏုိင္ဘူးလား…” စသျဖင့္ အေတြးေပါင္းစုံနဲ႔ အလႈပ္႐ႈပ္သြား ျပန္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ “တကယ္ေစတနာ အမွန္နဲ႔ ေပးၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိတုံ႔ျပန္မႈမ်ိဳးလာလာ ကုိယ့္ေစတနာ မပ်က္ဖုိ႔၊ ကုိယ့္စိတ္မကြက္ဖုိ႔လည္း ႀကိဳးစားသင့္တယ္” ဆုိတဲ့ ေကာက္ခ်က္ခ် အေတြးလည္း ဘုန္းဘုန္းစိတ္ထဲမွာ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ ေပးႏုိင္တဲ့သူေတြ၊ ေပးဖုိ႔ႀကိဳးစားတဲ့သူေတြ ၾကည့္လုိက္ရင္ တစ္ခ်ိဳ႕က ကုိယ္ေပးလုိက္တဲ့ အရာအေပၚမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ေပးေနတာကုိ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေပးၾကတဲ့သူေတြမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က ရယူသူေတြထံက “ဟာ… သူကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ကုိ ေပးႏုိင္တာ၊ ဘယ္လုိကုိ ေပးႏုိင္တာ၊ သိပ္ၿပီး သဒၶါတရားေကာင္းတာ၊ သူလုိလူမ်ိဳးေတာ့ ရွာမွရွား”စတဲ့ ခ်ီးမြန္းသံမ်ားကုိ ေမွ်ာ္လင့္ကာ ၾကားလုိၾကတဲ့သူေတြ ရွိတတ္သလုိ၊ ကုိယ္ေပးတာကုိ ယူထားတဲ့အတြက္ ရယူသူေတြ အေနနဲ႔ ကုိယ့္အေပၚကုိ “အ႐ုိအေသေပးတာ၊ ေလးစားတာ၊ စကားနားေထာင္တာ၊ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္ေစလုိတာ” စတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကလည္း ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေပးသူေတြအေနနဲ႔ သူတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတုိင္း ျဖစ္မလာတဲ့အခါ ေပးလည္းေပးရေသး စိတ္မွာအညစ္အေၾကးလည္း ျဖစ္ရေသးဆုိသလုိ ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ပစၥည္းနဲ႔ကုိယ္ အဆဲခဲရတဲ့ သေဘာမ်ိဳးေပါ့။
အရင္းစစ္ေတာ့ ဒါဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပးသူကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကသလုိ ယူသူကလည္း အလုိက္မသိ ေပးႏုိင္တာထက္ ပုိၿပီးေမွ်ာ္လင့္မိၾကလုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ကား ရယူသူေတြက အမ်ားျဖစ္ေနၿပီး ဘယ္သူ႔ကုိ ဘယ္လုိစိတ္ထားနဲ႔၊ ဘယ္လုိေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ယူပါလုိ႔ ေျပာရမွာ ခက္တဲ့အတြက္ ေပးသူေတြကုိယ္တုိင္ပဲ ကုိယ့္ရဲ႕ေပးကမ္း ေထာက္ပ့ံမႈအေပၚ စိတ္ေစတနာ ျပတ္သားစြာ ေပးကမ္းတတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ကုိယ့္စိတ္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ေပြ႔တစ္ပုိက္နဲ႔ မေပးမိေအာင္ ေလ့က်င့္ဖုိ႔ပဲ လုိပါတယ္။ မေပးခင္က ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ေပးသင့္ေပးထုိက္တာ၊ လုပ္ေပးသင့္ လုပ္ေပးထုိက္တာကုိ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ၿပီး ေပးၿပီးတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေမွ်ာလင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေနာင္တေတြ မရွိရေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါတယ္။
လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဦးတည္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာ က်င့္စဥ္အရ ေျပာရရင္ေတာ့ ေပးကမ္းတဲ့အေပၚမွာ ေလာဘတဏွာ ဦးစီးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ မေပးမိၾကဖုိ႔ပဲ အထူးသတိျပဳရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပးတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူေတြဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လုိပဲ တုံ႔ျပန္လာပါေစ၊ ဘယ္လုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါေစ ကုိယ့္စိတ္ေစတနာမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့၊ သံသရာဝဋ္မွ လြတ္ေျမာက္ရာကုိ ဦးတည္တဲ့၊ လြတ္လြတ္စြန္႔ႀကဲတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေပးႏုိင္ေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မေပးခင္ကတည္းက ေပးသင့္ေပးထုိက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ ေပးသင့္ေပးထုိက္တဲ့ ေနရာစတာေတြကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ကာ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ေပးဖုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္ၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ ဒီအေပၚမွာ ဘာျဖစ္ရပါေစ၊ ဘယ္လုိျဖစ္ရပါေစ စတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခ်က္ေတြ မရွိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒီလုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့ ေပးကမ္းမႈမ်ိဳး ျဖစ္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေပးကမ္းတဲ့အတြက္ ကံတရားရဲ႕ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈက သူ႔အလုပ္ သူလုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆုိလုိတာက ေလာကမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကုိယ္စီရွိၾကရာမွ ပုဂၢိဳလ္အမ်ိဳးမ်ိဳးဆီက၊ အရာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ေတာင့္တေနၾကတဲ့ သတၱဝါေတြဟာ အတၱဆန္တဲ့ ငါစဲြေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တ ေနသမွ် ေမွ်ာ္လင့္မႈဟာ အဆုံးသတ္ၾကမွာ မဟုတ္သလုိ အဲဒီေမွ်ာ္လက္ခ်က္မ်ားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာလည္း စိတ္အစဥ္မွာ အကုသုိလ္တရားမ်ားနဲ႔ ေလးလံထုိင္းမႈိင္း ညစ္ႏြမ္းတတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ တစ္ခုခုကုိ ေပးလုိသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ခုခုကုိ ရယူလုိသူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးလုိရလုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ဉာဏ္နဲ႔ယွဥ္တဲ့ ေပးကမ္းမႈနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခ်က္နည္းတဲ့ ရယူမႈမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းတဲ့ စိတ္ေစတနာ အျပည့္နဲ႔သာ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ ဦးတည္တဲ့ ေပးကမ္းမႈမ်ိဳးနဲ႔ ေမတၱာဓာတ္အျပည့္ပါတဲ့ ရယူမႈမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ၾကရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေပးသူယူသူ ဘယ္သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေပးကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ယူေနသမွ် ေပးသူေရာယူသူပါ စိတ္အစဥ္မွာ အလုိမက်မႈမ်ား ျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ပညာ၊ သတိ၊ ေမတၱာနဲ႔ညႇိကာ ေပးသူကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းကင္းနဲ႔ ေပးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ယူသူကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကုိ ေဘးဖယ္၍ ရရွိလာတဲ့အေပၚမွာ ေက်းဇူးတရား၊ ေမတၱာတရား မ်ားနဲ႔ ရယူႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း အားလုံးေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားရဲ႕ကင္းရာ သံသရာဝဋ္မွ ထြက္ေျမာက္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါေတာ့ေၾကာင္း…
