ေမတၱာကမၼ႒ာန္း ပြားမ်ားနည္း (၂)…

ေမတၱာကမၼ႒ာန္း အဆက္...
အေနာဓိသေခၚ ရည္ညြန္းပုိင္းျခားမႈ မရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ (၅)မ်ိဳးက
၁။ သေဗၺသတၱာ - အလုံးစုံေသာ ခႏၶားပါး၌ ၿငိကပ္တြယ္တာျခင္း ရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား
၂။ သေဗၺပါဏာ - အလုံးစုံေသာ ထြက္သက္၀င္သက္ရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား
၃။ သေဗၺဘူတာ - အလုံးစုံေသာ ကံကိေလသာေၾကာင့္ ထင္ရွားျဖစ္ကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား
၄။ သေဗၺပုဂၢလာ - အလုံးစုံေသာ ငရဲက်ေရာက္ျခင္း သေဘာရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား
၅။ သေဗၺအတၱဘာ၀ ပရိယာပႏၷာ - အလုံးစုံေသာ ခႏၶာကုိယ္ အတၱေဘာ၌ အက်ဳံး၀င္ကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား
တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ၾသဓိသေခၚ ရည္ညြန္းပုိင္းျခားထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ (၇) မ်ိဳးက
၁။ သဗၺာ ဣတၳိေယာ - အလုံးစုံေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား
၂။ သေဗၺပုရိသာ - အလုံးစုံေသာ အမ်ိဳးသားမ်ား
၃။ သေဗၺအရိယာ - အလုံးစုံေသာ အရိယာမ်ား
၄။ သေဗၺအနရိယာ - အလုံးစုံေသာ အရိယာမဟုတ္သည့္ ပုထုဇဥ္မ်ား
၅။ သေဗၺေဒ၀ါ - အလုံးစုံေသာ နတ္မ်ား
၆။ သေဗၺမႏုႆာ - အလုံးစုံေသာ လူမ်ား
၇။ သေဗၺ၀ိနိပါတိကာ - အလုံးစုံေသာ အပါယ္ဘုံသား သတၱ၀ါမ်ား
တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကုိ ပြားမ်ားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ေရွးဦးစြာ ပုဂၢိဳလ္အစဥ္ကုိ မိမိမွစၿပီး ေလးမ်ိဳးလုံး ႏုိင္နင္းေအာင္ ေမတၱာစိတ္ညီေအာင္ ပြာမ်ားၿပီးေနာက္မွာ ဒီပုဂၢိဳလ္ (၁၂)မ်ိဳးကုိလည္း အစဥ္အတုိင္း တစ္မ်ိဳးတစ္မ်ိဳးကုိ ေမတၱာပြားနည္း ေလးခ်က္ျဖင့္ စ်ာန္ဆုိက္တဲ့အထိ ပြားမ်ားရပါတယ္။

ပြားမ်ားတဲ့အခါ အရင္ဆုံး မိမိအပါ၀င္ ပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ိဳးကုိ ေမတၱာစိတ္ညီေအာင္ ပြားၿပီးလုိ႔ ပုဂၢိဳလ္အပုိင္းအျခား ကင္းသြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကုိယ္စြမ္းႏုိင္သေလာက္ ေက်ာင္း၀င္းပရိ၀ုဏ္ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္၀င္းပရိ၀ုဏ္ အတြင္းမွာရွိတဲ့ သတၱ၀ါအားလုံးကုိ လွမ္းၿပီးအာ႐ုံယူရပါမယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္အာ႐ုံမွာ ခုနက ကုိယ္ပုိင္းျခားထားတဲ့ နယ္အကန္႔အတြင္းမွာ ရွိတဲ့ သတၱ၀ါအားလုံးကုိ (သတၱ၀ါအားလုံးဆုိရာတြင္ စိတ္အာ႐ုံနဲ႔ အာ႐ုံျပဳႏုိင္သမွ် သတၱ၀ါမ်ားကုိ ဆုိပါတယ္) ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ျမင္ေနေစရပါမယ္။ အဲဒီလုိ ထင္ထင္ရွားရွား ရွိလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ၾသဓိသ၊ အေနာဓိသ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ တစ္မ်ိဳးစီ ပြားမ်ားရပါမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ”အလုံးစုံေသာ ခႏၶားပါး၌ ၿငိကပ္တြယ္တာျခင္း ရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ေဘးရန္ကင္းၾကပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာစြာ မိမိခႏၶာ၀န္ကုိ ရြက္ေဆာင္ႏုိင္ပါေစ” လုိ႔ ေမတၱာ တစ္ခ်က္ခ်င္းကုိ တတိယစ်ာန္ဆုိက္ေအာင္ ပြားမ်ားရပါမယ္။ ပြားနည္းကေတာ့ အထက္က အတုိင္းပါပဲ။ ေဘးရန္ကင္းပါေစလုိ႔ ေမတၱာတစ္ခ်က္ခ်င္းကုိ တည္ၿငိမ္ၿပီး စ်ာန္ဆုိက္တဲ့အထိ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ ၿပီးေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစဆုိတဲ့ ေနာက္တစ္ခ်က္ စသျဖင့္ေပါ့။ ဒီနည္းအတုိင္း ေမတၱာေလးခ်က္လုံးကုိ အ႐ႈခံပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အာ႐ုံယူၿပီး တစ္ခ်က္ခ်င္း ေအာင္ျမင္ေအာင္ ပြားမ်ားရပါမယ္။ ႏုိင္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ အလုံးစုံေသာ ထြက္သက္၀င္သက္ရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား စတဲ့ ေနာက္ပုဂၢိဳလ္တစ္မ်ိဳးစီကုိ ဒီနည္းအတုိင္း ပြားမ်ားရပါမယ္။ ပုဂၢိဳလ္ (၁၂)မ်ိဳးမွာ ေနာက္ဆုံးပုဂၢိဳလ္အထိ ဒီနည္းအတုိင္း ပြားေပးရပါမယ္။

ဒီလုိနည္းနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ ၁၂မ်ိဳးကုိ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ ပြာမ်ားလာႏုိင္ၿပီးဆုိရင္ သတ္မွတ္တဲ့ ပရိ၀ုဏ္ကုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သတ္မွတ္ကာ အဲဒီပရိ၀ုဏ္အတြင္းမွာ ရွိတဲ့သတၱမ်ားကုိ အာ႐ုံယူကာ ပြားမ်ားရပါမယ္။ ေက်ာင္း၊ အိမ္ပရိ၀ုဏ္ကေန ရပ္ကြက္၊ ရြာ၊ ၿမိဳ႕၊ တုိင္း၊ ျပည္နယ္၊ ႏုိင္ငံ၊ တစ္ကမၻာလုံး ေနာက္ စၾက၀ဠာတစ္ခုလုံး၊ ေနာက္ဆုံး (၃၁)ဘုံလုံးမွာ ရွိတဲ့ သတၱ၀ါမ်ားကုိ စြမ္းႏုိင္သမွ် ျမင္ႏုိင္သမွ် ျမင္ေအာင္ စိတ္နဲ႔အာ႐ုံျပဳ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ ဒီနည္းအတုိင္း ေမတၱာဘာ၀နာကုိ ျဖန္႔ၾကက္ပြားမ်ား ရပါမယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ ျဖန္႔ၾကက္ပြားမ်ားရပါမယ္။ အရပ္တစ္မ်က္ႏွာကုိ ပုဂၢဳိလ္ ၁၂မ်ိဳး၊ ပုဂၢိဳလ္တစ္မ်ိဳးမွာ ေမတၱာေလးခ်က္နဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ ဥပမာ “အေရွ႕အရပ္မ်က္ႏွာ၌ ရွိေသာ အလုံးစုံေသာ ခႏၶားပါး၌ ၿငိကပ္တြယ္တာျခင္း ရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ေဘးရန္ကင္းၾကပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာစြာ မိမိခႏၶာ၀န္ကုိ ရြက္ေဆာင္ႏုိင္ပါေစ” စသျဖင့္ေပါ့။ ဒီမွာလည္း ေရွ႕ကအတုိင္း ေမတၱာတစ္ခ်က္ခ်င္း စ်ာန္ဆုိက္ေအာင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပြားမ်ားေပးရပါတယ္။ ဒီတစ္မ်က္ႏွာမွာ ပုဂၢိဳလ္၁၂မ်ိဳးကုိ ကုန္ေအာင္ ေမတၱာတစ္ခ်က္ခ်င္း ေလးခ်က္ပြားမ်ားလုိ႔ ဘာ၀နာကမၼ႒ာန္းဆုိက္ၿပီဆုိရင္ ”အေနာက္အရပ္မ်က္ႏွာ၌ရွိေသာ အလုံးစုံေသာ ခႏၶားပါး၌ ၿငိကပ္တြယ္တာျခင္း ရွိကုန္ေသာ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ေဘးရန္ကင္းၾကပါေစ” စသျဖင့္ ေနာက္တစ္မ်က္ႏွာကုိ အာ႐ုံျပဳ ပြားမ်ားရပါမယ္။ ဒီနည္းအတုိင္း ေတာင္အရပ္၊ ေျမာက္အရပ္၊ အေရွ႕ေတာင္ေထာင့္အရပ္၊ အေနာက္ေတာင္ေထာင့္အရပ္၊ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္အရပ္၊ အေနာက္ေျမာက္ေထာင့္ အရပ္၊ ေအာက္အရပ္၊ အထက္အရပ္တုိ႔ကုိ အာ႐ုံျပဳကာ ေရွးနည္းအတုိင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ပြားမ်ား အားထုတ္ရပါမယ္။

အထက္ပါအတုိင္း ေမတၱာနဲ႔ယွဥ္တဲ့စိတ္နဲ႔ အနႏၲစၾကာ၀ဠာတစ္ခုလုံးကုိ ျပန္ႏွံ႔ပြားမ်ားကာ သတၱ၀ါအားလုံးကုိ မိမိနဲ႔အတူျပဳ၍ သတၱ၀ါအားလုံးအေပၚ ရန္မရွိတဲ့၊ ၿငိဳျငင္ျခင္းမရွိတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ယွဥ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေနႏုိင္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကုိ အစအဆုံး ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ ပြားမ်ားအားထုတ္ေနႏုိင္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေမတၱာကမၼ႒ာန္းဟာ သမထကမၼ႒ာန္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိေလသာကုန္ခမ္း ရဟႏၲာျဖစ္ကာ နိဗၺာန္အထိ မ်က္ေမွာက္မျပဳႏုိင္ေပမယ့္ ပစၥဳပၸန္ဘ၀ခ်မ္းသာမွသည္ ျဗဟၼာဘုံအထိ ေရာက္ေစႏုိင္တဲ့အတြက္ ခုဘ၀လည္းခ်မ္းသာ၊ သံသရာမွာ သုဂတိဘ၀လည္း ေရာက္ေစႏုိင္တဲ့အတြက္ ပြားမ်ားသင့္တဲ့ ကမၼ႒ာန္း တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကမၼ႒ာန္းမွာ အဓိက အေျခခံျဖစ္တဲ့ မိမိ၊ မိမိခ်စ္ရတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ မခ်စ္မမုန္းပုဂၢဳိလ္၊ ရန္သူပုဂၢိဳလ္ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အစဥ္ကုိ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ ေမတၱာပြားႏုိင္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ က်န္တဲ့ေမတၱာပြားနည္းေတြဟာ လြယ္ကူသြားပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အေျခခံ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကုိ ပုိင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပြားမ်ား အားထုတ္ရင္း စၾကာ၀ဠာတစ္ခုလုံးကို ေမတၱာဓာတ္မ်ားနဲ႔ လႊမ္းႏုိင္ေစဖုိ႔ ဒီေမတၱာကမၼ႒ာန္းပြားနည္းကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ ေရးသားတင္ျပ လုိက္ရပါေၾကာင္း…

မွတ္ခ်က္။ ဒီေမတၱာကမၼ႒ာန္း ပြားနည္းကုိ စီေဘာက္စ္တြင္ ေတာင္းဆုိထားတဲ့ moon(ksdh) ရဲ႕ ေတာင္းဆုိခ်က္အရ ဖားေအာင္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ နိဗၺာနဂါမိနီပဋိပဒါက်မ္းကုိ ကုိးကား၍ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကာ ေရသားတင္ျပ လုိက္ပါတယ္။

Read more »

ေမတၱာကမၼ႒ာန္း ပြားမ်ားနည္း (၁)…

ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကို ပြားမ်ားအားထုတ္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဟာ မပြားခင္ သိထားရမွာက (၁) အရင္ဆုံး အစျပဳၿပီး မပြားမ်ားသင့္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ (၂) သီးသန္႔ မပြားမ်ားသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ (၃) လုံး၀ မပြားမ်ားသင့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ သိထားဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ေမတၱာကမၼ႒ာန္း စပြားမ်ားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ
၁။ မခ်စ္မႏွစ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္
၂။ အရမ္းခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္
၃။ မခ်စ္မမုန္း အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္
၄။ ရန္သူပုဂၢိဳလ္
ျဖစ္တဲ့ ဒီပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္ကုိ အရင္ဆုံးစၿပီး မပြားမ်ားသင့္ပါဘူး။ မခ်စ္မႏွစ္သက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္အရာမွာထားၿပီး ပြားမ်ားတဲ့အခါ၊ အလြန္ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မခ်စ္မမုန္း အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ပြားမ်ားတဲ့အခါ၊ အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္ကုိ ေလးစားထုိက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေနရာေတြမွား ထားၿပီး ပြားမ်ားတဲ့အခါ ပင္ပန္းတတ္သလုိ၊ ရန္သူပုဂၢိဳလ္ကုိ အဖန္ဖန္ ပြားမ်ားေနပါကလည္း ေဒါသျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကုိ စၿပီး ပြားမ်ားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဒီပုဂၢိဳလ္ေလးေယာက္ကစၿပီး မပြားသင့္ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။


ေနာက္ လိင္မတူတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကုိလည္း သီးသန္႔ေမတၱာ မပြားသင့္ပါဘူး။ အမ်ိဳးသားက အမ်ိဳးသမီးကုိ သီးသန္႔ေမတၱာပုိ႔တာ၊ အမ်ိဳးသမီးက အမ်ိဳးသားကုိ သီးသန္႔ေမတၱာပုိ႔တာ အခ်ိန္ၾကာလာပါက ကာမရာဂျဖစ္တတ္တဲ့အတြက္ လိင္မတူတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကုိ သီးသန္႔မပြားသင့္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမတၱာစ်ာန္ကုိ ရရွိၿပီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ သဗၺာဣတၳိေယာ- အမ်ိဳးသမီးမ်ားအားလုံ၊ သေဗၺပုရိသာ- အမ်ိဳးးသားအားလုံး စသည္ျဖင့္ ပြားမ်ားႏုိင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေသသြားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကုိ အာ႐ုံျပဳ၍လည္း ေမတၱာ မပြားရပါဘူး။ ေသတဲ့သူကုိ အာ႐ုံျပဳ ပြားမ်ားျခင္းအားျဖင့္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမႈ မရွိတဲ့အျပင္ ေမတၱာစ်ာန္လည္း မရႏုိင္တဲ့အတြက္ ေသသူကုိ လုံး၀ေမတၱာမပြားရဟု ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ စ်ာန္ဆုိလုိ႔ ေကာင္းကင္ပ်ံႏုိင္တဲ့ စ်ာန္မ်ိဳးလုိ႔ မေတြးမိပါေစနဲ႔။ ဒီေနရာမွာ ေျပာတဲ့စ်ာန္ဆုိတာ ၀ိတက္၊ ၀ိစာရ၊ ပီတ၊ သုခစတဲ့ စ်ာန္အဂၤါမ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံေနတာကုိ ေျပာတာပါ။

ေဖာ္ျပပါ ပုဂၢိဳလ္ (၆) ေယာက္ဟာ ပြားနည္းမက် အစဥ္မက်ပါက ေမတၱာဘာ၀နာကုိ ပ်က္ဆီးေစတတ္၊ ဖ်က္ဆီးတတ္တဲ့အတြက္ ေရွ႕ေလးေယာက္ကုိ အရင္ဆုံး စတင္မပြားမ်ားမိၾကရန္၊ လိင္တူပုဂၢိဳလ္ကုိ သီးသန္႔ မပြားမိၾကရန္ႏွင့္ ေသသူကုိ လုံး၀ေမတၱာမပြားၾကရန္ အထူးသတိျပဳသင့္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီးပါက ေမတၱာပြားမ်ားရမယ့္ အစဥ္အတုိင္း ပြားမ်ားရပါမယ္။ ေမတၱာပြားရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္အစဥ္ကေတာ့
၁။ မိမိကုိယ္
၂။ မိမိခ်စ္ခင္ေလးစား္ျမတ္ႏုိးအပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္
၃။ မခ်စ္မမုန္း အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္
၄။ ရန္သူပုဂၢိဳလ္
တုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာကမၼ႒ာန္း စတင္ပြားမ်ားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဒီအစဥ္အတုိင္း မိမိကုိယ္ကုိ မိမိအရင္စတင္ၿပီး ေမတၱာပြားမ်ားရပါမယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ မိမိကုိယ္ကုိ အရင္ပြားမ်ားရန္ လုိသလဲဆုိေတာ့ မိမိနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး မိမိရဲ႕ စီးပြားခ်မ္းသာကုိ မိမိ လုိလားေတာင့္တသလုိ အျခားေသာ သတၱ၀ါတုိ႔ရဲ႕ ခ်မ္းသာေရးကုိ လုိလားေတာင့္တကာ မညွင္းဆဲေစလုိတဲ့ အတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အရင္ဆုံး အခ်ိန္အနည္းငယ္ယူ၍ ေမတၱာပြားမ်ားရပါတယ္။ “ငါသည္ ေဘးရန္ကင္းပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ၊ ခ်မ္းသာစြာ မိမိ၏ခႏၶာ၀န္ကုိ ရြတ္ေဆာင္ႏုိင္ပါေစ”လုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အာ႐ုံျပဳကာ ေမတၱာပြားေပးရပါတယ္။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ပြားမ်ားၿပီးေနာက္ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ စိတ္ဓာတ္ေလးေတြ ႏူးည့ံေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာ၊ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားမ်ား စြမ္းအားၾကီးမားလာတဲ့အခါ တစ္ျခားသတၱ၀ါမ်ားကုိ ေျပာင္းၿပီး ေမတၱာပြားရပါတယ္။

ဒီလုိပြားတဲ့အခါ အထက္ေဖာ္ျပပါ အစဥ္အတုိင္း ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ခ်စ္ခင္ေလစား ျမတ္ႏုိးရတဲ့ လိင္တူပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးဦးကုိ လွမ္းၿပီးအာ႐ုံျပဳကာ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ထုိင္ေနတဲ့ပုံ၊ ရပ္ေနတဲ့ပုံ စတဲ့ ကုိယ္အႏွစ္သက္္ဆုံး စိတ္အခ်မ္းသာဆုံးပုံကုိ ေရြးခ်ယ္ကာ စိတ္နဲ႔လွမ္းၿပီး အာ႐ုံယူရပါမယ္။ ကုိယ္နဲ႔ေလးေတာင္ခန္႔ ငါးေတာင္ခန္႔မွာ တည္ရွိေနေအာင္ အာ႐ုံယူၾကည့္ပါ။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ကုိ စိတ္အာ႐ုံထဲမွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အာရုံယူႏုိင္တဲ့အခါမွာ “ဤသူသည္ ေဘးရန္ကင္းပါေစ၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ၊ ခ်မ္းသာစြာ မိမိခႏၶာ၀န္ကုိ ရြတ္ေဆာင္ႏုိင္ပါေစ” ဟု ဒီေလးခ်က္လုံးကုိ သုံးေလးငါးေခါက္ေလာက္ ပြားၾကည့္ေပးပါ။ အဲဒီေနာက္မွ ဒီေလးမ်ိဳးထဲက တစ္မ်ိဳးစီကုိ စ်ာန္ဆုိက္တဲ့အထိ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ တစ္မ်ိဳးစီပြားတယ္ဆုိရာမွာ သေဘာကေတာ့ “ဤသူသည္ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ”ဟု ေမတၱာပြားတဲ့အခါ သူ႔ရဲ႕စိတ္ဆင္းရဲျခင္းကင္းၿပီး ၿပဳံးရႊင္ေနတဲ့ပုံကုိ အာ႐ုံယူကာ စိတ္ပါလက္ပါ “ဤသူသည္ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ… စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစ…” ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ ေမတၱာပြားရပါမယ္။ သူ၏ပုံမွာ ဘာ၀နာစိတ္ဟာ အလြန္ၿငိမ္သက္စြာ ကပ္ၿပီးတည္လာပါက ပထမစ်ာန္၊ ဒုတိယစ်ာန္၊ တတိယစ်ာန္ဆုိက္ေအာင္ ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ စ်ာန္ဆုိက္ေအာင္ ပြားတယ္ဆုိတာ ပြားရင္းနဲ႔ စ်ာန္အဂၤါေတြျဖစ္တဲ့ ၀ိတက္ (နိမိတ္အာ႐ုံအေပၚ စိတ္ကုိေရွး႐ႈတင္ျခင္း သေဘာ)၊ ၀ိစာရ (နိမိတ္အာ႐ုံကုိ ထပ္ကာထပ္ကာ သုံးသပ္ဆင္ျခင္ျခင္းသေဘာ)၊ ပီတိ (နိမိတ္အာ႐ုံကုိ ႏွစ္သက္ျခင္း ပီတိသေဘာ)၊ သုခ (အာ႐ုံရဲ႕ အရသာကုိ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ခံစားျခင္းသေဘာ)၊ ဧကဂၢတာ (အာ႐ုံတစ္ခုတည္းအေပၚမွာ စိတ္က်ေရာက္တည္ၿငိမ္ေနျခင္း သေဘာ) လုိ႔ ေခၚတဲ့ သေဘာလကၡဏာမ်ား ထင္ရွားလာတာကုိ ေျပာတာပါ။ ဒီသေဘာလကၡဏာေတြကုိ ဆင္ျခင္သိရွိၿပီး သေဘာလကၡဏာမ်ားအလုိက္ ပထမစ်ာန္၊ ဒုတိယစ်ာန္၊ တတိယစ်ာန္ဟု အဆင့္ဆင့္ ဆုိက္ေရာက္တဲ့အထိ ပြားမ်ားမႈကုိ ဆုိပါတယ္။ အဲဒီလုိ တစ္ခ်က္တည္းကုိ တတိယစ်ာန္ဆုိက္တဲ့အထိ ပြားမ်ားၿပီးပါက က်န္တဲ့အခ်က္ေတြကုိလည္း အစဥ္အတုိင္း တတိယစ်ာန္ဆုိက္တဲ့ အထိပြားေပးရပါမယ္။ အဲဒီလုိ ပြားတဲ့အခါမွာ “ေဘးရန္ကင္းပါေစလုိ႔ ပြားတဲ့အခါ ေဘးရန္ကင္းေနတဲ့ပုံ၊ စိတ္ဆင္းရျခင္း ကင္းပါေစလုိ႔ ပြားတဲ့အခါ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းေနတဲ့ပုံ၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းပါေစလုိ႔ ပြားတဲ့အခါ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းေနတ့ဲပုံ၊ ခ်မ္းသာစြာ မိမိခႏၶာ၀န္ကုိ ရြက္ေဆာင္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ပြားတဲ့အခါ ခ်မ္းသာစြာ ခႏၶာ၀န္ကုိ ရြက္ေဆာင္ေနတဲ့ပုံမ်ား ေပၚေနေအာင္ အာ႐ုံျပဳ ပြားမ်ားေပးရပါတယ္။

ဒီနည္းအတုိင္း ခ်စ္ခင္ေလးစား ျမတ္ႏုိးရတဲ့ လိင္တူပုဂၢိဳလ္ (၁၀)ေယာက္ေလာက္ကုိ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ အရွိန္ယူကာ ပြားမ်ားၾကည့္ေပးပါ။ ဒီလုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့ပုဂၢဳိလ္ေတြ အေပၚ ေမတၱာပြားမႈ ေအာင္ျမင္လာတဲ့အခါ မခ်စ္မမုန္း အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္ကုိ အထက္ပါနည္းအတုိင္း အလားတူ ပြားမ်ားေပးရပါတယ္။ (၁၀) ေယာက္ေလာက္အထိေပါ့။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ရန္သူပုဂၢဳိလ္ကုိ အထက္ပါနည္းအတုိင္း အစဥ္လုိက္ တတိယစ်ာန္ဆုိက္ေအာင္ ပြားမ်ားရပါတယ္။ ဒီအ႐ႈခံ၊ အာ႐ုံခံ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ အားလုံး လိင္တူပုဂၢဳိလ္မ်ားပဲ ျဖစ္ရပါမယ္။ ဒီလုိ ပုဂၢိဳလ္အစဥ္လုိက္ကုိ ေမတၱာကမၼ႒ာန္း ႏုိင္ေအာင္ ပြားမ်ားႏုိင္လွ်င္ မိမိ၊ မိမိကခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးတဲ့ ပုဂၢဳိလ္၊ မခ်စ္မမုန္း အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္၊ ရန္သူပုဂၢိဳလ္ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေလးဦးအေပၚ ထားတဲ့့ေမတၱာဟာ တစ္သီးတစ္ျခားစီ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒီပုဂၢဳိလ္ေလးဦးအေပၚ ေမတၱာစိတ္ကုိ ညီမွ်ေအာင္ ျပဳက်င့္ႏုိင္တဲ့အထိ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကုိ စီးျဖန္းရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ မိမိကုိယ္ကုိ အာ႐ုံျပဳပြားမ်ားတာဟာ စ်ာန္သုိ႔မေရာက္ႏုိင္ေပမယ့္ ပုဂၢဳိလ္ေလးမ်ိဳး ေမတၱာတစ္သားတည္း တစ္ညီတည္းျဖစ္ေအာင္ သီးသန္႔ထည့္ ပြားမ်ားျခင္းျဖစ္ၿပီး ပုဂၢိဳလ္အပုိင္းအျခားကုိ ပယ္ဖ်က္ႏုိင္ေအာင္ ပြားမ်ားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေမတၱာကမၼ႒ာန္း ပြားမ်ာတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ မိမိကုိယ္၊ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္၊ ရန္သူပုဂၢိဳလ္လုိ႔ေခၚတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အစဥ္ကုိ မိမိကုိယ္ကစၿပီး အရွိန္ရေအာင္ အခ်ိန္ယူပြားမ်ား၊ အဲဒီေနာက္ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ အဲဒီေနာက္ အလယ္အလတ္ပုဂၢိဳလ္၊ ေနာက္ဆုံး ရန္သူပုဂၢိဳလ္ဆုိတဲ့ အစဥ္အတုိင္း တစ္ဦးခ်င္းအာ႐ုံယူကာ ပြားမ်ားမႈကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ရပါမယ္။ သမာဓိအားေကာင္းၿပီး စ်ာန္အဂၤါမ်ား ထင္ရွားလာကာ တတိယစ်ာန္ ဆုိက္တဲ့အထိ တစ္ခ်က္ခ်င္း၊ တစ္ဦးခ်င္း ပြားမ်ားေပးရပါမယ္။ အဲဒီလုိ ပြားမ်ားဖန္မ်ားတဲ့အတြက္ သမာဓိစ်ာန္ ထင္ရွားျဖစ္လာ၊ တစ္သမွတ္တည္း တည္လာပါက ေမတၱာစိတ္ဟာလည္း ဒီပုဂၢိဳလ္ေလးမ်ိဳးအေပၚ ကြဲျပားျခားနားမႈ မရွိေတာ့ဘဲ တစ္ေျပးညီတည္း ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီနည္းအတုိင္း ညီမွ်ေသာ ေမတၱာစိတ္၊ ညီမွ်ေသာ ေမတၱာစ်ာန္ကုိ ရေအာင္ ပြားမ်ားႏုိင္ခဲ့ပါက သီမာသေမၻဒေခၚ ပုဂၢိဳလ္အပုိင္း အျခားကုိ ၿဖိဳခဲြဖ်က္ဆီးႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂၢဳိလ္အစဲြမရွိ ေမတၱာစိတ္ တစ္ခုတည္းသာ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီအစဥ္ဟာ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကုိ စၿပီးပြားမ်ားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ ပြားမ်ားရမယ့္ ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအဆင့္ကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ ပြားမ်ားႏုိင္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အေနာဓိသ ဖရဏေမတၱာေခၚ ရည္ညြန္းပုိင္းျခားျခင္း မရွိဘဲ ျပန္႔ႏွံ႔ေစတဲ့ ေမတၱာ၊ ၾသဓိသ ဖရဏေမတၱာေခၚ ရည္ညြန္းပုိင္းျခား ျပန္႔ႏွံ႕ေစတဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ဒိသာဖရဏ ေမတၱာေခၚ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာတုိ႔၌ ျပန္႔ႏွံ႔ေစတဲ့ ေမတၱာတုိ႔ကုိ ပြားမ်ားရပါမယ္။ ဒီေမတၱာေတြကုိ မပြားမ်ားခင္ အေနာဓိသ(၅)မ်ိဳး၊ ၾသဓိသ(၇)မ်ိဳးျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ (၁၂)မ်ိဳးကုိ သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။

အပုိင္း (၂) တြင္ ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္....

Read more »

လူ႔စိတ္၊ လူ႔သေဘာ…

လူ၏အႀကိဳက္၊ ဆယ္ခါလုိက္လည္း
မလုိက္တစ္ခါ၊ ရွိခဲ့ပါမူ
ႀကီးစြာရန္သူ၊ စဲြမွတ္ယူ၏။


ငယ္ငယ္ကတည္းက ရထားသည့္ ဆုံးမစကားေလး ျဖစ္ပါ၏။ မိမိက အစဥ္ေကာင္းခဲ့ေသာ္လည္း အေၾကာင္းမညီညြတ္သျဖင့္ တစ္ခါမလုိက္ေလ်ာမိသည့္အခါ၊ ထုိမလိုက္ေလ်ာခဲ့မႈေၾကာင့္ ယခင္ေကာင္းခဲ့သည္ မ်ားကုိပါေမ့ၿပီး အျပစ္ေျပာခံ အကဲ့ရဲ႕ခံရသည္မ်ားႏွင့္ ႀကဳံရသည့္အခါ အထက္ပါ ဆုံးမစကားေလးကုိ ရြတ္ကာ မိမိကုိယ္ကုိမိမိ ျပန္လည္ဆုံးမေနျဖစ္၏။ ထုိ႔အတူ မိမိႏွင့္ နီးစပ္ရာမ်ားကုိလည္း ထုိဆုံးမစကားေလးကုိ ရြတ္ဆုိကာ “လူ႔ရဲ႕စိတ္၊ လူ႔ရဲ႕သေဘာဟာ ဒီလုိပဲရွိတတ္တယ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေကာင္းခဲ့ေကာင္းခဲ့ သူ႔အလုိအတုိင္း တစ္ခါေလာက္ မလုိက္ေလ်ာလုိက္ရင္ အကုန္အဆုိးျဖစ္ကုန္တာပဲ“ဟု ဆုံးမေပးေနမိ၏။


မွန္၏။ ေလာကတြင္ အေပါင္းသင္းရ အခက္ဆုံး သတၱ၀ါကား လူဟူေသာ သတၱ၀ါပင္ျဖစ္၏။ လူသည္ အသိပညာ ရွိသည္ႏွင့္အမွ် ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲမႈလည္း အားႀကီး၏။ လူသည္ အတၱႀကီးသည္ႏွင့္အမွ် တစ္ကုိယ္ေကာင္း ဆန္သူလည္း ျဖစ္၏။ လူသည္ သူတပါးကုိ ခ်ီးမြန္းေပးရန္ ၀န္ေလးေသာ္လည္း ကဲ့ရဲ႕ဖုိ႔ရန္ကား အလြန္အားေကာင္း၏။ လူသည္ သူတစ္ပါးအေပၚ ၀မ္းေျမာက္ေပးသည့္ မုဒိတာတရား ေခါင္းပါးေသာ္လည္း မနာလုိသည့္ ဣႆာတရားကား အလြန္အားၾကီးလွ၏။ လူသည္ သူတစ္ပါးအေပၚ အေကာင္းျမင္ေပးရန္ ခက္ေသာ္လည္း အဆုိးျမင္ရန္ကား ျမန္လြန္းလွ၏။ လူသည္ သူတစ္ပါး၏ အျပစ္ကုိေျပာရန္ အလြန္ျမင္တတ္ေသာ္လည္း မိမိ၏ အျပစ္ကုိ ၀န္ခံရန္ကား အလြန္ခက္ခဲတတ္၏။ လူ၏ ပါးစပ္သည္ အေကာင္းေျပာရန္ ခက္ေသာ္လည္း အဆုိးေျပာရန္ကား လြယ္လြန္းလွ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူသည္ ေလာကတြင္ အဆင့္အျမင့္ဆုံး သတၱ၀ါျဖစ္ေသာ္လည္း လူစိတ္ေပ်ာက္သည့္အခါတြင္ကား အယုတ္မာဆုံး၊ အနိမ့္က်ဆုံးသတၱ၀ါဟု ဆုိၾကျခင္းျဖစ္၏။

လူ႔ေလာကတြင္ ေနၾကသည့္သူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စ႐ုိက္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည့္ လူမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ ေနၾကရမည္သာ ျဖစ္၏။ ထုိအမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ လူမ်ားအတြင္း၌ မိမိအတြက္သာၾကည့္ၿပီး အျခားသူမ်ားအတြက္ မစဥ္းစားသည့္ သူမ်ားရွိ၏။ မိမိအလုိရွိသည္ကုိသာ ရေအာင္ယူတတ္ၿပီး တစ္ဖက္သူအေပၚ စဥ္းစားေပးျခင္း မရွိေသာသူမ်ား ရွိ၏။ ထုိသုိ႔သေဘာရွိေသာ သူမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရသည့္ သူမ်ားသည္လည္း အလြန္အခက္ ႀကဳံရတတ္၏။ မကင္းရာ မကင္းေၾကာင္းျဖစ္သျဖင့္ ႀကိဳးစားေပါင္းသင္း ေနရေသာ္လည္း စိတ္ပါလက္ပါ မရွိလွေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ မိမိအေၾကာင္းႏွင့္မိမိ ထုိသူတုိ႔ အလုိရွိသည္မ်ားကုိ မလုိက္ေလ်ာမိတတ္ဘဲ ရွိတတ္၏။ ထုိအခါ အၿမဲရယူေနက်ျဖစ္သည့္ အရာကုိ မရသည့္အခါ ယခင္ယခင္မ်ားက လုိက္ေလ်ာခဲ့မႈမ်ားကုိ ေမ့ေပ်ာက္ကာ တစ္ခါတစ္ရံ မလုိက္ေလ်ာမိသျဖင့္ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံျခင္းကုိ ခံရတတ္သည္မ်ားလည္း ရွိ၏။ ထုိသုိ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္လုိက္ေလ်ာခဲ့စဥ္က မည္သည့္ျပႆနာမွ် မျဖစ္ဘဲ တစ္ခါမလုိက္ေလ်ာမိသျဖင့္ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံခံရ၊ အထင္ေသးခဲ့ရသည့္ သူမ်ားရွိသျဖင့္ ပညာရွိမ်ားက “လူ႔အလုိနတ္မလုိက္ႏုိင္”ဟု ဆုိၾကျခင္းျဖစ္၏။ လူ၏အႀကိဳက္ကုိ မည္မွ်ပင္လုိက္ေနေသာ္လည္း အလုိျပည့္သည္ဟူ၍ မရွိတတ္ေၾကာင္း သတိေပးေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ မိမိက မည္မွ်ပင္ အႀကိဳက္လုိက္ေပးေသာ္လည္း တစ္ခါတစ္ရံ မိမိအေၾကာင္းႏွင့္မိမိ မလုိက္ေလ်ာႏုိင္သည့္အခါ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံခံရတတ္သျဖင့္ အမ်ားအႀကိဳက္ လုိက္တတ္သည့္သူမ်ား သတိထားသင့္ေၾကာင္း ဆုံးမေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။

မွန္၏။ လူ၏အႀကိဳက္ဟူသည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မတူညီၾကသျဖင့္ ေတြ႕သမွ်လူမ်ား၏ အႀကိဳက္ကုိလုိက္ၿပီး ေနထုိင္ဆက္ဆံ ေနရလွ်င္ ဆုံးႏုိင္မည္ မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ထုိသုိ႔ အႀကိဳက္ကုိလုိက္ၿပီး ေနေပးေသာ္လည္း လူဟူသည္ အၿမဲေျပာင္းလဲေနတတ္သျဖင့္ မေန႔ကပုံစံမ်ိဳးႏွင့္ ယေန႔ပုံစံမ်ိဳး မတူလွ်င္ပင္ တစ္မ်ိဳးျမင္တတ္သည့္ သေဘာရွိ၏။ မိမိက ပံုမွန္ဆက္ဆံ ေနထုိင္ေပးေနေသာ္လည္း တစ္ဘက္သူမွာ အလုိမက် ျဖစ္ေနတတ္သည္လည္း ရွိ၏။ ေသခ်ာသည္မွာ လူသည္ မလုိတစ္မ်ိဳး လုိတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနသည့္ သတၱ၀ါသာ ျဖစ္၏။ သေဘာက်ေက်နပ္ေနလွ်င္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ အေကာင္းျမင္ေနတတ္ၿပီး၊ အလုိမရွိေတာ့လွ်င္ကား အေသးအဖဲြ႕ကအစ အျပစ္ျမင္ကာ ပုံႀကီးခ်ဲ႕တတ္၏။ မိမိႏွင့္ အဆင္ေျပေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ခ်ီးမြန္းေထာမနာျပဳၿပီး အဆင္မေျပသည့္ အခ်ိန္တြင္ကား ငယ္က်ိဳးငယ္နာမွအစ ေဖာ္ထုတ္ကာ သြားပုတ္ေလလြင့္ ေျပာေလ့ရွိတတ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကတြင္ ဆက္ဆံေပါင္းသင္း၍ အခက္ဆုံး သတၱ၀ါကား လူဟုဆုိၾကျခင္းျဖစ္၏။

စာေရးသူႏွင့္ သိသည့္ ဒကာေလးတစ္ဦးရွိ၏။ ထုိဒကာေလးလည္း အလားတူ အျဖစ္မ်ိဳးႏွင့္ ႀကဳံရသျဖင့္ စာေရးသူထံ ရင္ဖြင့္ေျပာဆုိဖူး၏။ ယခင္က သူႏွင့္အတူ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့ဖူးေသာ သူတစ္ေယာက္က တစ္စုံတစ္ခုေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အခန္႔မသင့္ျဖစ္ကာ မေခၚမေျပာ ရွိေနခ်ိန္ သူ႔ကြယ္ရာတြင္ သူ႔မေကာင္းေၾကာင္းမ်ားကုိ ေလွ်ာက္ေျပာေလ့ရွိေၾကာင္း၊ မဟုတ္မမွန္ တစ္ဘက္သတ္ အပုတ္ခ်ေျပာေနသျဖင့္ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္သူမ်ားၾကားတြင္ သူသာမေကာင္းျဖစ္ရေၾကာင္း၊ သုိ႔ျဖစ္၍ ဒကာေလးက သူလည္းျပန္လည္တုံ႔ျပန္ၿပီး ေျပာဆုိလုိက္လွ်င္္ ေကာင္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း စာေရးသူကုိ ဖြင့္ဟတုိင္ပင္ဖူး၏။ စာေရးသူက မလုပ္ရန္သာ ျပန္ေျပာလုိက္၏။ “ျပန္လည္တုံ႔ျပန္ျခင္းအားျဖင့္ ကုိယ္လည္းသူႏွင့္ မထူးသည့္ ပုံစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားတတ္ေၾကာင္း၊ အခ်ိန္တန္လွ်င္ သူ႔အလုိလုိ ၿပီးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တုံ႔ျပန္ျခင္းအားျဖင့္ သံသရာ ရွည္႐ုံသာရွိေၾကာင္း၊ သူဘာေျပာေျပာ သူေျပာသမွ် စကားမ်ားကုိ လုိက္ၿပီးမခံစားမိဖုိ႔လုိေၾကာင္း၊ အခ်ိန္တန္လွ်င္ သူသည္ဤကဲ့သုိ႔ေသာ လူစားမ်ိဳးျဖစ္သည္ကုိ အေျပာခံရသည့္သူမ်ား ကုိယ္တုိင္သိရွိလာသည့္အခါ သြားပုတ္ေလလြင့္ ေျပာတတ္သည့္သူ႔ကုိ အမ်ားက ေရွာင္ဖယ္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး ကုိယ့္အေပၚလည္း အျမင္ၾကည္လင္သြားၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဓိကကေတာ့ ယခုအခ်ိန္တြင္ ထုိသုိ႔ေသာ သြားပုတ္ေလလြင့္ အပုတ္ခ်ေျပာဆုိမႈမ်ားကုိ ေခါင္းထဲတြင္ ထည့္မထားဘဲ၊ သူႏွင့္ ထိပ္တုိင္မေတြ႕ေအာင္ ေနလုိက္ျခင္းကသာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္ အႀကံျပဳျဖစ္လုိက္၏။

စင္စစ္ ထုိသုိ႔ေသာ အေျခအေနမ်ားသည္ လူ႔ေလာကတြင္ အမ်ားအျပားရွိ၏။။ မိမိတစ္ဦးတည္းမဟုတ္။ မိမိက့ဲသုိ႔ပင္ အလားတူ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိး ႀကဳံေတြ႕သူမ်ား အမ်ားအျပားရွိ၏။ မိမိႏွင့္ အဆင္ေျပေနခ်ိန္တြင္ အစစအရာရာ အေကာင္းခ်ည္းျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း အဆင္မေျပသည့္ အခ်ိန္တြင္ကား အဆုိးခ်ည္းသာ ျဖစ္ေနတတ္၏။ ဤသည္မွာ လူ၏သေဘာပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔သုိ႔ အဆင္ေျပခ်ိန္ အေကာင္းေျပာၿပီး မတည့္သည့္အခ်ိန္ အဆုိးေျပာခံရျခင္းသည္ ေလာကဓံတရားပင္ျဖစ္၏။ ခ်ီးမြမ္းျခင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ လူတုိင္းေတြ႕ႀကဳံရမည့္ သေဘာ ျဖစ္၏။ ေလာကတြင္ အတုမရွိ အလုံးစုံ ျပည့္စုံေတာ္မူသည့္ ဘုရားရွင္ပင္လွ်င္ ခ်ီးမြမ္းျခင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းကုိ ခံရေသး၏။ မိမိတုိ႔အတြက္ကား အထူးအဆန္း မဟုတ္လွေပ။ ေသခ်ာသည္မွာ ထုိခ်ီးမြမ္းျခင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းမ်ားသည္ အၿမဲတစ္သမွတ္တည္း ျဖစ္မေနျခင္းဟူသည့္ အခ်က္ပင္ျဖစ္၏။ မည္သူမွ် ခ်ီးမြမ္းခံရျခင္း တစ္ခုတည္း ရွိေနသည္ မဟုတ္သကဲ့သုိ႔ ကဲ့ရဲ႕ခံရျခင္း တစ္ခုတည္းလည္း မဟုတ္ေပ။ ယေန႔ခ်ီးမြမ္းခံရေသာ္လည္း မနက္ျဖန္တြင္ အကဲ့ရဲ႕ခံရသည္ႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ရတတ္၏။ ယေန႔ အေကာင္းအေျပာခံ ေနရေသာ္လည္း မနက္ျဖန္တြင္ကား မေကာင္းအေျပာခံရတတ္၏။ ေလာကဓံသေဘာကား အတက္အက်၊ အနိမ့္အျမင့္ အၿမဲရွိေနျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က အတုလအား “ခ်စ္သား အတုလ… ဤကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ေရွး႐ုိးအစဥ္အလာေပတည္း။ ဤကဲ့ရဲ႕ျခင္းသည္ ယခုမွ ျဖစ္သည္မဟုတ္။ ဆိတ္ဆိတ္ေနသူကုိလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ မ်ားစြာေဟာေျပာသူကုိလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ ႏိႈင္းခ်ိန္၍ေျပာသူကုိလည္း ကဲ့ရဲ႕ကုန္၏။ ေလာက၌ အကဲ့ရဲ႕လြတ္ေသာ သူမည္သည္ မရွိ။ လုံး၀အကဲ့ရဲ႕ ခံရသူ၊ လုံး၀အခ်ီးမြမ္း ခံရသူမည္သည္ ေရွးကလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ ေနာင္လည္း ရွိမည္မဟုတ္။ ယခုလည္း မရွိ။” ဟု မိန္႔ေတာ္မူျခင္း ျဖစ္၏။ ျမတ္ဗုဒၶပင္လွ်င္ အကဲ့ရဲ႕ခံရသျဖင့္ ေလာက၏ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း ခ်ီးမြမ္းျခင္း သေဘာသည္ မည္သူမွ် မလြတ္သည္ကုိ ဘုရားရွင္၏ ဤမိန္႔ေတာ္မူခ်က္က သက္ေသျပေန၏။ ဆုိလုိသည္မွာ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ ခ်ီးမြမ္းျခင္းသည္ ေလာကသားတုိင္း ႀကဳံေတြ႕ေနရသျဖင့္ လူသားတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔အေပၚ မေကာင္းအေျပာခံ၊ အပုတ္ခ်ခံရသည့္အခါ မတုန္မလႈပ္ ခံႏုိင္ရည္ရွိေစရန္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ ဆုိလုိပါ၏။

အကယ္၍ ထုိသုိ႔ အကဲ့ရဲ႕ခံရမည္ကုိ ေၾကာက္သျဖင့္ လူ႔အႀကိဳက္ လုိက္ေနမည္ဆုိပါက အလုိျပည့္ႏုိင္ၾကမည္ မဟုတ္ဘဲ အႀကိဳက္လုိက္ေနရသည့္ မိမိသည္သာ ဒုကၡမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြေနတတ္ေပ၏။ မိမိလုပ္ရပ္ေၾကာင့္ မိမိသည္သာ အျပစ္ျဖစ္ေစသည္ႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ရတတ္၏။ အခ်ိဳ႕သူမ်ားသည္ အေၾကာင္းအက်ိဳး မခြဲျခားတတ္သျဖင့္ သူ႔အတြက္ လုပ္ေပးသည္ကုိပင္ အဆုိးျမင္ကာ အျပစ္ေျပာေလ့ရွိသျဖင့္ မိမိသည္သာ လုပ္ေပးသင့္၊ မလုပ္ေပးသင့္၊ အႀကိဳက္လုိက္သင့္၊ မလုိက္သင့္ စဥ္းစားသင့္ေပ၏။ ခဏတာ ေတြ႕ႀကဳံလာသည့္အခုိက္တြင္ အားလုံးႏွင့္ အဆင္ေျပေစရန္အတြက္ လူအမ်ား၏ အႀကိဳက္ကုိ လုိက္ၿပီးေနၾကလွ်င္ မိမိအက်ိဳးမ်ားသာ ဆုတ္ယုတ္ေနတတ္၏။ လူ႔အႀကိဳက္လုိက္ၿပီး သူလုပ္သည့္ အလုပ္ကုိ မိမိပါလုိက္လုပ္ေနပါက သူမေကာင္းလွ်င္ မိမိပါမေကာင္းျဖစ္တတ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူ႔စိတ္၊ လူ႔သေဘာသည္ မည္မွ်ပင္ အႀကိဳက္လုိက္ေပးေသာ္လည္း ေက်နပ္သည္ဟူ၍ မရွိတတ္သျဖင့္ အတုိင္းအတာ တစ္ခုအေနျဖင့္သာ လုိက္ေလ်ာသင့္ၾကေပ၏။ မိမိက အၿမဲအႀကိဳက္လုိက္ေနရာမွ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ မလုိက္မိသည့္အခါတြင္ ရန္သူကဲ့သုိ႔ ျပဳမူဆက္ဆံတတ္သျဖင့္ လူ႔အႀကိဳက္လုိက္သူမ်ားသည္ မိမိ၏ ပစၥဳပၸန္အက်ိဳး၊ သံသရာအက်ိဳးမ်ားျဖင့္ ရင္း၍ကား မလုိက္သင့္လွေပ။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ လူစိတ္၊ လူ႔သေဘာသည္ နားလည္လက္ခံရန္ ခက္ခဲသည့္အျပင္ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ေအာင္ လုိက္လုပ္ေပးရန္လည္း ခက္ခဲတတ္သျဖင့္ မိမိတုိ႔အေနျဖင့္ လုိသည္ထက္ပုိ၍ အစမလုပ္ၾကရန္ႏွင့္ အစလုပ္၍ လုိက္ေလ်ာမိပါက အေၾကာင္းမညီညြတ္သျဖင့္ တစ္ခါမလုိက္ေလ်ာ မိသည့္အခါ ရန္သူသဖြယ္ မွတ္ယူတတ္သည္ကုိ သတိျပဳရန္ လုိအပ္ေပ၏။ လူ႔အႀကိဳက္ကုိလုိက္ကာ မိမိတုိ႔၏ အက်င့္သီလမ်ားကုိ ပ်က္ဆီးသည္အထိ မလုပ္ၾကရန္ လုိအပ္ေပ၏။ အရက္သမားအႀကိဳက္ကုိ လုိက္ကာ မိမိပါ အရက္ေသာက္သည့္ အက်င့္ျဖစ္သည္အထိ မလုိက္ေလ်ာသင့္ေပ။ ဖဲသမားအႀကိဳက္လုိက္ကာ မိမိပါ ဖဲ႐ုိက္တတ္သည့္ အက်င့္ျဖစ္သည္အထိ မလုိက္ေလ်ာသင့္ေပ။ စင္စစ္ လူသည္အႀကိဳက္လုိက္ေနလွ်င္ ေကာင္းေနေသာ္လည္း အႀကိဳက္မလုိက္သည့္အခါ မေကာင္းျမင္တတ္၊ အျပစ္ျမင္တတ္သျဖင့္ လူ႔သေဘာကုိ ေကာင္းစြာနားလည္ၿပီး မိမိအက်ိဳးႏွင့္ယွဥ္ကာ မလုိက္သင့္သည့္အခါတြင္ မလုိက္ၾကရန္ နားလည္ထားသင့္၏။ ထုိသုိ႔ အႀကိဳက္မလုိက္သျဖင့္ တစ္ဘက္သူက မည္သုိ႔ေသာ တုံ႔ျပန္မႈမ်ိဳးျဖင့္ ျပန္လည္တုံ႔ျပန္ပါေစ “ဒါဟာ… လူ႔စိတ္၊ လူ႔သေဘာပါပဲ..”ဟု ႏွလုံးသြင္းဆင္ျခင္၍ မိမိကုိယ္တုိင္သာ အျပစ္မျဖစ္ေအာင္၊ သက္ေသာင့္သက္သာ ျဖစ္ေအာင္ ေနႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားသင့္ေပ၏။ ဤသုိ႔ေသာ ေနနည္းသည္သာ လူတုိ႔၏ စိတ္သေဘာကုိ ေရွာင္လဲြ၍ ေနျခင္းျဖစ္သျဖင့္ မဆုံးႏုိင္သည့္ လူ႔သေဘာကုိ အဆုံးလုိက္မေနၾကဘဲ ျဖစ္သမွ် အေျခအေနအေပၚတြင္သာ အျပစ္မျဖစ္ေအာင္ ေနၾကည့္ၾကပါဟု တုိက္တြန္းလုိက္ရေပ၏။

Read more »


RECENT POSTS

သူတုုိ႔သူတုုိ႔၏ မွတ္ခ်က္မ်ား