ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ အမယ္မင္းရယ္…

လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးရက္ေလာက္က ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ေျပာစရာကိစၥေလးေတြ ရွိတာနဲ႔ အြန္လုိင္းကေနခ်ိန္းၿပီး အသုံးျပဳေလ့ မရွိတဲ့ ဂ်ီေထာ့ခ္(Gtalk)ကုိ ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းပဲ “ဟယ္လုိ အစ္ကုိ…၊ အစ္ကုိက ကုိရီးယားကလား…”ဆုိတဲ့ ႏႈတ္ဆက္အေမးနဲ႔ အတူ အြန္းလုိင္းေပၚက ခ်က္တင္းတစ္ခု ၀င္လာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ဘက္က ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွာပါ။ “ကုိရီးယားကေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္၊ အစ္ကုိေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ဘုန္းဘုန္းတစ္ပါးပါ”လုိ႔ ဘုန္းဘုန္းက ျပန္ၿပီး စာျပန္႐ုိက္ေတာ့ “မေနာက္ပါနဲ႔ အစ္ကုိရယ္..” ဆုိၿပီး မယုံဘဲ ဇြတ္အတင္းကုိ အစ္ကုိလုပ္ေနလုိ႔ ဘုန္းဘုန္းမွာ အဲဒီဂ်ီေထာ့ခ္ကေန ျပန္ထြက္လုိက္ရပါတယ္။ ေနာက္မွပဲ ခ်ိန္းထားတဲ့ကိစၥကုိ ဖုန္းနဲ႔ေျပာလုိက္ရပါတယ္။ အဲဒါ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ပါ။ ကုိရီးယားႏုိင္ငံကုဒ္နဲ႔ အြန္လုိင္းေပၚ တက္လာေတာ့ ဘုန္းဘုန္းလုိ႔ ေျပာတာလည္း မယုံဘဲ အစ္ကုိပဲ လုပ္ေနေတာ့ ၾကာရင္ ဘုန္းဘုန္းလည္း အစ္ကုိျဖစ္မွာစုိးတာနဲ႔ အြန္လုိင္းခ်က္တင္း (chatting)ေတြ မ၀င္ျဖစ္တာ အမွန္ပါပဲ။ အဲဒီခ်က္တင္းေရာဂါက အမယ္မင္းေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အေမာင္မင္းတုိ႔ကလည္း စဲြေနၾကတာဆုိေတာ့ အေၾကာနပ္ေနတဲ့ သူေတြကလည္း ဒီခ်က္နဲ႔ပဲ အလုပ္ျဖစ္ေနၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီခ်က္တင္းေၾကာင့္ စံရတဲ့သူေတြ ရွိသလုိ ခံရတဲ့သူေတြကလည္း မနည္းလွပါဘူး။

တစ္ေန႔ကေတာင္ ေက်ာင္းမွာဆြမ္းလာကပ္တဲ့ ဒကာေလးေတြထဲက တစ္ေယာက္နဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္း အေၾကာင္း စကားစပ္ရင္း ေျပာျဖစ္ၾကပါေသးတယ္။ ဒီဒကာေလး ေျပာျပခ်က္အရ သူ႔သူငယ္ခ်င္းဟာ ကုိရီးယားမွာ အလုပ္လုပ္ရာကေန အခုျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္သြားၿပီး နဲနဲခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ သူျမန္မာျပည္ ျပန္မသြားခင္က အြန္လုိင္းခ်က္တင္း၀င္ရင္း ျမန္မာျပည္က ဒကာမတစ္ေယာက္နဲ႔ အြန္လုိင္းမွာ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီး ေနာက္သူက ျမန္မာျပည္ ခဏျပန္တဲ့အခ်ိန္ အြန္လုိင္းမွာ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ အဲဒီဒကာမေလးနဲ႔ လက္ထပ္လုိက္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ထပ္ထားတဲ့ စာခ်ဳပ္စာတမ္းစတာေတြကုိ ဒီဒကာမေလးကပဲ သိမ္းထားပါတယ္။ ဒကာေလးက ျမန္မာျပည္မွာ ခဏေနၿပီး ကုိရီးယားကုိ ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ ကုိရီးယားကုိ ေရာက္လာေတာ့လည္း ျမန္မာျပည္မွာ ရွိခဲ့တဲ့ ဒကာမနဲ႔ အဆက္အသြယ္ မျပတ္လုပ္ကာ အဲဒီဒကာမက စကၤာပူမွာ သြားအလုပ္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ စကၤာပူကုိ အကုန္အက်ခံၿပီး ပုိ႔ေပးျဖစ္တယ္တဲ့။ ပထမတစ္ခါက ရီဂ်က္ထိတဲ့အတြက္ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ပုိ႔ရေတာ့ ပုိက္ဆံေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

သူတုိ႔တုိင္ပင္ထားတာက ဒကာမေလးကုိ စကၤာပူကုိ အရင္ပုိ႔ၿပီး သူလည္းျမန္မာျပည္ျပန္၊ ျမန္မာျပည္ကေန စကၤာပူေရာက္သြားတဲ့ ဒကာမေလးရဲ႕ ေခၚစာနဲ႔အတူ သူလည္းစကၤာပူ လုိက္သြား၊ စကၤာပူမွာ အတူတူ အလုပ္လုပ္ကာ ေနထုိင္ၾကဖုိ႔လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သူလည္း ကုိရီးယားကေန ျမန္မာျပည္ ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ႕က်ေတာ့ သူ႔စိတ္ကူးေတြ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ကုန္တယ္တဲ့။ ဒကာမက စကၤာပူေရာက္ၿပီး သူနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အဆက္အသြယ္ေတြ၊ အကုန္ျဖတ္ၿပီး အစေဖ်ာက္ပစ္လုိက္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ သူ႔ခမ်ာ ကုိရီးယားကလည္း ျပန္ထြက္လုိ႔မရ၊ သူရွာၿပီး ပုိ႔ထားတဲ့ ေငြေၾကးေတြကလည္း သူ႔နဲ႔သူ႔အေဖတုိ႔လုပ္တဲ့ အလုပ္မွာ အလိမ္ခံရ၊ စကၤာပူကုိ ထြက္သြားတဲ့ အြန္လုိင္းခ်စ္သူကလည္း အဆက္အသြယ္ျဖတ္ဆုိေတာ့ အားလုံး ဒုကၡေရာက္သြားၿပီး ေနာက္ဆုံးေတာ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတြနဲ႔အတူ အခုလုိ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားတာလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါက ဒကာေလးတစ္ေယာက္ ေျပာျပတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္း လက္ေတြ႕အျဖစ္အပ်က္ေလး တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါပါပဲ။ အြန္လုိင္းခ်က္တင္းက စခဲ့တဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္စိပ္တစ္ေဒသ ဆုိတာ။ ဘယ္အလုပ္မဆုိ ေကာင္းက်ိဳးရွိသလုိ ဆုိးက်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္တယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမွာ ဒီလုိအြန္လုိင္း ခ်က္တင္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေကာင္းအဆုိးေတြကလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြ ရွိသလုိ ဆုိးတဲ့အခ်က္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ျပည္ပႏုိင္ငံ အသီးသီးမွာ သြားေရာက္ၿပီး အလုပ္ကုိ ႀကိဳးစားပမ္းစား လုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာဒကာေလးေတြဟာ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ မအားလပ္ၾကပါဘူး။ အဲဒီလုိ မအားတဲ့အတြက္ သူ႔တုိ႔မွာ သမီးရည္စားထားဖုိ႔ အခ်ိန္လည္း မရွိၾကပါဘူး။ တျဖည္းျဖည္း အသက္ကလည္း ရလာ၊ ဘ၀က်င္ေဖာ္အတြက္ ကလည္း မရွိေသး၊ ေရႊျပည္ေတာ္ျပန္ဖုိ႔ကလည္း မျဖစ္ေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူရည္းစား ရွာဖုိ႔အတြက္က ဒီအြန္လုိင္းခ်က္တင္းကုိ အသုံးျပဳၿပီး ရွာတာဟာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ေနသလုိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိပဲ တစ္ဘက္မွာရွိတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ အတြက္ကလည္း အမ်ိဳးသမီးတုိ႔သဘာ၀ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ေနရတာ၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အဆင္အလာေတြ ရွိေနတာ စတာေတြေၾကာင့္ သမီးရည္စား ရွာဖုိ႔ဆုိတာ လြတ္လပ္မႈမရွိဘဲ အခုလုိ အြန္လုိင္းခ်က္တင္းကေန တစ္ဆင့္အြန္လုိင္းေပၚမွာ ေတြ႕ၾကဆုံၾက၊ ရင္းႏွီးၾကရာက ခ်စ္သူရည္းစာဘ၀ ေရာက္ၾကရတာေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ ဒီလုိ အြန္လုိင္းကတစ္ဆင့္ ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီး ေနာက္စိတ္တူကုိယ္တူနဲ႔ ဘ၀ကုိ အတူလက္တဲြ တည္ေဆာက္သြား ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိ သူေတြအတြက္ေတာ့ အြန္လုိင္းခ်က္တင္းဆုိတာ ျမားနတ္ေမာင္ပါပဲ။ ဒါမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့ အြန္းလုိင္း ခ်က္တင္းအလုပ္ဟာ ေက်းဇူးမ်ားတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီအြန္လုိင္းခ်က္တင္းကုိ အသုံးခ်ၿပီး လုပ္စားေနၾကတာေတြ ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ဘက္မွာ ရွိေနၾကတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ အင္တာနက္ဆုိင္ေတြမွာ ထုိင္ၿပီး ျပည္ပမွာရွိတဲ့ အေမာင္ေတြနဲ႔ ခ်က္တင္းမွာဆုံၾက၊ ေတြ႕ၾက၊ မိတ္ဆက္ၾကနဲ႔ ေနာက္ဆုံး အြန္လုိင္းခ်စ္သူေတြ အျဖစ္ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီးမွ ျပည္ပမွာ ရွိတဲ့ အေမာင္ေတြဆီကေန အိမ္မွာဘာျဖစ္လုိ႔၊ ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔၊ အေဖကဘာျဖစ္လုိ႔၊ အေမက ဘယ္လုိျဖစ္လုိ႔ စတဲ့အေျပာေတြနဲ႔ လုပ္ႀကံဖန္တီး ေျပာဆုိၿပီး ဘာပုိ႔ေပးဖုိ႔ ညာပုိ႔ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိၾကတာေတြလည္း ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အေမာင္ေယာက္်ားမ်ားကလည္း က႐ုဏာတရား အားႀကီးၾကေတာ့ မာတုဂါမေလးေတြရဲ႕ ေျပာစကားေတြမွာ သနားက႐ုဏာေတြပုိၿပီး ပုိ႔ေပးရတာေတြလည္း မနည္းဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ပစၥည္းဥစၥာ၊ ေငြေၾကးေလးေတြ ပုိ႔ရလုိ႔ ကုန္တာေတြေတာင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အြန္လုိင္းကေန ခ်က္ရတာ အားမရလုိ႔ ဖုန္းနဲ႔ပါ ေျပာျဖစ္ၾကတဲ့အတြက္ ေဆာင္လုိက္ရတဲ့ ဖုန္းေဘ (phone bill) ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ထိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔နဲ႔ သိတဲ့ဒကာေလး တစ္ေယာက္ဆုိ အဲဒီလုိ အြန္လုိင္းက ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒကာမေလးကုိ စဲြလမ္းၿပီး အလုပ္လုပ္ေနရင္းေတာင္ ဖုန္းေတြတဂြမ္ဂြမ္ ဆက္ျဖစ္ေနလုိ႔ အဲဒီလမွာ ဖုန္းေဘရွင္းရတာ သိန္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ က်သြားတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ယုံႏုိင္စရာမရွိေပမယ့္ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာဆုိေတာ့ ေျပာမယုံ ႀကဳံဖူးၾကသူေတြကေတာ့ သိေနၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအဖုိအမဆုိတဲ့ ဓာတ္သေဘာကလည္း စဲြလမ္းတတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ စမိရင္ ျဖတ္ရခက္တတ္ပါတယ္။ အေ၀းမွာ ျဖစ္ေနေပမယ့္ စိတ္ခံစားခ်က္က ရွိေနၾကေတာ့ အြန္းလုိင္းကေန တစ္ဆင့္ေတြ႕ဆုံ၊ ေရးသား၊ ေျပာဆုိ ေနၾကရတာကုိပဲ အရသာတစ္ခုျဖစ္ကာ စဲြလမ္းေနၾကတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈေတြကုိ ေျဖေဖ်ာက္လုိတာက တစ္ေၾကာင္း၊ အေပ်ာ္သေဘာ စမ္းခ်င္ၾကတာက တစ္ေၾကာင္း၊ အလုပ္မရွိ၊ အခ်ိန္ပုိေတြ ရွိေနတာက တစ္ေၾကာင္း စတဲ့စတဲ့ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွာ ရွိေနၾကတဲ့ အေမာင္မင္း၊ အမယ္မင္းေတြဟာ ခ်က္တင္း၀င္ကာ အလုပ္ကုိယ္စီ ရေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းတာေတြရွိသလုိ ဆုိးတာေတြလည္း ရွိတတ္တဲ့အတြက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ အလြန္အကၽြံမျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္အလုပ္မဆုိ အစြန္းေရာက္သြားရင္ ဒုကၡျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာရွိတဲ့အတြက္ အစြန္းမေရာက္ေအာင္ ကုိယ္ကုိယ့္ကုိ သတိျပဳဆင္ျခင္ၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ Globalization ေခတ္ႀကီးမွာ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတာ ေကာင္းေပမယ့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ႐ုိးသားမႈနဲ႔ ႐ုိင္းပင္းမႈ ရွိၾကဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္။ အလိမ္အေကာက္ေတြနဲ႔ ဟန္ေဆာင္လိမ္ညာမႈ မရွိဘဲ စိတ္ေစတနာ ေကာင္းေတြနဲ႔ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းေတြ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ A friend in need is a friend indeed လုိ႔ဆုိသလုိ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းဆုိတာ မရွိအတူ ရွိအတူ သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အဲဒီလုိ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အျပန္အလွန္ ေက်းဇူးျပဳေနၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္ေဒသမွာမဆုိ အသိအကၽြမ္း ရွိေနၾကတာ အေကာင္းဆုံး ျဖစ္ပါတယ္။

ထားပါေတာ့။ ေျပာခ်င္တာက ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံကုိ အေျခခံတဲ့ အြန္းလုိင္းခ်က္တင္း အေၾကာင္းပါ။ အြန္းလုိင္းခ်က္တင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတိျပဳစရာ အခ်က္ေလးေတြပါ။ အေမာင္တုိ႔အမယ္တုိ႔ အြန္လုိင္းခ်က္တင္း ၀င္ၾကတဲ့အခါ ေကာင္းတာေတြရွိသလုိ ဆုိးတာေတြလည္း ရွိတတ္တဲ့အတြက္ အေကာင္းေတြကုိယူၿပီး အဆုိးေတြကုိ မယူမိေအာင္ ဂ႐ုျပဳၾကဖုိ႔ပါ။ အြန္လုိင္းခ်က္တင္း လုပ္တဲ့အခါ တစ္ဘက္သူကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ စုံစမ္းၾကည့္ၾကဖုိ႔ပါ။ အြန္လုိင္းေပၚမွာ ေတြ႕တာေလးေတြနဲ႔ အယုံအၾကည္ မလြန္မိၾကဖုိ႔ပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ အြန္လုိင္းမွာ ေတြ႕ၾကတဲ့သူေတြဟာ အိမ္ေထာင္ရွိသူေတြ ရွိသလုိ၊ မရွိသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ခ်စ္သူရည္စားရွိသူေတြ ရွိသလုိ မရွိသူေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ရွိသူေတြကလည္း မရွိသလုိ လိမ္ညာတတ္ၾကသလုိ ခ်စ္သူရည္စား ရွိထားသူေတြကလည္း မရွိသလုိ လိမ္ညာၿပီး ကုိယ့္ဆီက ရသမွ်ယူစား ခ်ဴစားတတ္တာေတြ ရွိတဲ့အတြက္ အေမာင္တုိ႔အမယ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ခ်က္ရာကေန ရွက္စရာေတြ မျဖစ္ေအာင္ သတိတရားနဲ႔ အသိမမွားၾကဖုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အြန္လုိင္းခ်က္တင္းေတြ အေပၚမွာ အစဲြလမ္းႀကီး စဲြလမ္းေနၾကတဲ့ အေမာင္တုိ႔အမယ္တုိ႔ အေနနဲ႔ စြဲလမ္းရာမွ ေဘးမျဖစ္ၾကေစဖုိ႔၊ ဘာမွတိတိက်က် မသိရေသးတဲ့ တစ္ဖက္သူအေပၚမွာ အယုံအၾကည္ လြယ္ၿပီး အလိမ္အညာေတြေနာက္ ေကာက္ေကာက္မပါမိၾကေစဖုိ႔၊ ကုိယ့္အေနနဲ႔လည္း ခဏတာ သာယာမႈအေပၚမွာ ဘ၀ႏွစ္ခါ မနာမိၾကေစဖုိ႔ စတာစတာေတြအတြက္ ခ်က္လည္းခ်က္ ပ်က္လည္းမပ်က္ေအာင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ ႐ုိးသားမႈနဲ႔အတူ အက်ိဳးမ်ားေအာင္ ျပဳၾကဖုိ႔တုိက္တြန္းရင္း ခ်က္တာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေတာ့တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လုိကိစၥမ်ိဳးမွာမဆုိ အလြန္အကၽြံမျဖစ္ေအာင္ သတိျပဳၾကပါလုိ႔ ေစတနာထား ေမတၱာအားျဖင့္ အသိေပးစကား ပါးလုိက္ရပါေၾကာင္း….။

Read more »

တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း…

လူျဖစ္ေစ ရဟန္းျဖစ္ေစ တစ္ခါတစ္ရံ မိမိတုိ႔၏ တစ္ေန႔တာ အခ်ိန္မ်ားကုိ စာဖတ္ျခင္း၊ စာေရးျခင္း၊ တရားနာျခင္း၊ တရားေဟာျခင္း၊ စာသင္ျခင္း၊ စာခ်ျခင္းမ်ားျဖင့္ ကုန္သြားတတ္သည့္ အခါမ်ား ရွိတတ္၏။ အထူးသျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ေန႔စဥ္ စာသင္စာခ်၊ တရားေဟာ၊ တရားျပ အလုပ္မ်ားျဖင့္ တစ္ေန႔တာ အခ်ိန္မ်ားကုိ ကုန္လြန္ေစတတ္သည္ကုိ သတိျပဳမိ၏။ စာေရးသူလည္း တစ္ခါတစ္ရံ ထုိသုိ႔ ကုန္ဆုံးခဲ့သည့္ အခ်ိန္မ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ ေသခ်ာေတြးၾကည့္လ်င္ ထုိသုိ႔ ဗုဒၶစာေပမ်ားကုိ သင္ၾကားပုိ႔ခ် ေဟာေျပာျပသရင္းျဖင့္ ကုန္ဆုံးသြားသည့္ အခ်ိန္မ်ားသည္ စာေရးသူတုိ႔အတြက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားျဖင့္ ကုန္ဆုံးသြားသည့္ အခ်ိန္မ်ားျဖစ္သျဖင့္ ေကာင္းေသာကုန္ျခင္း၊ တရားသျဖင့္ ကုန္ျခင္း၊ ေကာင္းေသာေနထုိင္ျခင္း၊ တရားသျဖင့္ ေနထုိင္ျခင္းဟု ေတြးႏုိင္ဆုိႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိသူဟု ေျပာလုိက ေျပာႏုိင္မည္ျဖစ္၏။ ဗုဒၶအလုိေတာ္ အားျဖင့္ကား ထုိသုိ႔မဟုတ္။ တရားေဟာ၊ တရားျပ၊ စာသင္စာခ် စသည္မ်ားသည္ တရားေဟာ၊ တရားျပ၊ စာသင္စာခ်ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္၏။ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းဟုကား မဆုိႏုိင္လွေပ။ ဗုဒၶအလုိရွိသည့္ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းမွာ အက်င့္တရားကုိ ဦးစားေပးသည့္ ေနထုိင္ျခင္းမ်ိဳးကုိ ဆုိလုိေပ၏။

တစ္ခါက ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံ ခ်ည္းကပ္၍ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေမးေလွ်ာက္ဖူး၏။

ထုိရဟန္းက
“အရွင္ဘုရား… တရားႏွင့္ေနေလ့ရွိသူ၊ တရားႏွင့္ေနေလ့ရွိသူဟု ဆုိေလ့ရွိပါ၏၊ အဘယ္မွ်ေလာက္ျဖင့္ ရဟန္းသည္ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိသူ ျဖစ္ပါသနည္း ဘုရား” ဟု ေမးေလွ်ာက္၏။

ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က
“ရဟန္း … ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ သုတ္၊ ေဂယ်၊ ေ၀ယ်ာကရဏ၊ ဂါထာ၊ ဥဒါန္း၊ ဣတိ၀ုတ္၊ ဇာတ္၊ အဗၻဳတ၊ ေ၀ဒလႅဟူေသာ တရားကုိသင္ယူ၏၊ ထုိရဟန္းသည္ ထုိတရားေတာ္ကုိ သင္ယူျခင္းျဖင့္ ေန႔ကုိကုန္လြန္ေစ၏၊ တစ္ေယာက္တည္း ကိန္းေအာင္းမႈကုိ စြန္႔လႊတ္၏၊ မိမိအတြင္း သႏၲာန္၌ စိတ္၏ ကိေလသာမွ ၿငိမ္းမႈကုိ မႀကိဳးစား။ ရဟန္း… ဤရဟန္းကုိ သင္ၾကားမႈ ပရိယတၱိမ်ားသူဟုသာ ဆုိအပ္၏၊ တရားႏွင့္ ေန႔ေလ့ရွိသူဟူ၍ကား မဆုိအပ္။

ရဟန္း… ေနာက္တစ္မ်ိဳးကား ရဟန္းသည္ ၾကားနာအပ္ သင္ယူအပ္ၿပီးတုိင္းေသာ တရားကုိ အက်ယ္အားျဖင့္ သူတပါးတုိ႔အား ေဟာ၏၊ ထုိရဟန္းသည္ ထုိတရားကုိ သူတပါးတုိ႔အား သိေစျခင္းျဖင့္ ေန႔ကုိကုန္လြန္ေစ၏၊ တစ္ေယာက္တည္း ကိန္းေအာင္းမႈကုိ စြန္႔လႊတ္၏၊ မိမိ၏ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္၏ကိေလသာမွ ၿငိမ္းမႈကုိ မႀကိဳးစား။ ရဟန္း… ဤရဟန္းကုိ သိေစျခင္း မ်ားသူဟုသာ ဆုိအပ္၏၊ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိသူဟူ၍ကား မဆုိအပ္။

ရဟန္း… ေနာက္တစ္မ်ိဳးကား ရဟန္းသည္ ၾကားနာအပ္ သင္ယူအပ္ၿပီးတုိင္းေသာ တရားကုိ အက်ယ္အားျဖင့္ ရြတ္အံသရဇၥ်ာယ္ျခင္းအားျဖင့္ ေန႔ကုိကုန္လြန္ေစ၏၊ တစ္ေယာက္တည္း ကိန္းေအာင္းမႈကုိ စြန္႔လႊတ္၏၊ မိမိ၏ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္၏ကိေလသာမွ ၿငိမ္းမႈကုိ မႀကိဳးစား။ ရဟန္း.. ဤရဟန္းကုိ ရြတ္အံသရဇၥ်ာယ္ျခင္း မ်ားသူဟုသာ ဆုိအပ္၏၊ တရားႏွင့္ ေန႔ေလ့ရွိသူဟူ၍ကား မဆုိအပ္။

ရဟန္း… ေနာက္တစ္မ်ိဳးကား ရဟန္းသည္ ၾကားနာအပ္ သင္ယူအပ္ၿပီးတုိင္းေသာ တရားကုိ စိတ္ျဖင့္ႀကံ၏၊ သုံးသပ္၏၊ စိတ္ျဖင့္ အဖန္ဖန္႐ႈ၏၊ ထုိရဟန္းသည္ ထုိတရားကုိ ႀကံစည္ျခင္း ၀ိတက္တုိ႔ျဖင့္ ေန႔ကုိ ကုန္လြန္ေစ၏၊ တစ္ေယာက္တည္း ကိန္းေအာင္းမႈကုိ စြန္႔လႊတ္၏၊ မိမိ၏ အတြင္းသႏၲာန္၌ စိတ္၏ကိေလသာမွ ၿငိမ္းမႈကုိ မႀကိဳးစား။ ရဟန္း… ဤရဟန္းကုိ ႀကံစည္ျခင္း၀ိတက္ မ်ားသူဟုသာ ဆုိအပ္၏၊ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိသူဟူ၍ကား မဆုိအပ္။

ရဟန္း … ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ သုတ္၊ ေဂယ်၊ ေ၀ယ်ာကရဏ၊ ဂါထာ၊ ဥဒါန္း၊ ဣတိ၀ုတ္၊ ဇာတ္၊ အဗၻဳတ၊ ေ၀ဒလႅဟူေသာ တရားကုိသင္ယူ၏၊ ထုိရဟန္းသည္ ထုိတရားေတာ္ကုိ သင္ယူျခင္းျဖင့္ ေန႔ကုိမကုန္လြန္ေစ၊ တစ္ေယာက္တည္း ကိန္းေအာင္းမႈကုိ မစြန္႔လႊတ္၊ မိမိအတြင္း သႏၲာန္၌ စိတ္၏ ကိေလသာမွ ၿငိမ္းမႈကုိ ႀကိဳးစား၏။ ရဟန္း… ဤသုိ႔လွ်င္ ရဟန္းသည္ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိသူျဖစ္၏။

ရဟန္း… ဤသုိ႔လွ်င္ ငါသည္ သင္ၾကားျခင္းမ်ားသူကုိ ေဟာၿပီးၿပီ၊ သူတပါးတုိ႔အား သိေစျခင္းမ်ားသူကုိ ေဟာၿပီးၿပီ၊ ရြတ္အံသရဇၥ်ာယ္ျခင္း မ်ားသူကုိ ေဟာၿပီးၿပီ၊ ႀကံစည္ျခင္းမ်ားသူကုိ ေဟာၿပီးၿပီ၊ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိသူကုိ ေဟာၿပီးၿပီ။ ရဟန္း အစီးအပြားကုိ ရွာေလ့ရွိ၍ သနားေစာင့္ေရွာက္တတ္သည့္ ဆရာျဖစ္ေသာ ငါသည္ တပည့္တုိ႔အား သနားေစာင့္ေရွာက္မႈကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ သင္တုိ႔အတြက္ ျပဳဖြယ္ကုိ ငါျပဳၿပီးၿပီ။ ဤသည္တုိ႔ကား သစ္ပင္ရင္းတုိ႔တည္း၊ ဤသည္တုိ႔ကား ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္တုိ႔ပင္တည္း၊ ရဟန္း ကပ္၍႐ႈၾကကုန္ေလာ့၊ မေမ့မေလ်ာ့ၾကကုန္လင့္၊ ေနာက္မွ အားမထုတ္လုိက္ရဟု ေနာင္တပူပန္ျခင္း မျဖစ္ၾကေစကုန္လင့္၊ ဤသည္ကား သင္တုိ႔အား ငါတုိ႔၏ အဆုံးအမပင္တည္း…”
ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဤကား ဓမၼ၀ိဟာရီ သုတ္တြင္ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကား ေတာ္မူသည့္ တရားႏွင့္ေနေလ့ရွိသူ၏ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းအေၾကာင္းပင္ ျဖစ္ပါ၏။

ဤေဒသနာေတာ္အရ ျမတ္ဗုဒၶမိန္႔ေတာ္မူသည့္ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းဟူသည္ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကုိ အခ်ိန္ျပည့္ နာယူမွတ္သား သင္အံပုိ႔ခ် ေဟာေျပာျပသ ေနသည္မ်ားကုိ ဆုိျခင္းမဟုတ္ဘဲ မိမိတုိ႔၏ အတြင္းသႏၲာန္၀ယ္ စိတ္၏ကိေလသာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ႀကိဳးစားေနထုိင္မႈကုိသာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း၊ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိျခင္းဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္ႏုိင္မည္ ျဖစ္၏။ သုတ္၊ ၀ိနည္း၊ အဘိဓမၼာ တရားမ်ားကုိ အေျမာက္အမ်ား သင္ယူေလ့လာ ပုိ႔ခ်ေနျခင္းထက္ မိမိ၏ အတြင္းစိတ္တြင္ ကိေလသာတရားတုိ႔၏ ပူေလာင္လုိက္စားမႈမွ ၿငိမ္းေအးေအာင္ ႀကိဳးစားေနျခင္းကုိသာ တရားႏွင့္ေနေလ့ရွိျခင္းဟု မိန္႔ေတာ္မူလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ အမ်ားႏွင့္ ေရာေရာေႏွာေႏွာ ကိေလသာ ထူေျပာစြာ ေနထုိင္ျခင္းထက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေနထုိင္ကာ ကိေလသာ နည္းပါးေအာင္ က်င့္ႀကံေနထုိင္ျခင္းကုိသာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း၊ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိျခင္းဟု သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ စာတတ္ေပတတ္ က်မ္းဂန္တတ္ကာ စာေပမ်ားႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနသည္ထက္ ကိေလသာကုန္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ရွာေဖြႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနျခင္းကသာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္က်င့္သုံးျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိရင္း ျဖစ္ေပ၏။

မွန္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ စာေရးသူတုိ႔သည္လည္း မိမိကုိယ္ကုိ သတိျပဳမိသည့္ အခါမ်ား ရွိတတ္၏။ ေန႔စဥ္စာေပမ်ားျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ေနသျဖင့္ တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆုံးမႈသည္ ကုသုိလ္အလုပ္မ်ားျဖင့္ ကုန္ဆုံးမႈမ်ားျဖစ္၍ တန္ဘုိးရွိသည့္ ကုန္သြားျခင္းဟု ဆုိႏုိင္ေသာ္လည္း ပုထုဇင္တုိ႔ သဘာ၀အရ မိမိတုိ႔၏ အတြင္းသႏၲာန္တြင္ ရွိေနသည့္ ေလာဘေဒါသ ေမာဟစသည့္ ကိေလသာမ်ားေၾကာင့္ စာသင္ေနရင္း၊ က်မ္းဂန္မ်ားကုိ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေနရင္းပင္ စိတ္အစဥ္တြင္ အကုသုိလ္စိတ္မ်ားက ႀကိဳၾကားႀကိဳၾကား ေပၚလာတတ္သည့္ အခါမ်ား ရွိေနတတ္၏။ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားကုိ မည္မွ်ပင္ ထုံလႊမ္းပြားမ်ားေနေသာ္လည္း အတြင္းစိတ္သႏၲာန္၀ယ္ ကိေလသာ တရားမ်ားက မေလ်ာ့ပါးဘဲ ရွိေနသျဖင့္ အျခားသူမ်ားနည္းတူ ေလာဘတရား၊ ေဒါသတရား၊ ေမာဟတရားမ်ားျဖင့္ ပူေလာင္ေနတတ္သည့္ အခါမ်ားလည္း ရွိတတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ စာတတ္ေပတတ္ က်မ္းဂန္တတ္သည့္ ပညာရွိႀကီးမ်ား၏ ေလာဘႀကီးတတ္သည့္ အျဖစ္၊ ေဒါသအားႀကီးသည့္ အျဖစ္၊ မနာလုိမႈ၊ ၀န္တုိမႈ အားႀကီးသည့္ အျဖစ္ စသည္မ်ားေၾကာင့္ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားျဖင့္ မည္မွ်ပင္ အခ်ိန္ကုန္ေနေသာ္လည္း အတြင္းစိတ္၀ယ္ ကိေလသာတရားမ်ား မေလ်ာ့ပါးလွ်င္ကား စာေပက်မ္းဂန္မ်ားျဖင့္ ထုံလႊမ္းထား႐ုံမွ်ျဖင့္ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း အေတြးမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚမိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶက စာေပက်မ္းဂန္မ်ား ထုံလႊမ္းၿပီး တစ္ေန႔တာ ကုန္လြန္သြားျခင္းသည္ တရားႏွင့္ေနေလ့ရွိျခင္း မဟုတ္ဘဲ မိမိ၏ အတြင္းစိတ္၀ယ္ ကိေလသာမွ ၿငိမ္းေအးေအာင္ အားထုတ္ေနထုိင္ျခင္းသည္သာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေပ၏။

ျမတ္ဗုဒၶအလုိရွိသည္မွာ သင္အံေလ့က်က္မႈမ်ားထက္ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈမ်ားကုိ အလုိရွိေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ သင္အံေလ့လာသျဖင့္ သိရွိလာသည့္ အသိမ်ားသည္ သညာသိသာျဖစ္သျဖင့္ အခ်ိန္မေရြး ေပ်ာက္ပ်က္သြားႏုိင္ၿပီး လက္ေတြ႕က်င့္ႀကံအားထုတ္သျဖင့္ သိရွိလာသည့္ အသိသည္ကား စစ္မွန္သည့္ ပညာဉာဏ္ျဖင့္ သိသည့္ ပညာသိ ျဖစ္သျဖင့္ ေပ်ာက္ပ်က္မႈမရွိသည့္ အမွန္သစၥာအသိ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သညာသိထက္ ပညာသိႏွင့္ သိေစႏုိင္ရန္ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ ဤသေဘာကုိ ဗုဒၶစာေပ တစ္ေနရာတြင္ ျမတ္ဗုဒၶ မိန္႔ေတာ္မူသည့္ ဓမၼစကားက သက္ေသျပေန၏။ ျမတ္ဗုဒၶက “ႏြားရွင္တုိ႔အား ႏြားတုိ႔ကုိ ေရတြက္အပ္ႏွင္း လုိက္ရေသာ ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ႏြားႏုိ႔အရသာကုိ မခံစားလုိက္ရသကဲ့သုိ႔ နိဗၺာန္ေရာက္သည္အထိ အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္စပ္ေသာ ပိဋကတ္သုံးပုံဟူေသာ ဘုရားစကားေတာ္ကုိ မ်ားစြာေဟာေျပာ ေနေသာ္လည္း မက်င့္မႀကံ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့တန္ေနသူသည္ ျပဳထုိက္သည္ကုိ ျပဳသည္မမည္၊ မဂ္ဖုိလ္၏ အရသာကုိ မခံစားရ…” (ဓမၼပဒ၊ ေဒြသဟာယက ဘိကၡဳ၀တၳဳ)ဟု မိန္႔ေတာ္မူထား၏။ ဤစကားျဖင့္ ျမတ္ဗုဒၶအလုိရွိသည့္ သင္အံေလ့က်က္မႈမ်ားထက္ က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈကသာ အဓိကက်ၿပီး စိတ္အစဥ္တြင္ ကိေလသာၿငိမ္းေအာင္ အားထုတ္ေနျခင္းသည္ တရားသျဖင့္ ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရည္ညႊန္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

ဆုိလုိသည္မွာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း၊ တရားႏွင့္ ေနေလ့ရွိျခင္းဟူသည္မွာ သုတ္၀ိနည္း အဘိဓမၼာစသည့္ က်မ္းဂန္မ်ားကုိ ေန႔စဥ္ဖတ္႐ႈေလ့လာ၊ သင္အံပုိ႔ခ်၊ ေဟာေျပာျပသျခင္းမ်ားျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ဆုံးၿပီး ေနထုိင္ျခင္းကုိ ဆုိလုိသည္မဟုတ္ဘဲ မိမိတုိ႔၏ အတြင္းစိတ္သႏၲာန္၀ယ္ ကိေလသာတရားမ်ား တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ့နည္းၿငိမ္းေအးေအာင္ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ျခင္းျဖင့္ တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆုံးသြားျခင္းကုိသာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။ အမ်ားႏွင့္ေရာေႏွာကာ စာသင္စာခ်၊ တရားေဟာ တရားျပ စသည့္အလုပ္မ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္ရင္း အခ်ိန္ကုိ ကုန္ဆုံးသြားၾကသည္ထက္ တစ္ပါးတည္း၊ တစ္ေယာက္တည္းေနကာ မိမိ၏ စိတ္အစဥ္ကုိ ကိေလသာတရားမ်ား၏ ပူေလာင္မႈမွ ၿငိမ္းေအးႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေနထုိင္ရင္း အခ်ိန္ကုိ ကုန္ဆုံးသြားၾကသည္ကသာ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း၊ တရားႏွင့္အညီ ကုန္ဆုံးသြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိေစလုိရင္း ျဖစ္ပါ၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ အခ်ိန္မ်ားကုိ ကုန္လြန္ေစလုိသူမ်ားသည္ သုတ္၀ိနည္း အဘိဓမၼာစသည့္ တရားမ်ားကုိ သင္အံေလ့လာ ပြားမ်ားကာ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း အခ်ိန္မ်ားကုိ ကုန္ဆုံးေနၾကသည္ထက္ မိမိတုိ႔၏ အတြင္းစိတ္၀ယ္ ကိေလသာတရားမ်ား ေလ်ာ့ပါးလာေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ကိေလသာမွ ၿငိမ္းေအာင္အားထုတ္ ေနထုိင္ျခင္းျဖင့္ ေန႔စဥ္အခ်ိန္မ်ားကုိ ကုန္လြန္သြားေစျခင္းကသာ စစ္မွန္သည့္ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ သင္အံေလ့လာ ေဟာေျပာပုိ႔ခ် ေနမႈမ်ားထက္ လက္ေတြ႕က်င့္ႀကံ ႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ေနမႈမ်ားကုိသာ အဓိက ျပဳလုပ္ရင္းျဖင့္သာ မိမိတုိ႔၏ ေန႔စဥ္ေနထုိင္ျခင္းကုိ တရားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ျခင္းမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ပါေၾကာင္း တုိက္တြန္းစကား ပါးလုိက္ရပါသည္။

Read more »

Live Questions and Answers (11)…

မနာပဒါယီ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ ေအာက္ေျခမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ Live Questions and Answers က႑တြင္ ေမးေျဖထားခ်က္ အခ်ိဳ႕ကုိ အမ်ားဖတ္၍ အျမတ္ျဖစ္ေစဖုိ႔္၊ နဲနဲပဲျဖစ္ျဖစ္ အသိပညာ ဗဟုသုတ ရရွိႏုိင္ၾကေစဖုိ႔အတြက္ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

19 Sep 10, 02:30 AM
သဲသဲ
အရွင္ဘုရား... တပည့္ေတာ္မ အေပၚမဟုတ္မမွန္တဲ့ အၾကာင္းတရားေတြနဲ့ စြပ္စြဲျခင္း ခံေနရတယ္ဘုရား။ ေျဖရွင္းလို႔ကလည္း စြပ္စြဲတဲ့သူက mail ကေနတဆင့္ မဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြေရးျပီး တျခားလူေတြဆီ လိုက္ျဖန္႔ျပီး ဂုဏ္သိကၡာ ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္ေနတယ္ဘုရား တပည့္ေတာ္မ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရင္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္မလဲဆိုတာ ရွင္းျပေပးေတာ္မူပါဘုရား။

19 Sep 10, 03:36 PM
မနာပဒါယီ >>> သဲသဲ
အေကာင္းဆုံးကေတာ့ မဟုတ္မတရား စြပ္စဲြလာတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမင္သမွ်၊ ၾကားသမွ် အရာေတြမွာ လုိက္ၿပီးခံစားမေနဘဲ အဲဒီအရာေတြကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသာ သူတုိ႔စြပ္စဲြသလုိ မဟုတ္ဘဲ ေနႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားတာ အေကာင္းဆုံးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေကာင္းအဆုိး ဆုိတဲ့ေလာကဓံဟာ အၿမဲတစ္သမွတ္တည္း မရွိတဲ့အတြက္ ႀကဳံလာတဲ့ အခုိက္အတန္႔မွာ ကုိယ္ဘက္က ဘယ္သူေတြ ဘာပဲေျပာေျပာ ေကာင္းတာေတြနဲ႔ ေနႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အခ်ိန္တန္ရင္ အားလုံးၿပီးသြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆုိးပဲျဖစ္ျဖစ္ ရင္ဆုိင္ခံႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒီလုိစြပ္စဲြလုိ႔ ဒီလုိေျဖရွင္းတယ္ဆုိၿပီး လုိက္ခံစား၊ လုိက္လုပ္ေနရင္ေတာ့ စြပ္စဲြတဲ့သူေတြက ဒါမဟုတ္လဲ ေနာက္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ စြပ္စဲြေနဦးမွာပါပဲ။ အဲဒီလုိ သူတုိ႔က တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳး စြပ္စဲြေနတုိင္းသာ လုိက္ခံစား လုိက္ေျဖရွင္းေနမယ္ဆုိရင္ ၿပီးမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အဓိကကေတာ့ ကုိယ္ကသူတုိ႔ စြပ္စဲြသလုိ မျဖစ္ေအာင္ ေနျပလုိက္ဖုိ႔ပါပဲ။ ေနျပတယ္ဆုိတာထက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္၊ အကုသုိလ္ အျပစ္မျဖစ္ေအာင္ ေနလုိက္တယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ ေလာကဓံကုိ အေကာင္းဆုံး ရင္ဆုိင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္တန္ရင္ ၿပီးသြားမွာျဖစ္တဲ့ အေကာင္းအဆုိး ေလာကဓံ တရားေတြရဲ႕ ႐ုိက္ခတ္မႈမွာ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္က ယုိင္လဲမသြားေစဖုိ႔ ႀကဳံလာသမွ် အေကာင္းအဆုိး အခုိက္အတန္႔ကုိ သတိနဲ႔ရင္ဆုိင္ၿပီး အေကာင္းေတြလုပ္ျခင္းနဲ႔ပဲ ေက်ာ္လႊားၾကည့္ပါလုိ႔ အႀကံျပဳလုိပါတယ္။

21 Sep 10, 04:47 AM
ဘုိကိ
ဆရာေတာ္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ႏုိင္ငံျခားသား ဆရာကုိ ဝုိင္နဲ႔ ကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္။ သုရာေမရယ စာရင္းဝင္ေနလုိ႔ ဒီပစၥည္းနဲ႔ မကန္ေတာ့ခ်င္ေပမယ့္ အဝတ္အစားတုိ႔ ဘာတုိ႔က သူတုိ႔လူမ်ိဳးအတြက္ မလုိအပ္ေၾကာင္း ဝုိင္သာ လက္ေဆာင္ ေပးသင့္ေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းကလဲေျပာ၊ တျခားပစၥည္းလဲ မၾကံတတ္တာနဲ႔ ဝုိင္ပဲ ကန္ေတာ့ခဲ့ရပါတယ္။ အျပစ္ရွိပါသလားဘုရား။

22 Sep 10, 06:09 AM
မနာပဒါယီ >>> ဘုိကိ
အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီလုိေပးတဲ့လက္ေဆာင္ဟာ မေပးလွဴေကာင္းတဲ့ အလွဴငါးမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ (၁) မဇၨဒါန = ေသရည္အရက္ ဘိန္းစတဲ့ ယစ္မ်ိဳးအလွဴ ၊ (၂) သမဇၹဒါန = ဇာတ္၊ ႐ုပ္ေသး၊ အၿငိမ့္စတဲ့ အဆုိအတီးကေခ်သည္ သဘင္အလွဴ၊ (၃) ဣတၳိဒါန = ကာမအမႈအတြက္ အလုိျဖည့္ေစရန္ မိန္းမအလွဴ၊ (၄) ဥသဘဒါန = ႏြားမတုိ႔အလယ္တြင္ ထယ္၀ါခန္႔ျငားတဲ့ ႏြားလား၊ ႏြားသုိးႀကီးတုိ႔ကုိ လႊတ္ေပးတဲ့ အလွဴ၊ (၅) စိတၱကမၼဒါန = ကာမရာဂစိတ္ကုိ ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုရုပ္ စတဲ့ သုခုမအႏုပညာ အလွဴ ဆုိတဲ့ အလွဴထဲမွာ နံပါတ္ (၁) အလွဴမွာ အက်ဳံး၀င္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

23 Sep 10, 02:34 AM
ဘုိကိ
တင္ပါ့ဘုရား။ ဆင္ျခင္ပါ့မယ္။ အရက္ကုိ မိတ္ေဆြကုိ လက္ေဆာင္ေပးတာနဲ႔ ဆရာသမားကုိ ကန္ေတာ့တာေရာ ဘယ္ဟာ ပုိအျပစ္ၾကီးျပီး ဘယ္ဟာပုိ အျပစ္ေပါ့ပါသလဲဘုရား။ တပည့္ေတာ္က ပညာသင္ေပးျခင္းနဲ႔ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအတြက္ ေက်းဇူးတံု႔ျပန္ ကန္ေတာ့လုိစိတ္နဲ႔ ျပဳတာမုိ႔ အျပစ္အၾကီးအေလးကုိ သိလုိပါသည္ဘုရား။ ျမန္မာဆရာေတြကု္ိ ပုဆုိးတုိ႔ ကိတ္မုန္႔တုိ႔နဲ႔ ကန္ေတာ့သလုိမ်ိဳးပါဘုရား...။

23 Sep 10, 02:09 PM
မနာပဒါယီ >>ဘုိကိ
ဘယ္ဟာက ပုိအျပစ္ႀကီးတယ္ဆုိတာကေတာ့ ဒီအရက္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဆုိးက်ိဳးအျပစ္ အကုသုိလ္နဲ႔ ကိေလသာတရားမ်ား ပုိမုိတုိးသြားတဲ့သူကုိ ေပးလွဴတဲ့ အျဖစ္က ပုိအျပစ္ႀကီးတယ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေက်းဇူးတုံ႔ ျပန္လုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ျပဳတဲ့အတြက္ ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္က မေကာင္းတဲ့ သေဘာမဟုတ္လုိ႔ အျပစ္ႀကီးတယ္လုိ႔ မေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ပစၥည္း၀တၳဳက အပ္စပ္တဲ့ ပစၥည္းမဟုတ္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ႐ႈေထာင့္အရ အကုသုိလ္ကုိ အားေပးသလုိ ျဖစ္ေစလုိ႔ အကုသုိလ္ အျပစ္ေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ လုိအပ္လုိ႔ ေဆးအျဖစ္ေပးလွဴတာမ်ိဳးမွာေတာ့ အျပစ္မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲလုိမွမဟုတ္ရင္ ကိေလသာကုိတုိးပြားေစ၊ အကုသုိလ္အျပစ္ကုိ ျဖစ္ပြားေစတဲ့အတြက္ အျပစ္ကေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္။

26 Sep 10, 01:31 AM
သဲသဲ
ေက်းဇူးၾကီးလွပါတယ္ အရွင္ဘုရား။ မေကာင္းၾကံေနတဲ့ သူဆီကို ေမတၱာပို့ခ်င္ရင္ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပို႔ရင္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မလဲဆိုတာ ရွင္းျပေပးေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား..။

26 Sep 10, 03:25 PM
မနာပဒါယီ >>သဲသဲ
ကုိယ့္ကုိမေကာင္းႀကံတဲ့ သူရဲ႕အေပၚမွာ တကယ့္ကုိ အက်ိဳးလုိလားတဲ့ စိတ္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕အသြင္အျပင္ အမူအရာကုိ စိတ္မွာထင္ျမင္ေအာင္ အာ႐ုံျပဳၿပီး ေဘးရန္ကင္းပါေစ၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းကင္းပါေစ၊ ခ်မ္းသာစြာ မိမိခႏၶာ၀န္ကုိ ေဆာင္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ထပ္ခါထပ္ခါ ေမတၱာပြားၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ သဘာ၀အရ ကုိယ့္ကုိမေကာင္းႀကံမွန္း သိေနရဲ႕နဲ႔ သူ႔အေပၚစိတ္ေကာင္းထားၿပီး ေမတၱာပြားဖို႔ဆုိတာ အေတာ္ မလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကုိ ေမတၱာမပြားခင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အရင္ ေဘးရန္ကင္းဖုိ႔၊ ကုိယ္၊ စိတ္ဆင္းရဲ ကင္းဖုိ႔စသျဖင့္ ေမတၱာပြားၿပီး ကုိယ့္စိတ္ေလးက ႏူးညံ့လာတဲ့အခါမွ ကုိယ့္အေပၚမေကာင္းႀကံတဲ့သူကုိ ကုိယ့္လုိသေဘာထားၿပီး သူ႔အေပၚ ေမတၱာပြားၾကည့္မယ္ဆုိ ပုိၿပီးထိေရာက္ႏုိင္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ သူ႔အေပၚဘာအာဃာတမွ မရွိဘဲ တကယ့္ကုိ သူ႔အက်ိဳးလုိလားတဲ့ စိတ္နဲ႔သူ႔ကုိျမင္ေအာင္ အာ႐ုံျပဳၿပီး ပြားၾကည့္ဖုိ႔ပါပဲ။ အဲဒီလုိ စိတ္နဲ႔သာ ထပ္ခါထပ္ခါ ပြားမ်ားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ျဖစ္လာမွာ အမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား