ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံရဲ႕ သမၼတေဟာင္း ႏုိမုေဟ်ာင္းတစ္ေယာက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသသြားတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းကုိ အားလုံးၾကားသိၿပီး ျဖစ္ၾကမွာပါ။ ဒီသမၼတဟာ လာဘ္စားမႈမ်ားနဲ႔ အမႈရင္ဆုိင္ေနရခ်ိန္မွာ အခုလုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႀကိဳတင္ႀကံစည္ၿပီး အဆုံးစီရင္သြားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘ၀ရဲ႕ ဒုကၡ၊ ႀကဳံလာရတဲ့ ေလာကဓံေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ဒီဒုကၡ၊ ဒီေလာကဓံေတြက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ``ဒီေလာက္ျဖစ္လွတာ ေသတာပဲေကာင္းပါတယ္၊ ဒါမွ ဒီဒုကၡေတြက ၿငိမ္းမွာ``ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ားနဲ႔ ႏုိမုေဟ်ာင္း သမၼတတစ္ေယာက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အဆုံးသတ္သြားျခင္းလား… ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီလုိစီရင္လုိက္ရတာလဲ… စသျဖင့္ ေတြးစရာျဖစ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔သာ ငါေသသြားရင္ ၿပီးတာပဲဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ဘ၀ကုိ အဆုံးသတ္ခဲ့တာ ဆုိရင္ေတာ့ သူထင္သလုိ ဘ၀က အဆုံးသတ္သြားပါ့မလား…။ ဒီလုိလုပ္ျခင္းျဖင့္ေကာ ဒီဒုကၡေတြက တကယ္ၿငိမ္းသြားမွာလား…။ ဘ၀သံသရာ က်င္လည္ရတဲ့ သတၱ၀ါေတြရဲ႕ ဒုကၡသံသရာဟာ ဒီလုိနည္းေတြနဲ႔ ျဖတ္လုိ႔ တကယ္ျပတ္ပါ့မလား.. ဆုိတာ စဥ္းစားစရာပါ။
ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသလုိက္႐ုံနဲ႔ေတာ့ သတၱ၀ါေတြ ခံစားရတဲ့ ဒုကၡေတြက ျပတ္သြားမွာ မဟုတ္သလုိ ၿငိမ္းသြားမွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ``ဒီဘ၀ၿပီးရင္ အားလုံးၿပီးၿပီ၊ သတၱ၀ါအားလုံး ဒီဘ၀က ေသသြားရင္ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘာမွမရွိေတာ့ဘဲ ဘ၀အဆုံးသတ္သြားၿပီ၊ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးဆုိတာေတြလည္း မရွိဘူး..`` စသျဖင့္ အရာအားလုံး ဒီဘ၀ၿပီးရင္ျပတ္ၿပီလုိ႔ အယူရွိတာဟာ ဥေစၦဒဒိ႒ိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဒိ႒ိရွိေနရင္ အယူအဆေတြဟာ လဲြမွားေနၿပီး မွန္ကန္တ့ဲ သမၼာဒိ႒ိ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဘ၀နိဂုံး ခ်ဳပ္သြားရင္ ၿပီးေရာဆုိၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာဟာ တကယ္မၿပီးတဲ့အျပင္ ပုိလုိ႔ေတာင္ ဒုကၡေတြ တုိးလာေနပါတယ္။ ဘ၀သံသရာ ဒုကၡပင္လယ္ႀကီးမွာ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေမ်ာေနပါလိမ့္မယ္။ ဥေစၦဒဒိ႒လုိ႔ ေခၚတဲ့ အသိအျမင္ မွားေတြရွိတဲ့အတြက္ ဒုကၡက မျပတ္ဘဲ ထပ္သာေနပါလိမ့္မယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒုကၡေတြၿငိမ္းဖုိ႔ အတြက္ကား ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသလုိ႔ မၿပီးပါဘူး။ သူ႔ကုိ သတ္ႏုိင္မွ ၿပီးမွာ၊ ၿငိမ္းမွာ၊ အဆုံးသတ္မွာပါ။ သူဆုိတာက တစ္ျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ဒုကၡေတြကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္လုိ႔ေခၚတဲ့ တဏွာပါ။ အမွန္ဒုကၡၿငိမ္းခ်င္ရင္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းတရားကုိ သတ္ရပါမယ္။ ဒီအေၾကာင္းတရားကုိ သတ္ႏုိင္မွ အက်ိဳးတရားျဖစ္တဲ့ ဒုကၡက ၿငိမ္းမွာပါ။ စာလုိေျပာရင္ သမုဒယသစၥာလုိ႔ေခၚတဲ့ တြယ္တာမႈ တဏွာကုိ ပယ္ႏုိင္မွ ဒုကၡသစၥာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းမွ ၿငိမ္းေအးႏုိင္မွာပါ။ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နည္း အရေျပာရရင္ မသိမႈအ၀ိဇၨာ၊ တြယ္တာတပ္မက္မႈ တဏွာေတြေၾကာင့္ ဘ၀သံသရာ က်င္လည္မႈေတြ တုိးပြားေနၿပီး အဆုံးမရွိျဖစ္ကာ ဒီဒုကၡသံသရာမွကင္းရာ နိဗၺာန္နဲ႔ ပုိပုိေ၀းေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ဒီ အ၀ိဇၨာ၊ တဏွာဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ သတၱ၀ါမ်ား နာမ္ရုပ္အစုျဖစ္တဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ရရွိေနၾကၿပီး ခႏၶာရွိလာတဲ့အတြက္ အုိရ၊ နာရ၊ ေသရ၊ စုိးရိမ္ပူေဆြးရ၊ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရတဲ့ ဒုကၡေတြျဖစ္ေနၾကတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဒီသေဘာတရားကုိ တစ္လဲြနားလည္ၿပီး ``ခႏၶာရွိတဲ့အတြက္ ဒီလုိဒုကၡေတြ ႀကဳံေနရတာျဖစ္တယ္၊ ဒီခႏၶာမရွိရင္ ဒီဒုကၡေတြလည္း ၿငိမ္းမွာပဲ``ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ခႏၶာမရွိေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီနည္းဟာ အလြန္လဲြမွားတဲ့ နည္းပါ။ ဒီလုိ သတ္ေသ႐ုံနဲ႔ ဒီဒုကၡေတြက မၿငိမ္းပါဘူး။ ဒီဘ၀အဆုံး သတ္သြားေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ဘ၀တစ္ခုက ထပ္ရေနဦးမွာပါ။ ေနာက္ထပ္ဘ၀ထပ္ရလုိ႔ ခႏၶာျပန္ရလာရင္ ဒီဒုကၡေတြကလည္း ထပ္ၿပီးျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ အမွန္ဒုကၡၿငိမ္းခ်င္ရင္ ဒီဒုကၡေတြ ျဖစ္ေအာင္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္၊ ခႏၶာအိမ္ကုိ ဖဲြ႕တတ္တဲ့ တဏွာဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားကုိသတ္မွ အမွန္ၿငိမ္းမွာပါ။ ရရွိလာတဲ့ ခႏၶာအစုျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္လုိ႔ ဒုကၡက မျပတ္ပါဘူး။ ဒီဒုကၡကုိ ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ တဏွာဆုိတဲ့ သူ႔ကုိသတ္မွ ဒုကၡအမွန္ ျပတ္မွာပါ။
ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူမူခ်င္း ပထမဆုံး က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကား ရွိပါတယ္။ အဲဒီစကားေတာ္က အားလုံးသိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ``အေနကဇာတိ သံသာရံ``အစရွိတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္ပါ။ ဒီဥဒါန္းစကားေတာ္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္က
``အဖန္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲလွစြာေသာေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္သူ တဏွာလက္သမားကုိ ရွာေသာငါသည္ ထုိတဏွာလက္သမားကုိ ျမင္ႏုိင္ေသာဉာဏ္ကုိ မရေသးသျဖင့္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာပတ္လုံး က်င္လည္ခဲ့ရေလၿပီ။ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္ေသာ ဟယ္… တဏွာေယာက္်ား လက္သမား… ငါသည္ သင့္ကုိ ပညာမ်က္စိျဖင့္ ယခုျမင္အပ္ၿပီ၊ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေနာင္တစ္ဖန္ သင္ေဆာက္လုပ္ရမည္မဟုတ္၊ သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ၿပီ၊ အ၀ိဇၨာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြဋ္ကုိ ဖ်က္ဆီးအပ္ၿပီ၊ ငါ၏စိတ္သည္ ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ၿပီ၊ တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း အရဟတၱဖုိလ္သုိ႔ ရၿပီ…။`` (ဥဒါန၀တၳဳ)
ဒီစကားေတာ္ဟာ ဘုရားရွင္ ႏႈတ္ေတာ္မွ ထုတ္ေဖာ္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ပင္ အမွန္သစၥာကုိ ရွာေဖြဖုိ႔ ပါရမီေတာ္ေတြကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ျဖည့္က်င့္စဥ္ အခါမွာလည္း မသိမႈ အ၀ိဇၨာ၊ တြယ္တာတပ္မက္မႈ တဏွာတုိ႔ေၾကာင့္ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ ဒုကၡမ်ားႏွင့္ သံသရာက်င္လည္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထုိဒုကၡမ်ားကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တဏွာရဲ႕ ခ်ယ္လွယ္မႈေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ဖဲြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း၊ သစၥာေလးပါးကုိ သိျမင္ေတာ္မူၿပီး ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့သည့္ အခါမွသာ တဏွာ၏ခ်ယ္လွယ္မႈမွ လြတ္ေျမာက္ကာ ဒုကၡအေပါင္းမွ ကင္းလြတ္ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း၊ တဏွာကုိ ပယ္သတ္ႏုိင္ခဲ့သျဖင့္ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘ၀က်င္လည္မႈ မရွိေတာ့သျဖင့္ ဒုကၡမ်ားလည္း ကင္းေတာ္မူခ့ဲၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ဥဒါန္းက်ဴးကာ ထုတ္ေဖာ္ျပသခဲ့ပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ ဒုကၡအစုသာျဖစ္တဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ရရွိလာၾကတဲ့ ပုထုဇင္မ်ား အေနျဖင့္ ဒုကၡေတြ၊ စုိးရိမ္ပူေဆြး ငုိေၾကြးရတာေတြ၊ ပူေလာင္ခံစားရတာေတြမွ ကင္းေ၀းဖုိ႔ ရရွိလာတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ အဆုံးစီရင္ သတ္ေသလုိက္ျခင္းျဖင့္ ဒီဒုကၡေတြမွ ကင္းေ၀းၾကမွာ မဟုတ္ဘဲ ဒီဒုကၡေတြရဲ႕ အေၾကာင္းမူလျဖစ္တဲ့ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္မွသာ အမွန္တကယ္ ေသာကကင္းေ၀းႏုိင္ၾကမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာနားလည္ သေဘာေပါက္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာမွာ မသိမႈ အ၀ိဇၨာ၊ တြယ္တာတပ္မက္မႈ တဏွာေတြေၾကာင့္ မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ခဲ့ရၿပီးပါၿပီ။ ဒီတရားေတြေၾကာင့္ပဲ ယခုဘ၀ ခႏၶာအစုကုိ ရရွိလာခဲ့ရျပန္ပါၿပီ။ ``ဒီဘ၀ကုိ ရလာလုိ႔ ဒီလုိဒုကၡေတြနဲ႔ ၾကဳံရတာ``ဆုိၿပီး ႐ုပ္နာမ္အစုသာျဖစ္တဲ့ ဒီခႏၶာကုိသတ္လုိက္ေပမယ့္ တဏွာကုိ မသတ္ႏုိင္ေသးေတာ့ ေနာင္ဘ၀မွာလည္း ခႏၶာက ျပန္ရေနၾကဦးမွာပါ။ သစ္ပင္သတ္သလုိေပါ့။ သစ္ပင္ကုိ အျမစ္က မသတ္ဘဲ အကုိင္းအခက္ေတြကုိ သတ္ေနလုိ႔ကေတာ့ ပုိလုိ႔ေတာင္ အညႊန္႔တလူလူ ျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ အမွန္တကယ္ ေသေစခ်င္ရင္ေတာ့ ေရေသာက္ျမစ္ကုိ သတ္မွေသမွာပါ။ ဒီလုိပါပဲ ဘ၀သံသရာ ဒုကၡေတြၿငိမ္းဖုိ႔က တစ္ဘ၀ပဲ ေသေစႏုိင္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာထက္ အျမစ္မက်န္ အၾကြင္းမဲ့ေသေစႏုိင္တဲ့ ေရေသာက္ျမစ္နဲ႔တူတဲ့ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္မွ အမွန္ၿငိမ္းမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အမွန္တကယ္ ေသခ်င္တယ္၊ ဒုကၡအေပါင္းမွ အမွန္ၿငိမ္းခ်င္တယ္၊ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာ ဒီအေျခအေနကုိ တကယ္စိတ္ကုန္တယ္ ဆုိရင္ ႐ုပ္နာမ္အစုျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသဖုိ႔ ႀကိဳးစားတာထက္ ဒီဒုကၡေတြ ျဖစ္ေစတဲ့ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္မွ ဒုကၡအေပါင္းလည္း ျပတ္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မသတ္ဘဲ သူ႔ကုိသတ္ၿပီး အျပတ္ရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ ``သူ႔ကုိသတ္မွ ျပတ္မွာပါ``လုိ႔ သတိေပးစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္။ သူဆုိတဲ့ တဏွာကုိ သတ္ဖုိ႔အတြက္ကေတာ့…
ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသလုိက္႐ုံနဲ႔ေတာ့ သတၱ၀ါေတြ ခံစားရတဲ့ ဒုကၡေတြက ျပတ္သြားမွာ မဟုတ္သလုိ ၿငိမ္းသြားမွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ႐ႈေထာင့္က ၾကည့္ရင္ ``ဒီဘ၀ၿပီးရင္ အားလုံးၿပီးၿပီ၊ သတၱ၀ါအားလုံး ဒီဘ၀က ေသသြားရင္ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘာမွမရွိေတာ့ဘဲ ဘ၀အဆုံးသတ္သြားၿပီ၊ ကံကံရဲ႕ အက်ိဳးဆုိတာေတြလည္း မရွိဘူး..`` စသျဖင့္ အရာအားလုံး ဒီဘ၀ၿပီးရင္ျပတ္ၿပီလုိ႔ အယူရွိတာဟာ ဥေစၦဒဒိ႒ိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဒိ႒ိရွိေနရင္ အယူအဆေတြဟာ လဲြမွားေနၿပီး မွန္ကန္တ့ဲ သမၼာဒိ႒ိ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဘ၀နိဂုံး ခ်ဳပ္သြားရင္ ၿပီးေရာဆုိၿပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာဟာ တကယ္မၿပီးတဲ့အျပင္ ပုိလုိ႔ေတာင္ ဒုကၡေတြ တုိးလာေနပါတယ္။ ဘ၀သံသရာ ဒုကၡပင္လယ္ႀကီးမွာ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေမ်ာေနပါလိမ့္မယ္။ ဥေစၦဒဒိ႒လုိ႔ ေခၚတဲ့ အသိအျမင္ မွားေတြရွိတဲ့အတြက္ ဒုကၡက မျပတ္ဘဲ ထပ္သာေနပါလိမ့္မယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒုကၡေတြၿငိမ္းဖုိ႔ အတြက္ကား ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသလုိ႔ မၿပီးပါဘူး။ သူ႔ကုိ သတ္ႏုိင္မွ ၿပီးမွာ၊ ၿငိမ္းမွာ၊ အဆုံးသတ္မွာပါ။ သူဆုိတာက တစ္ျခားမဟုတ္ပါဘူး။ ဒုကၡေတြကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္လုိ႔ေခၚတဲ့ တဏွာပါ။ အမွန္ဒုကၡၿငိမ္းခ်င္ရင္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းတရားကုိ သတ္ရပါမယ္။ ဒီအေၾကာင္းတရားကုိ သတ္ႏုိင္မွ အက်ိဳးတရားျဖစ္တဲ့ ဒုကၡက ၿငိမ္းမွာပါ။ စာလုိေျပာရင္ သမုဒယသစၥာလုိ႔ေခၚတဲ့ တြယ္တာမႈ တဏွာကုိ ပယ္ႏုိင္မွ ဒုကၡသစၥာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းမွ ၿငိမ္းေအးႏုိင္မွာပါ။ ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နည္း အရေျပာရရင္ မသိမႈအ၀ိဇၨာ၊ တြယ္တာတပ္မက္မႈ တဏွာေတြေၾကာင့္ ဘ၀သံသရာ က်င္လည္မႈေတြ တုိးပြားေနၿပီး အဆုံးမရွိျဖစ္ကာ ဒီဒုကၡသံသရာမွကင္းရာ နိဗၺာန္နဲ႔ ပုိပုိေ၀းေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွန္ပါတယ္။ ဒီ အ၀ိဇၨာ၊ တဏွာဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ သတၱ၀ါမ်ား နာမ္ရုပ္အစုျဖစ္တဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ရရွိေနၾကၿပီး ခႏၶာရွိလာတဲ့အတြက္ အုိရ၊ နာရ၊ ေသရ၊ စုိးရိမ္ပူေဆြးရ၊ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရတဲ့ ဒုကၡေတြျဖစ္ေနၾကတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဒီသေဘာတရားကုိ တစ္လဲြနားလည္ၿပီး ``ခႏၶာရွိတဲ့အတြက္ ဒီလုိဒုကၡေတြ ႀကဳံေနရတာျဖစ္တယ္၊ ဒီခႏၶာမရွိရင္ ဒီဒုကၡေတြလည္း ၿငိမ္းမွာပဲ``ဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႔ ခႏၶာမရွိေအာင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီနည္းဟာ အလြန္လဲြမွားတဲ့ နည္းပါ။ ဒီလုိ သတ္ေသ႐ုံနဲ႔ ဒီဒုကၡေတြက မၿငိမ္းပါဘူး။ ဒီဘ၀အဆုံး သတ္သြားေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ဘ၀တစ္ခုက ထပ္ရေနဦးမွာပါ။ ေနာက္ထပ္ဘ၀ထပ္ရလုိ႔ ခႏၶာျပန္ရလာရင္ ဒီဒုကၡေတြကလည္း ထပ္ၿပီးျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ အမွန္ဒုကၡၿငိမ္းခ်င္ရင္ ဒီဒုကၡေတြ ျဖစ္ေအာင္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ျဖစ္ေစတတ္၊ ခႏၶာအိမ္ကုိ ဖဲြ႕တတ္တဲ့ တဏွာဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားကုိသတ္မွ အမွန္ၿငိမ္းမွာပါ။ ရရွိလာတဲ့ ခႏၶာအစုျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသတ္လုိ႔ ဒုကၡက မျပတ္ပါဘူး။ ဒီဒုကၡကုိ ျဖစ္ေပၚေစတဲ့ တဏွာဆုိတဲ့ သူ႔ကုိသတ္မွ ဒုကၡအမွန္ ျပတ္မွာပါ။
ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူမူခ်င္း ပထမဆုံး က်ဴးရင့္ေတာ္မူတဲ့ ဥဒါန္းစကား ရွိပါတယ္။ အဲဒီစကားေတာ္က အားလုံးသိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ``အေနကဇာတိ သံသာရံ``အစရွိတဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္ပါ။ ဒီဥဒါန္းစကားေတာ္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္က
``အဖန္ဖန္ ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသည္ ဆင္းရဲလွစြာေသာေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္သူ တဏွာလက္သမားကုိ ရွာေသာငါသည္ ထုိတဏွာလက္သမားကုိ ျမင္ႏုိင္ေသာဉာဏ္ကုိ မရေသးသျဖင့္ ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာပတ္လုံး က်င္လည္ခဲ့ရေလၿပီ။ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေဆာက္လုပ္တတ္ေသာ ဟယ္… တဏွာေယာက္်ား လက္သမား… ငါသည္ သင့္ကုိ ပညာမ်က္စိျဖင့္ ယခုျမင္အပ္ၿပီ၊ ခႏၶာအိမ္ကုိ ေနာင္တစ္ဖန္ သင္ေဆာက္လုပ္ရမည္မဟုတ္၊ သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလုံးတုိ႔ကုိ ငါခ်ိဳးဖ်က္အပ္ၿပီ၊ အ၀ိဇၨာတည္းဟူေသာ အိမ္အထြဋ္ကုိ ဖ်က္ဆီးအပ္ၿပီ၊ ငါ၏စိတ္သည္ ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေရာက္ၿပီ၊ တဏွာကုန္ရာကုန္ေၾကာင္း အရဟတၱဖုိလ္သုိ႔ ရၿပီ…။`` (ဥဒါန၀တၳဳ)
ဒီစကားေတာ္ဟာ ဘုရားရွင္ ႏႈတ္ေတာ္မွ ထုတ္ေဖာ္ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဥဒါန္းစကားေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ပင္ အမွန္သစၥာကုိ ရွာေဖြဖုိ႔ ပါရမီေတာ္ေတြကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ျဖည့္က်င့္စဥ္ အခါမွာလည္း မသိမႈ အ၀ိဇၨာ၊ တြယ္တာတပ္မက္မႈ တဏွာတုိ႔ေၾကာင့္ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ ဒုကၡမ်ားႏွင့္ သံသရာက်င္လည္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထုိဒုကၡမ်ားကုိ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ တဏွာရဲ႕ ခ်ယ္လွယ္မႈေၾကာင့္ ခႏၶာအိမ္ကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ဖဲြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း၊ သစၥာေလးပါးကုိ သိျမင္ေတာ္မူၿပီး ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့သည့္ အခါမွသာ တဏွာ၏ခ်ယ္လွယ္မႈမွ လြတ္ေျမာက္ကာ ဒုကၡအေပါင္းမွ ကင္းလြတ္ေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း၊ တဏွာကုိ ပယ္သတ္ႏုိင္ခဲ့သျဖင့္ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ဘ၀က်င္လည္မႈ မရွိေတာ့သျဖင့္ ဒုကၡမ်ားလည္း ကင္းေတာ္မူခ့ဲၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ဥဒါန္းက်ဴးကာ ထုတ္ေဖာ္ျပသခဲ့ပါတယ္။
မွန္ပါတယ္။ ဒုကၡအစုသာျဖစ္တဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ရရွိလာၾကတဲ့ ပုထုဇင္မ်ား အေနျဖင့္ ဒုကၡေတြ၊ စုိးရိမ္ပူေဆြး ငုိေၾကြးရတာေတြ၊ ပူေလာင္ခံစားရတာေတြမွ ကင္းေ၀းဖုိ႔ ရရွိလာတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ အဆုံးစီရင္ သတ္ေသလုိက္ျခင္းျဖင့္ ဒီဒုကၡေတြမွ ကင္းေ၀းၾကမွာ မဟုတ္ဘဲ ဒီဒုကၡေတြရဲ႕ အေၾကာင္းမူလျဖစ္တဲ့ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္မွသာ အမွန္တကယ္ ေသာကကင္းေ၀းႏုိင္ၾကမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာနားလည္ သေဘာေပါက္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာမွာ မသိမႈ အ၀ိဇၨာ၊ တြယ္တာတပ္မက္မႈ တဏွာေတြေၾကာင့္ မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ခဲ့ရၿပီးပါၿပီ။ ဒီတရားေတြေၾကာင့္ပဲ ယခုဘ၀ ခႏၶာအစုကုိ ရရွိလာခဲ့ရျပန္ပါၿပီ။ ``ဒီဘ၀ကုိ ရလာလုိ႔ ဒီလုိဒုကၡေတြနဲ႔ ၾကဳံရတာ``ဆုိၿပီး ႐ုပ္နာမ္အစုသာျဖစ္တဲ့ ဒီခႏၶာကုိသတ္လုိက္ေပမယ့္ တဏွာကုိ မသတ္ႏုိင္ေသးေတာ့ ေနာင္ဘ၀မွာလည္း ခႏၶာက ျပန္ရေနၾကဦးမွာပါ။ သစ္ပင္သတ္သလုိေပါ့။ သစ္ပင္ကုိ အျမစ္က မသတ္ဘဲ အကုိင္းအခက္ေတြကုိ သတ္ေနလုိ႔ကေတာ့ ပုိလုိ႔ေတာင္ အညႊန္႔တလူလူ ျဖစ္ေနဦးမွာပါ။ အမွန္တကယ္ ေသေစခ်င္ရင္ေတာ့ ေရေသာက္ျမစ္ကုိ သတ္မွေသမွာပါ။ ဒီလုိပါပဲ ဘ၀သံသရာ ဒုကၡေတြၿငိမ္းဖုိ႔က တစ္ဘ၀ပဲ ေသေစႏုိင္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတာထက္ အျမစ္မက်န္ အၾကြင္းမဲ့ေသေစႏုိင္တဲ့ ေရေသာက္ျမစ္နဲ႔တူတဲ့ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္မွ အမွန္ၿငိမ္းမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အမွန္တကယ္ ေသခ်င္တယ္၊ ဒုကၡအေပါင္းမွ အမွန္ၿငိမ္းခ်င္တယ္၊ ဒီဘ၀ ဒီခႏၶာ ဒီအေျခအေနကုိ တကယ္စိတ္ကုန္တယ္ ဆုိရင္ ႐ုပ္နာမ္အစုျဖစ္တဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသဖုိ႔ ႀကိဳးစားတာထက္ ဒီဒုကၡေတြ ျဖစ္ေစတဲ့ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။ တဏွာကုိ သတ္ႏုိင္မွ ဒုကၡအေပါင္းလည္း ျပတ္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မသတ္ဘဲ သူ႔ကုိသတ္ၿပီး အျပတ္ရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ ``သူ႔ကုိသတ္မွ ျပတ္မွာပါ``လုိ႔ သတိေပးစကား ပါးလုိက္ရပါတယ္။ သူဆုိတဲ့ တဏွာကုိ သတ္ဖုိ႔အတြက္ကေတာ့…
